Pois chegou o gran dia. Este naturalista entendeu que, definitivamente, o mundo reflex non é para el. As cámaras bridge ofrécenme todo o que necesito e, ademáis, están en permanente evolución. Cada novo modelo é mellor que o anterior e ofrece novas posibilidades. Perderei esas fotos tan artísticas de aves en vó ou de rarirades que só se poden identificar por unha pluma secundaria; pero serei sumamente feliz en todo o demáis.
Cada charla, cada encontro cos meus "fotógrafos de cabeceira" (Fran Nieto e Álvaro Fernández Polo) ía reafirmándome cada vez máis na miña idea. Esta semana mantiña unha longa conversa con Fran e acabei por decidirme.
E os lectores e lectoras de Bichos saben mellor que ninguén que a miña Canon 60D (con obxectivo 18-55 IS II) e o meu Tamron VC SP 70-300 están case virxes. Teredes que rebuscar a fondo en Bichos para achar fotografías tomadas con esta equipa; xa sabedes que o 99 % das imaxes foron coas bridge. Así que penso que será unha boa compra para aqueles que busquen a famosa "calidade", pois tanto o corpo como o tele satisfarán á maioría de usuarios.
Non poño as caracterísitcas porque hoxe en día non fai falta (os interesados ides mirar seguro en Internet). O prezo será de 500 euros para a cámara e de 250 euros para o tele.
Eu non teño presa ningunha pero quen estea interesado que fale axiña. Xa vos digo que teño un posíbel comprador para o Tamron e esta semana porei cartaces no choio.
Era cuestión de tempo.
Seguidores e seguidoras
mércores, 17 de xuño de 2015
luns, 15 de xuño de 2015
Somormujos lavancos (Podiceps cristatus)
Pocas aves tenemos tan elegantes como el Somormujo lavanco (Podiceps cristatus), acuática buceadora de reciente colonización en la zona de Ferrol. Y un buen motivo para continuar practicando con la nueva cámara.
El embalse de As Forcadas ha perdido mucho interés ornitológico con respecto al que tuvo hace diez o doce años pero ahora cuenta con una población residente de 5-10 parejas de Somormujo, que a estas alturas del año se encuentran en pleno proceso reproductor.
Un pescador de Trucha me informaba del encuentro de varios nidos flotantes con 2-3 huevos en la ribera de "A Rañoa", uno de mis rincones favoritos.
Primero realicé una serie de disparos de prueba a aves lejanas. Los controles son muy diferentes a la Canon (que ya he vendido) y me va a llevar un tiempo adaptarme.
Con estas aves lo mejor es quedarse quieto en silencio y esperar a que se acerquen un poco.
Rebuscando en el menú decidí probar el "D-lightning", una herramienta que permite editar las imágenes para corregir las sombras excesivamente oscuras.
Creo que el proceso se hace sobre el archivo RAW, antes de convertirlo en JPEG. Si ésto es así sería una prestación muy importante ya que permitiría realizar algunos ajustes sin pérdida de calidad.
La Nikon P900 ofrece otras opciones para editar la imagen "in situ", como es el modo "vívido". Con este programa puedes escoger diferentes valores de saturación, contraste y nitidez. Vamos, más o menos lo que yo venía haciendo en el ordenador con las fotos RAW de la SX50, pero que con la Nikon es imposible pues lo que sale de la máquina es sólo JPEG.
La última foto fué disparada después de seleccionar esta función. Y caramba si se nota!!
El embalse de As Forcadas ha perdido mucho interés ornitológico con respecto al que tuvo hace diez o doce años pero ahora cuenta con una población residente de 5-10 parejas de Somormujo, que a estas alturas del año se encuentran en pleno proceso reproductor.
Un pescador de Trucha me informaba del encuentro de varios nidos flotantes con 2-3 huevos en la ribera de "A Rañoa", uno de mis rincones favoritos.
Pareja de Somormujos en parada nupcial
Primero realicé una serie de disparos de prueba a aves lejanas. Los controles son muy diferentes a la Canon (que ya he vendido) y me va a llevar un tiempo adaptarme.
Isla de A Rañoa
Con estas aves lo mejor es quedarse quieto en silencio y esperar a que se acerquen un poco.
Rebuscando en el menú decidí probar el "D-lightning", una herramienta que permite editar las imágenes para corregir las sombras excesivamente oscuras.
Creo que el proceso se hace sobre el archivo RAW, antes de convertirlo en JPEG. Si ésto es así sería una prestación muy importante ya que permitiría realizar algunos ajustes sin pérdida de calidad.
Nikon P900: Izda: normal, Dcha: modo "D-lightning"
La Nikon P900 ofrece otras opciones para editar la imagen "in situ", como es el modo "vívido". Con este programa puedes escoger diferentes valores de saturación, contraste y nitidez. Vamos, más o menos lo que yo venía haciendo en el ordenador con las fotos RAW de la SX50, pero que con la Nikon es imposible pues lo que sale de la máquina es sólo JPEG.
La última foto fué disparada después de seleccionar esta función. Y caramba si se nota!!
Somormujo lavanco (Podiceps cristatus)
Foto: Nikon P900 con edición personalizada (mayor nitidez)
En fin, que seguimos el curso de adaptación al nuevo pepino.
En fin, que seguimos el curso de adaptación al nuevo pepino.
sábado, 13 de xuño de 2015
E faltaba o macro
Hoxe dei por finalizada a miña participación no programa SACRE. Prefiro adicar o pouco tempo de que dispoño ao Atlas de reprodutoras, que me parece máis importante. Polo menos rematei un ciclo de cinco anos, que creo que é o período no que actualizan os da SEO.
A metodoloxía imaxino que estará deseñada polos mellores ornitólogos do país e non serei eu o que a discuta. Sen embargo creo que na franxa litoral galega fai que o traballo sexa moi dificultoso e penoso e mesmo pouco fiábel. Pola dispersión poboacional e a rede viaria existente, pola fragmentación e mestura de hábitats e ata polo horario (temos un desfase de unha hora de luz solar con respecto a Barcelona, por exemplo).
Quizá reducir o número de estacións de escoita de 20 a 10 sería moito máis produtivo. Así sería posíbel abandonar as estradas camiñando para apartarse da contaminación acústica (imposíbel agora se queres cubrir as 20 estacións) e tamén escoller mellor os hábitats. Porque tal como está pode suceder que nun entorno de eucaliptal escoitemos unha Rula común porque a 100 m. hai unha horta, por exemplo. A mestura e alteración do campo galego fai que sexa extremadamente difícil atopar un tipo de hábitat puro, por non dicir imposíbel. Aínda que insisto en que son moitas as circunstancias que deberan ser consideradas para mellorar a metodoloxía, que será moi boa para os aciñeirais extremeños, para Villafáfila ou para o Delta do Ebro, pero que na costa coruñesa non son prácticas. Deixo esa reflexión para quen poida interesar.
Poño unhas fotos de aves comúns reprodutoras:
Dous voantóns de Corvo pequeno observaban ao observador que observaba aves nas Forcadas o outro día.
Hoxe collín cerca esta Lavandeira en Taraza.
Delfín está moi interesado no tema do ruido, así que fixen esta foto a un Cardeal con ISO 1600 (debaixo foto orixinal sen recurte). Hai dez anos pensar nunha foto tan nítida cun ISO tan alto nunha cámara compacta sería ciencia fición (daquela aparecería como unha mancha rosa sobre fondo verde).
A última estación de escoita era no río Xuvia.
E por alí estiven a facer a prova que me faltaba coa nova cámara; a fotografía de Natureza máis espectacular: a foto macro.
Dúas chinches da familia Pentatomidae pousaron para Bichos. Busquei o desenfoque abrindo até F: 2,8 pero nun sensor tan pequeno conserva aínda moita profundidade de campo.
Aproveito para comentar que Fran Nieto vai publicar un libro sobre fotografía macro e necesita financiación. Tedes toda a información neste enlace e máis neste. Seguro que imos aprender todos moito con este libro.
E me despido por hoxe.
Ah, si....VIVAN AS BRIDGE!!
A metodoloxía imaxino que estará deseñada polos mellores ornitólogos do país e non serei eu o que a discuta. Sen embargo creo que na franxa litoral galega fai que o traballo sexa moi dificultoso e penoso e mesmo pouco fiábel. Pola dispersión poboacional e a rede viaria existente, pola fragmentación e mestura de hábitats e ata polo horario (temos un desfase de unha hora de luz solar con respecto a Barcelona, por exemplo).
Quizá reducir o número de estacións de escoita de 20 a 10 sería moito máis produtivo. Así sería posíbel abandonar as estradas camiñando para apartarse da contaminación acústica (imposíbel agora se queres cubrir as 20 estacións) e tamén escoller mellor os hábitats. Porque tal como está pode suceder que nun entorno de eucaliptal escoitemos unha Rula común porque a 100 m. hai unha horta, por exemplo. A mestura e alteración do campo galego fai que sexa extremadamente difícil atopar un tipo de hábitat puro, por non dicir imposíbel. Aínda que insisto en que son moitas as circunstancias que deberan ser consideradas para mellorar a metodoloxía, que será moi boa para os aciñeirais extremeños, para Villafáfila ou para o Delta do Ebro, pero que na costa coruñesa non son prácticas. Deixo esa reflexión para quen poida interesar.
Poño unhas fotos de aves comúns reprodutoras:
Dous voantóns de Corvo pequeno observaban ao observador que observaba aves nas Forcadas o outro día.
Corvo pequeno (Corvus corone), xoven voantón
Hoxe collín cerca esta Lavandeira en Taraza.
Focal 1000 mm ISO 200 V: 1/200 F:6,3
Lavandeira branca (Motacilla alba)
Nikon P900 Focal 1400 mm ISO 400 V: 1/400 F: 6,3
Delfín está moi interesado no tema do ruido, así que fixen esta foto a un Cardeal con ISO 1600 (debaixo foto orixinal sen recurte). Hai dez anos pensar nunha foto tan nítida cun ISO tan alto nunha cámara compacta sería ciencia fición (daquela aparecería como unha mancha rosa sobre fondo verde).
Cardeal (Pyrrhula pyrrhula) Distancia: uns 15-20 m.
Focal 1200 mm ISO 1600 V: 1/200 F:6,3
Río Xuvia
E por alí estiven a facer a prova que me faltaba coa nova cámara; a fotografía de Natureza máis espectacular: a foto macro.
Graphosoma italicum
Focal 95 mm (macro) ISO 100 V: 1/320 F: 4
Dúas chinches da familia Pentatomidae pousaron para Bichos. Busquei o desenfoque abrindo até F: 2,8 pero nun sensor tan pequeno conserva aínda moita profundidade de campo.
Palomena prasina?
Focal 28 mm (macro) ISO 200 V: 1/250 F: 2,8
¿Quén non coñece as Frigáneas, tamén chamadas Tricópteros? Desde nenos todos os naturalistas estamos familarizados con esas larvas de insecto que viven dentro dun "estuche" feito con restos vexetais e que atopábamos sempre nas charcas e baixo as pedras dos regatos.
Unha morea de adultos de frigánea descansaban nunha xunqueira de Sparganium. Aquí xa me planto e me quedo cos cartos, que diría Mayra Gómez Kemp. A identificación dos tricópetros é cousa de entomólogos e non me atrevo nin a mencionar o xénero. Sei que o número e distribución dos "espolóns" (esas espiñas máis grandes que teñen nas patas) é importante para identificalos, pero pouco máis podo aportar.
Focal 35 mm (macro) ISO 200 V: 1/160 F: 3,2
Aproveito para comentar que Fran Nieto vai publicar un libro sobre fotografía macro e necesita financiación. Tedes toda a información neste enlace e máis neste. Seguro que imos aprender todos moito con este libro.
E me despido por hoxe.
Ah, si....VIVAN AS BRIDGE!!
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)







