Seguidores e seguidoras

luns, 2 de febreiro de 2026

Probando o límite da Sony RX10 III co novo hardware

   Desque cambiei o equipamento informático tiña moitas ganas de probar a edición dixital da Sony con parámetros extremos. Refírome a tomas con ISO´s moi altos e con velocidades de obturación moi lentas para esas focais.

  A RX10 III posúe un rango que vai de ISO 64 a ISO 12800. Comezamos. Unha toma coa máxima sensibilidade posible, tal como sae en cru (RAW, in english). O arquivo sen comprensión, vaia.

Garza branca pequena (Egretta garzetta). RAW sen editar
Sony RX10 III focal 220 mm (600 mm equiv.)  ISO:12800  V:1/100   F:4

  E agora logo de editar o arquivo cos axustes básicos: exposición, contraste, viñeteo, nitidez, balanzo de brancos e redución do ruido coa I.A. Falamos dun disparo co ISO máximo dunha cámara bridge con sensor de unha polgada. Penso que está máis que ben, por non dicir excelente.

Toma anterior editada con Lightroom

  No asunto da redución do grao coa intelixencia artificial, tento non pasarme. Prefiro que fique un chisco de ruido a que a I.A. críe unha imaxe diferente da que eu tomei. Desde logo o Lightroom non é tan perigoso como a Skynet de Terminator, mas cómpre ter coidado coa liberdade que lle damos. Falo desde a curta experiencia que teño no tema do revelado dixital.

 Logo disparei con ISO 6400 e ISO 3200. Axudando co Lightroom xa quedan bastante mellor de nitidez, lóxicamente. Tería que repasar nos libros de fotografía os complicados conceitos de "ruido de luminancia" e "ruido de crominancia", mas penso que éste último ruido está moi presente a ISO 12800 e non tanto a ISO 6400 ou ISO 3200.

Garza branca pequena (Egretta garzetta)
Sony RX10 III focal 220 mm (600 mm equiv.)  ISO:6400  V:1/80   F:4

Garza branca pequena (Egretta garzetta)
Sony RX10 III focal 220 mm (600 mm equiv.)  ISO:3200  V:1/50   F:4

    O estabilizador da XR10 III é quizá o mellor que nunca probei nunha bridge despois do que ten a Nikon P1000 (unha auténtica barbaridade). Coa máxima focal, equivalente a uns 600 mm, disparei cunha velocidade de só 1/30 segundo simplemente apoiando un pouco a cámara sobre o marco da ventaniña do coche. Apréciase unha lixeira trepidación na zona do ollo da garza branca, probablemente debida a que estaba algo inqueda ollando para min e se moveu un pouco. Na anterior imaxe, tomada cunha velocidade tamén moi baixa de 1/50 seg, quedou clavada.

Garza branca pequena (Egretta garzetta)
Sony RX10 III focal 220 mm (600 mm equiv.)  ISO:3200  V:1/30   F:4

  Era unha mañá moi escura e para fotografar este bilurico fixen "trampa". Aproveitei a luz dos faros do carro que alumeaban algo a zona onde estaba. Digamos que foi un disparo con flash. Houbo que empregar igualmente unha velocidade de obturación moi baixa de 1/40 seg.

Bilurico das rochas (Actitis hypoleucos)
Sony RX10 III focal 220 mm (600 mm equiv.)  ISO:1600  V:1/40   F:4
  
  Na rampa de Maniños ocorren cousas, que diría o famoso humorista Mariano Rajoy. Por exemplo que saias do veículo para fotografar un mascato e atopes unha garza branca grande ollando para ti.

Garza branca grande (Ardea alba)

    Non sabía cómo reaccionar, unha vez aberta a porta do coche. Tiña medo de facer calquer movimento e que a garza fuxira, mas aguantou un anaco. Dabondo para poder sacarlle algunha foto.

Garza branca grande (Egretta garzetta)
Sony RX10 III focal 200 mm (550 mm equiv.)  ISO:800  V:1/100   F:4,5

  Ben, supoño que os lectores e lectoras máis antigas botarán de menos aquelas entradas que trataban sobre censos de acuáticas, paisaxes de Ourense ou observacións de anfibios, répteis ou insectos. Xa volverán. Vivimos tempos de sedentarismo e "comunismo". E tamén cómpre rendabilizar os investimentos en equipamento informático e fotográfico, carallo (foi moita pasta do noso Señor).

domingo, 1 de febreiro de 2026

Cansados de tanta lluvia!

    Este invierno está siendo bastante duro, con una sucesión interminable de temporales de lluvia y viento básicamente. Los coruñeses estamos cansados de tanta lluvia y para que eso ocurra tiene que haber llovido mucho (especifico "coruñeses" porque el sur de Lugo y la provincia de Ourense tienen un clima bastante más seco y mediterráneo). Aunque a la prensa siempre le gusta un poco de sensacionalismo, que da alas a los negacionistas del cambio climático.

   Pongo los datos recogidos en la estación que Meteogalicia tiene en A Cabana (Ferrol) desde septiembre, que es cuando empieza el otoño astronómico, aunque la temporada de lluvia potente suele comenzar en octubre. Entre paréntesis van los valores medios históricos.


Podemos clasificar septiembre como un mes algo frío y muy húmedo; octubre como un mes cálido y seco; noviembre un mes casi normal en cuanto a temperatura media pero muy húmedo, al igual que enero. Diciembre además de muy húmedo también fue un mes bastante frío.

   La cosa ornitológica ha sido bastante aburrida este fin de semana. Ayer tocó guiar una salida del Grupo Naturalista Hábitat en la laguna de Valdoviño; con la mala suerte de que estaba cerrada y llena. Uno de esos cierres que se pueden dar en invierno aunque son infrecuentes y breves. En esas condiciones es como visitar una ría con pleamar. Nada que ver con el espectáculo de vida que se disfruta cuando está abierta y vacía. Además hacía mucho viento, lo cual dificulta más la observación en la lámina de agua. Me dio mucha rabia, la verdad.

Laguna de Valdoviño
Sony RX10 III focal 104 mm equiv.   ISO:200   V:1/160   F:4,5


Islote de "A Lapela"

Acuáticas descansando en la orilla norte

   Cuando estábamos en el lago iba a pedir a la gente que escuchase el impresionante rugido del mar que provenía de la playa. El "fragor" del mar que por etimología acabaría dando lugar al término "Frouseira" (con -s- y no con -x-). Así lo ha explicado el colega Rafa Fernández Loureiro en su blog Ao noroeste do noroeste. Por eso ahora utilizo el topónimo Frouseira y no el oficial de "Frouxeira".

 Como digo "iba a pedirlo" pero apareció una nutria y se me fue el santo al cielo.

Mar de Valdoviño con temporal
Sony RX10 III focal 125 mm equiv.   ISO:100   V:1/400   F:5

 Esta mañana me daba una vuelta rápida por la ría. A destacar la presencia de cuatro espátulas en la ensenada de O Seixo. Pienso que en el caso de la espátula la puesta en funcionamiento de la red de saneamiento ha podido tener mucho que ver para que haya aumentado tanto. Desde luego sería impensable verlas en la ensenada de A Gándara hace diez años, cuando aquello era una cloaca.

Espátulas comunes (Platalea leucorodia) en la ensenada de O Seixo (Mugardos)

  Por cierto, durante unos días he estado sin notificaciones ni habilitación de comentarios (cosas que ocurren de vez en cuando en blogger). Pero ya vuelve a funcionar. Durante este tiempo se han publicado varios comentarios anónimos que vi ayer; casi todos en gallego reintegracionista, por cierto. Ahora no los voy a borrar, pero en adelante volveré a aplicar la indicación que podéis leer cuando se quiere comentar: "Para comentar es necesario identificarse con nombre y apellidos".  De primero de educación.