Seguidores e seguidoras

domingo, 23 de febreiro de 2025

23/02/2025 Visitas de control a Maniños

  Este fin de semana tocó lluvia el sabado por la mañana y algo de sol pero con viento el domingo.

Ferrol desde Barallobre (Fene)

 Con respecto a los zampullines cuellinegros, parece que ha empezado la diáspora migratoria. Si el 18/02/2025 contaba sólo 5 ejemplares, este sábado observaba un número similar de 6 individuos y hoy ya ninguno. Los que siguen por la zona son los cormoranes moñudos. 

Cormoranes moñudos (Gulosus aristotelis) "nadando bajo la lluvia"
Nikon P950 focal 1600 mm  ISO:800    V:1/250   F:6,3

 El sábado llovía con ganas así que esperé en el "observatorio". Al poco rato empezaron a llegar llegando a sumar un total de ocho ejemplares: 2 adultos, 5 subadultos de segundo año y 1 joven.


Cormoranes moñudos (Gulosus aristotelis
Nikon P950 focal 1000 mm  ISO:400    V:1/200   F:6,3

Cormoranes moñudos (Gulosus aristotelis
Nikon P950 focal 1000 mm  ISO:400    V:1/200   F:6,3

  Durante todo el invierno un grupo de 6-7 ejemplares suele venir a la rampa a descansar siempre que no haya pescadores. Estoy intentando acostumbrarlos a mi coche, con el que maniobro muy, muy despacio, tanto al bajar como al subir. Si se hace con cuidado permiten acercarte bastante y disfrutar de sus peleas por el mejor sitio, sus bostezos o sus acicalamientos del plumaje

"Corre, corre que sube la marea". Oleo sobre lienzo
Nikon P950 focal 500 mm   ISO:200    V:1/200   F:7,1


Cormoranes moñudos (Gulosus aristotelis
Nikon P950 focal 600 mm  ISO:200    V:1/320   F:7,1

    A media mañana el tiempo mejoró. En ese momento se acercó el juvenil al resto del grupo.

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis) joven de primer invierno

Cormoranes moñudos (Gulosus aristotelis
Nikon P950 focal   1100 mm  ISO:200    V:1/320   F:5,6



     Cuando tenía buena luz y me había acercado más aún llegó un pescador de caña al muelle y los asustó. Que conste que el paisano fue muy educado. Al verme sacando fotos paró y se disculpó casi pidiéndome permiso para bajar. Le contesté que el muelle había sido construido precisamente para la actividad humana y que las aves tenían que aprender a convivir con nosotros. Además ya había tomado un montón de fotos y los pescatas tienen tanto derecho como nosotros a pasar el rato practicando su afición, digo yo. 

Cormoranes moñudos (Gulosus aristotelis
Nikon P950 focal  1100 mm  ISO:200    V:1/400   F:5,6

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis) adulto nupcial
Nikon P950 focal 1500 mm  ISO:200    V:1/250   F:6,3

  El domingo volví al "observatorio" con la Sony RX10 III, un poco por comparar resultados en igualdad de condiciones (la menor focal es compensada con una mayor calidad y "bokeh")

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis). Disparo en JPEG sin editar 
Sony RX10 III focal 600 mm  ISO:100    V:1/320   F:4

  La garceta grande también sigue con nosotros. ha empezado a cambiar el color de sus tibias, que se volverán rosas en abril o mayo. Su pico igualmente pasará del amarillo al negro. El mejor sitio para verlas en plumaje nupcial es A Frouseira, donde paran de vez en cuando en el paso.

Garceta grande (Ardea alba)
Sony RX10 III focal 600 mm   ISO:400   V:1/320    F:4

Garceta grande (Ardea alba). Toma muy recortada
Sony RX10 III focal 600 mm   ISO:100   V:1/800    F:5
 
   Termino con una gavilana que se posaba el sábado sobre una casa de Maniños (Fene).

Gavilán común (Accipiter nisus) posado en casa

   Estaba lloviendo pero pude acercarme poco a poco a un ave a la que no resulta fácil hacerlo. No sé si por la lluvia o porque tenía la mirada perdida en algún pajarillo parecía que no me veía y logré esconderme en la esquina de otra casa desde la que pude fotografiarla dignamente.

Gavilán común (Accipiter nisus)

  Por desgracia, en ese preciso momento salió un paisano a pasear al perro justo en el mismo portal sobre el que estaba posado el gavilán (ya es mala suerte, jope!). Cosas del directo.

Gavilán común (Accipter nisus) hembra
Nikon P950  focal 2000 mm   ISO:800    V:1/200   F:6,5
  
  Esta mañana volvía a ver a la misma gavilana, en esta ocasión raseando la ribeira en vuelo de caza. Además en O Seixo escuchaba otra vez el potente canto territorial del azor euroasiático (Astur gentilis). En el mismo bosquete donde lo había escuchado en marzo de 2024. Blanco y en botella.  

   Me despido con una foto de la luna tomada hace unos días.
 
Nikon P950 focal 1800 mm   ISO:100   V:1/100    F:6,3
Autodisparo sobre trípode

 Nos vemos en el próximo post!

mércores, 19 de febreiro de 2025

19/02/2025 Aguia calzada (Hieraaetus pennatus) nova especie urbana en Ferrol

   Mais un ano volvemos ter observacións numerosas de águia calzada (Hieraaetus pennatus) na cidade de Ferrol. Hoxe pola mañá observaba o que claramente era un exemplar da especie voando sobre o casco histórico de Ferrol. Eu estaba en Navantia, así que foi unha observación moi lonxana; mas o rebumbio que armaban todas as gaivotas da cidade, o xeito de voar da rapina e unha breve visión do seu papo branco fixeron que a dera por tal especie en grao moi probábel. Nese momento pasaba xunto a min o meu xefe e preguntoume qué miraba, ocasión que aproveitei para darlle unha explicación sobre a espansión desta pequena aguia pola zona.

Aguia calzada (Hieraaetus pennatus) voando sobre Ferrol

  Se pola mañá non puiden ter certeza sobre a identificación, ésta chegou pola tarde. Hai un momento escoitei o mesmo follón gaivoteiro pola ventá da cociña e xa fun directo a pola cámara, pois imaxinaba quén estaba por alí. E así foi:

Aguia calzada (Hieraaetus pennatus) fotogafada desde a miña casa

  Neste mapa de Ferrol indico os dous pontos das observacións de hoxe. O da esquerda pola mañá e o da dereita pola tarde. En pleno casco urbano ambas. Se nos contan estas cousas hai trinta anos caemos de cú, dígocho eu.

    Históricamente era unha especie migrante transahariana con presenza estival na Península. Agora xa é común de inverno, mesmo por estas terras do noroeste. Ademáis considero probábel a sua reprodución en dous pontos da ría de Ferrol. Por desgraza non puiden adicar o tempo necesario para confirmar estas sospeitas. Terminamos coa foto dunha calzada tomada na miña querida terra zamorana o ano pasado:

Aguia calzada con captura (Microtus arvalis) en Villafáfila, Zamora

martes, 18 de febreiro de 2025

18/02/2024 Mergullóns de pescozo negro nupciais

     Se onte tocaban números hoxe imos con fotos dos nosos mergullóns favoritos. Esta mañá fixen unha visita rápida e atopaba un grupiño de 5 exemplares en Maniños. Tampouco "barrín" a zona, así que podían estar os 29 individuos observados o sábado.

Mergullóns de pescozo negro (Podiceps nigricollis)
Nikon P950 focal 1400 mm   ISO:800   V:1/400    F:6,3

   Nestes momentos todos os exemplares mostran parte da plumaxe nupcial. Algúns apenas uns indicios, outros téñena case completa. En calquer caso é un espectáculo que únicamente podemos ollar na Galiza durante os meses de febreiro e marzo. Cando volten por novembro xa virán coas típicas cores branco-pretas que mostran de invierno. Quizá nun futuro próximo podamos ter algunha parella reprodutora en lugares coma Cospeito, Castro de Lea ou A Limia, bastante semellantes aos humidais onde os vin a nidificar por terras mesetarias.

Mergullóns de pescozo negro (Podiceps nigricollis)
Nikon P950 focal 1500 mm   ISO:1600   V:1/400    F:6,3

     Hoxe os mergullóns estaban perto e cunha luz bastante boa, aínda que escasa para o sensor da P950. Aínda por riba estaba a probar o disparo en JPEG. Quería probar varios parámetros (o modo vívido famoso ou a redución de ruido automática desde o procesador da cámara).

   As imaxes quedaron bonitas porque os bichos o son, mas tendo sido en RAW habían quedar moitísimo mellor. Primeiro porque os arquivos sen comprimir permiten un recurte moito meirande. Por outra banda manexando ISO´s tan altos (1600 nun sensor 1/2,3" é moitísimo) a redución de ruido debera ser manual desde o Lightroom para conservar detalle. Penso que a redución de ruido "alta" come demasiado nesta cámara. 

Mergullóns de pescozo negro (Podiceps nigricollis)
Nikon P950 focal 1500 mm   ISO:1600   V:1/400    F:6,5

   O caso é que os mergullóns están ben fermosos. 

Mergullóns de pescozo negro (Podiceps nigricollis)
Nikon P950 focal 2000 mm   ISO:1600   V:1/400    F:6,5

   Agora haberá que esperar a ver cando deciden marchar. Mágoa que non teñamos con eles algún real (Podiceps auritus); unha especie moito máis rara de ver que adoita chegar a Ferrol só cando hai grupos grandes de nigricollis. Outro ano será.

luns, 17 de febreiro de 2025

17/02/2025 Evolución y números del zampullín cuellinegro en la ría de Ferrol

     Hoy vamos a hablar de números. Os pongo una tabla que he elaborado con mis censos propios de zampullín cuellinegro en la ría de Ferrol. Me he ayudado con los datos publicados por la SGHN para los años 2001 a 2005 (después no se han publicado, que yo sepa) y son todos registros propios.  A partir de 2003 empezamos a controlar mejor la población de zampullines invernantes, quizá infravalorada en años anteriores, de los que hay pocos datos. Quizá la Xunta disponga de más.

  No me he limitado a recoger las cifras de los censos de enero, sino que he usado también conteos de diciembre cuando éstos son mejores que los de enero. Porque una cosa es la población invernante de una acuática buceadora y otra poder verla en su totalidad el día del censo oficial, cuando puede llover a chuzos, haber temporal marítimo o que justo ese día las aves hayan escogido una ensenada más oculta por culpa de una marea viva.


   Como véis en el invierno 2023-2024 no tengo datos, aunque a la SGHN le había salido un número muy bajo, del orden de los 20 ejemplares, si no recuerdo mal. La media entre 2003 y 2018 está entre las más altas de Galiza (y diría que de todo el cuadrante NW peninsular), superando los 50 ejemplares todos los años de esa serie, con tres máximos superiores a 100 y un pico récord de 140 individuos 2014. Por estos motivos considero que el zampullín cuellinegro es, de largo, la auténtica estrella ornitológica de nuestra ría.

  A finales de diciembre de 2010, antes del nacimiento de este blog, habíamos tenido una entrada de zampullines espectacular. Entonces tenía mi primera cámara bridge: una modesta Olympus SPZ510. Y mis conocimientos de fotografía eran casi nulos. Pero al menos pude tomar unas fotos de gran valor documental donde se aprecia el tamaño del grupo de zampullines.

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigicollis)
Olympus SPZ510 (focal 320 mm equiv)   ISO:200   V:1/400   F:3,5

  Pensad que era un grupo realizando pesca activa. O sea, que la mitad de los ejemplares estaban buceando mientras disparaba (ahora suelo esperar a que estén todos en superficie para tomar las fotos de los grupos).


Zampullines cuellinegros (Podiceps nigicollis)
Olympus SPZ510 (focal 320 mm equiv)   ISO:200   V:1/500   F:3,3

   Bueno, esperemos que estas cifras tan bajas del último lustro vuelvan a recuperarse en cuanto se den las condiciones para la especie. Desde luego parece que no le va mal en otras localidades ibéricas donde incluso es nidificante. Algunas de ellas bastante próximas a Galiza, como La Nava (Palencia) o Villafáfila (Zamora).

domingo, 16 de febreiro de 2025

16/02/2025 Olympus OM-1 en modo JPEG

   Yo suelo disparar en RAW con todas las cámaras pero así acabas por desconocer muchas de las funciones que poseen. Por aquello de conocer un poco mejor la Olympus OM-1 esta mañana he probado a disparar en JPEG.

     Empezando por el disparo de alta resolución (hasta 80 megas con trípode). Nunca lo empleo porque las fotos que subo al blog son pequeñas y tampoco se notaría mucho la diferencia, pero seguramente sea muy útil a la hora de hacer grandes recortes de imagen.

Seleccionando "alta resolución"

   Hice una prueba de paisaje, aunque las condiciones no eran las más apropiadas. Llovía de manera persistente y disparé a pulso aguantando el paraguas con una mano. Lo ideal sería montar el trípode.

Maniños (Fene). Disparo con alta resolución
OM-1 + Panasonic 14-42 mm  f:5,6    ISO:1600   V:1/250    F:6,3

Recorte de la foto anterior

  Con objetos en movimiento mejor evitar la alta resolución. No sé muy bien como funciona la cosa pero el tiempo de disparo es lento y si el bicho se  mueve... hasta luego Lucas:

Disparo de alta resolución con andarríos inquieto

   Si tú no vas a procesar el RAW "alguien" tiene que hacerlo: la cámara. Y le podemos indicar cómo queremos que lo procese. En fotografía de bichos es recomendable escoger el modo "vívido".

Seleccionando el modo "vívido"

    Dependiendo del modelo de la cámara en este modo puedes escoger diferentes valores de nitidez, contraste o saturación de color, siempre con la idea de acentuar la imagen.

Subiendo "nitidez" al máximo del modo vívido

     Había probado este modo con la Nikon P900.

Somormujo lavanco (Podiceps cristatus). Disparo en modo vívido
Nikon P900 focal 2000 mm   ISO:220   V:1/400   F:6,5

     Hoy disparé a una patiamarilla con este modo y creo que fue un error. Los blancos de las aves ya son complicados de captar en sensores pequeños porque tienden a quemarse, pero si aumentamos el contraste la cosa irá a peor. Además en jornadas lluviosas suele haber ya una mayor saturación de color sin tener que subirla a "vívida".  

Gaviota patiamarilla (Larus michahellis). Disparo en modo vívido
OM-1 + Zuiko 100-400 mm  f:6,3    ISO:3200    V:1/400    F:6,3

  Conocer una cámara moderna a fondo no es cosa de broma. Los manuales de funcionamiento actuales tienen más texto que el Mahabharata, y te puedes perder en los menús. Aunque en ellos podemos encontrar herramientas que habitualmente aplicamos nosotros al editar las fotos. Lógicamente son mucho más sencillas que las que tiene un Lightroom o un Photoshop pero "hacen cosas", que diría M punto Rajoy. Por ejemplo, quitar el ruido, algo imprescindible en mi caso.

Seleccionando reducción de ruido

     Precisamente terminamos con varias fotos en las que esa reducción de ruido en los JPEG ha sido más que necesaria. Ya he dicho que la mañana estaba lluviosa. De todas formas tengo que aprender un poco como va eso en el procesador de la Olympus. Reducir el ruido implica obligatoriamente una pérdida de detalle y me da la sensación de que en estos andarríos llegaba con una reducción normal o baja. Habrá que estudiar el tema.

Andarríos chico (Actitis hypoleucos). Reducción de ruido "alta"
OM-1 + Zuiko 100-400mm  f:6,3   ISO:6400    V:1/320     F:6,3

Andarríos chico (Actitis hypoleucos). Reducción de ruido "alta"
OM-1 + Zuiko 100-400mm  f:6,3   ISO:6400    V:1/320     F:6,3

   Bueno, espero que no os estéis cansando de los muelles de la ría de Ferrol.  A ver si me pasa el bloqueo mental que tengo y volvemos a salir al campo.

sábado, 15 de febreiro de 2025

(15/02/2025) Y ahora 29 nigricollis

  Pues ya tenemos 29 zampullines cuellinegros en la ría de Ferrol. Parece que la cosa migratoria ha comenzado. No se explica de otra manera este súbito incremento en el número de ejemplares presentes (un número muy estable de 21-22 ejemplares durante todo el invierno).

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 100-400 mm  F:6,3     ISO:6400    V:1/500   F:6,3

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 100-400 mm  F:6,3     ISO:1600    V:1/320   F:6,3

 Esta mañana llevaba la OM-1 con el 400. Es un conjunto muy pesado, con un estabilizador mejorable y no puedes cambiar panorámica sin cambiar el objetivo (como en las bridge)... pero es otro nivel de calidad, obviamente.  Por cierto, Zuiko acaba de anunciar que sale al mercado el nuevo teleobjetivo 100-400 mm f:6,3 con estabilizador sincronizado al de la cámara. A buenas horas!

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 100-400 mm  F:6,3     ISO:3200    V:1/500   F:6,3
 
   Ya he dicho que esperaba más de este equipo. Que ha sido mucho más caro que la Sony RX10 III pero no me ofrece mucho más que ella. Ojo, igual el "problema" no esté en la Olympus y el objetivo Zuiko, sino que simplemente la Sony es una cámara muy, muy pero que muy buena.

  El caso es que los cuellinegros se están poniendo preciosos con el plumaje de primavera. Algunos ejemplares tienen casi completo el de cabeza y cuello. Además este año el grupo está muy aquerenciado de Maniños/Barallobre (cuando son muchos suelen fragmentarse en grupos menores repartidos por la ría hasta O Seixo). Así pues resulta muy fácil observarlos con este plumaje nupcial. Sólo tenéis que aparcar en el muelle y esperar a que se acerquen, aunque si el mar está revuelto pueden ser difíciles de detectar.

Zampullín cuellinegro (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 100-400 mm  F:6,3     ISO:3200    V:1/500   F:6,3

  Cambiando de tema, una de las novedades ornitológicas más interesantes en nuestra ría y en otras próximas es la cada vez más numerosa presencia de espátulas invernantes. A diferencia del asunto de las garcillas bueyeras en este caso no parece haber influencia por intervención humana. Todo indica una expansión natural desde sus colonias en las marismas del Odiel, Doñana, Holanda o Alemania. Bienvenidas sean las espátulas a nuestra tierra. 

Espátulas comunes (Platalea leucorodia)
OM-1 + Zuiko 100-400 mm  F:6,3     ISO:12800    V:1/500   F:6,3

Espátulas comunes (Platalea leucorodia)
OM-1 + Zuiko 100-400 mm  F:6,3     ISO:6400    V:1/250   F:6,3

    Si nos cuentan hace treinta o cuarenta años que íbamos a tener grupos de 10 o 20 espátulas invernantes en Ferrol y de 60 en Ortigueira no nos lo creemos ni "jartos de vino". Que todos los cambios sean como éste, aunque se echen de menos aves que entonces eran comunes por aquí y han desaparecido. Pienso en la curruca zarcera, la codorniz, el cuco o el gorrión molinero, por ejemplo.

  Hablando de molineros y otras cosas, os recomiendo encarecidamente que visitéis la última entrada que ha publicado el colega Alfredo Hernández sobre la fauna y flora de la ciudad de Zamora. Una entrada simplemente espectacular. Pinchad en Zamora biodiversa, un blog que debéis guardar en favoritos. Bichos supongo que ya lo tenéis!