Seguidores e seguidoras

luns, 9 de febreiro de 2015

A Frouxeira vacía de nuevo!

   CABREO

 ¿Os suena esta foto? En una entrada reciente os explicaba lo del canal de desagüe de la laguna, y os decía que el trazado abierto por la Xunta (que marcaba en azul claro) era tapado por el mar una vez tras otra, hasta que finalmente la barra abría espontáneamente y de manera natural por el sitio habitual (que pintaba en azul oscuro).


    Bien, pues por cuarto invierno consecutivo, la laguna ha abierto por donde siempre. Parece un chiste pero os aseguro que a mí no me hace gracia.


   Desde la restauración del canal en el sector NE (1985) se hacía necesaria la intervención mecánica una vez al año como mucho, si es que no abría ella sola. Entraba una pala, abría el canal para que vaciase y hasta el año que viene.
    Ahora, después de haberse gastado una pasta en el famoso "Estudo de Conservación", después de haberse generado graves problemas medioambientales y vecinales, de haber provocado alarma social (a algunos que yo me sé habría que crucificarlos cabeza abajo), resulta que se interviene mecánicamente no una, sino varias veces cada invierno, y con un operativo mucho mayor. Todo para que al final la laguna se vacíe como siempre. Así pues (por cuarto año consecutivo, repito), ha quedado en evidencia que la laguna se va a vaciar sí o sí, porque ella lo quiere así.


    Que conste que la idea de buscar un canal por el trazado considerado por algunos como el original me parece bien. Ya he dicho aquí que nada me gustaría más que este canal que abre ahora la Consellería se asentase definitivamente y que se acabase de una puñetera vez con toda esta historia.
   Y no dudo de la capacidad de algunos técnicos de la Xunta; pero creo que cuatro años son una prueba más que evidente de que hay que abrirla por el otro sitio. Aunque eso sería como reconocer que en estos cuatro años se ha hecho el ridículo, generando un montón de problemas y gastando un mogollón de dinero público para beneficio de los amigos de TRAGSA; algo que debería provocar una cadena de dimisiones de responsables en diferentes entornos. Y eso no va a ocurrir en este país, por supuesto.

  Como ejemplo de lo que digo, tenemos el famoso P.M.R. ("Maldito Muro del Experto" en su versión light). He leído en el borrador del Estudo que no había afectado a la morfología del canal. Pues resulta que a ambos lados del mismo (en rojo) no había esa arena hace diez años. Debió de haberla traído el viento....
  Las piedras siguen allí, facilitando la acumulación de arenas y alterando el funcionamiento del canal de manera muy evidente, pero no se retiran. No vaya a ser que tengan que reconocer que se han equivocado...


     Bueno, que me envinagro. Vamos con lo bueno:

 Chorlitos grises (Pluvialis squatarola)

FELICIDAD

  La laguna estaba preciosa en la mañana del sábado. Los intermareales ahora visibles van a ser un "punto caliente" a partir de Marzo. Allí estaremos toda la peña controlando el paso de limis, láridos, garzas y demás.


     En el sector NE del lago, ha emergido la pequeña ensenada conocida como O Pozo do Cura". Hacía allí miraba José Roberto Fernández López (a la derecha de la imagen), un histórico fotógrafo y documentalista de la Naturaleza de Ferrol que he conocido el mes pasado. Os recomiendo que visitéis sus vídeos.


  Aproveché para realizar un pequeño censo de acuáticas:

- 42+ Zampullines chicos (Tachybaptus ruficollis)
- 20 Cormoranes (Phalacrocorax carbo)
- 1 Garza real (Ardea cinerea)
- 3 Silbones (Anas penelope)
- 89 Frisos (Anas strepera)
- 224 Azulones (Anas platyrhynchos). A finales del mes que viene aparecerán las primeras polladas.
- 3 Cucharas (Anas clypeata)
- 101 Cercetas (Anas crecca)
- 27 Porrones comunes (Aythya ferina)
- 2 Porrones moñudos (Aythya fuligula)
- 4 Porrones acollarados (Aythya collaris)
- 2 Aguiluchos laguneros (Circus aeruginosus) volando juntos (tranquilos, no había ningún macho adulto para un hipotético episodio de cría, algo que no ha ocurrido, que yo sepa, en los últimos 30 años)
- 58 Fochas (Fulica atra)
- 62 Chorlitos grises (Pluvialis squatarola)


 Cercetas comunes (Anas crecca)


 Azulones (Anas platyrhynchos)

 Porrones acollarados (Aythya collaris) en primer término

   Uno de los Cormoranes presentaba anillas de PVC.


  A ver que nos cuenta Antonio.


    Y hablando de Antonio, por allí andaba un Gavión (Larus marinus). Cuando me dijo Roberto que "había una gaviota comiendo un pez" ya intuí que se trataba de un Gavión, pues es un carroñero que suele consumir peces muertos en la bajamar, algo que pocas gaviotas hacen habitualmente (otro pequeño truquillo de jizz, Miguel ;) )


  Bueno, una mañana estupenda. A Frouxeira está preciosa ahora. Y por cierto, ha vuelto a verse Avetoro (Botaurus stellaris) ahora que se ha vaciado.

sábado, 7 de febreiro de 2015

Na Terra Chá (Cospeito)

     Fevreiro adoita ser umha época moi favorável para a observaçom de grandes bandadas de aves nas pradarias abertas da Terra Chá. Aínda sendo consciente da cativa invernada que tivemos este ano, hoje fum à Espinheira, no concelho lucense de Cospeito onde, por certo, passei um frio de medo (2ºC toda a manhá e um vento horrível que provocava umha sensaçom térmica moi baixa)
   Ao princípio aquilo estava realmente deserto e aburrido mas, pouco a pouco, fórom aparescendo cousas que animárom a jornada.


Paisagem invernal nas pradarias da Espinheira

    Os montes do Gistral e do Monseibám (ou Monseibane) permanecem arestora cobertos pola neve, sobretodo os cumes mais elevados.

 Maciço do Gistral

     Quando o frio e a neve cobrem o interior da Península, muitas aves dirigem-se cara regioes mais cálidas, coma som as comarcas litorais. Nom sei que dirám as anelas ao respeito, pero creo que a maior parte das "nossas" avefrias e pílharas nom venhem da Europa senom precissamente de zonas peninsulares como Castela.

   Esta manhá observava como mais salientável:

- 57 Pílharas douradas (Pluvialis apricaria)
- 35 Avefrias (Vanellus vanellus)
- Lavercas (Alauda arvensis). Grupo de 25 indivíduos.
- + Picas alpinas (Anthus spinoletta). Esta pica é um reprodutor abondosso en todos os montes e montanhas do Norte galego. Durante o inverno resulta igualmente comum nos prados enchoupados e nos humidais, tanto do interior como da costa (onde ocupa também sistemas de dunas grisses).
- Uns 30 Tordos reais (Turdus pilaris) no centro da Espinheira. Quiçá havia mais outro grupinho diferente na zona do rio Guisande.


 Pílhara dourada (Pluvialis apricaria)

Avefrias (Vanellus vanellus)

Pica alpina (Anthus spinoletta)

Tordo real (Turdus pilaris)

  Bom, hoje fartei-me de passar frio, assim que amanhá vou dar umha volta por um lugar algo mais cálido, onde tentarei fotografar umha misteriosa ave catalogada como "em perigo de extinçom" e moi difícil de observar na Natureza.

mércores, 4 de febreiro de 2015

Noticia importante: comienza a andar el Atlas de Mamíferos de Galiza

   Publicado ya el Atlas de Anfibios y Reptiles (por la SGHN), y en el segundo año de trabajo de campo para el Atlas de Aves Nidificantes (coordinado por la SGO), ha echado a andar otra ilusionante aventura: el Atlas de Mamíferos de Galiza, a iniciativa del G.E.A.S. (Grupo de Estudo de Animais Salvaxes).  Antes que nada, vayan mis felicitaciones para los promotores de este proyecto.
 

 Ya he comentado que los atlas de distribución de fauna y flora son de lo más importante que se puede realizar dentro del mundo de la naturaleza. A partir de ellos es posible obtener mucha información que nos servirá tanto para conocer como para defender, a través de planes de protección de espacios naturales o de especies amenazadas.

    Jamás he comprendido que observadores que pueden colaborar fácilmente en estos trabajos (sobre todo con las facilidades que existen hoy en día) no lo hagan. Porque si bien es cierto que ser anillador, estudiar carnívoros o realizar trabajos sobre ecología de especies son actividades que no están al alcance de todo el mundo (hablo por mí), cualquier aficionado, incluso alguien que está empezando, podrá aportar siempre algún dato útil para los atlas. He visto citas importantísimas que me han llegado por casualidad, por medio de algún compañero de trabajo o un vecino que simplemente sabía que yo soy naturalista y ando metido en estas cosas.
    Actualmente, con Internet y con las cámaras fotográficas que hay, es facilísimo tomar una foto de un animal atropellado, de una lagartija o lo que sea , buscar las coordenadas (icluso con el sigpac, si no tienes GPS) y remitir la información a alguien que sepa identificarla. No hay disculpa; todos y todas tenemos que echar una mano.

  Os pongo el enlace donde tenéis toda la información necesaria: Atlas de Mamíferos de Galicia. Allí veréis todas las opciones que se ofrecen para que cada uno escoga la que mejor le vaya.

   Así que ya sabéis, compraos una buena guía de mamíferos e id anotando ese erizo atropellado, ese tejón que ves todas las noches en la finca o, si dispones de lupa binocular e inquietudes científicas, puedes entretenerte analizando "egragópilas", esas bolitas de pelo y huesecillos que regurgitan algunas aves y que son vitales para conocer la distribución de nuestros micromamíferos.

   La mastozoología no es el campo que mejor conozco, pero si puedo ayudaros en alguna consulta podéis preguntar aquí lo que queráis. En Bichos tenemos además la suerte de disponer de seguidores expertos en la materia como Martiño Cabana, Manu Arzúa, Paulo Barros, o incluso Eloi Saavedra que, como cazador, sabe un güebo sobre algunas especies.

     Felicidades de nuevo al GEAS y os deseo toda la suerte del mundo!!