Seguidores e seguidoras

mércores, 30 de maio de 2018

Bichonoticias: Escribenta das canaveiras en Doniños!

  Non hai moito coñecíamos o resultado do censo de Escribenta das canaveiras (Emberiza schoeniclus lusitanica) realizado en Galiza no ano 2015. O resultado era aterrador: 11 parellas únicamente (das cuais 5-6 estaban na Frouxeira, por certo). Por ese motivo calquer avistamento da especie en período reprodutor é noticia do máximo interese.

 Logo da confirmación de cría en Doniños o ano pasado (preme para ollar) esperábamos ter novas en 2018 e así foi. Esta semana José Ramón Castro observaba e fotografaba un macho de Escribenta nunha canaveira da citada lagoa:


  A chuvia e a Sony RX10 son unha combinación que adoita ofrecer unhas fotografías fantásticas. E José Ramón demostra cada día que aprende ben e moi rápido, porque vaia fotazas que se sacou hoxe. Con alumnos tan aplicados dá gosto saír ao campo.



 Macho cantor de Escribenta das canaveiras

  Tamén tivo a iniciativa e tirar unha foto do lugar e hábitat da observación, como é o sector occidental do lago. Todo se pega...

 Lagoa de Doniños (Ferrol)

  Acabamos o post con outra marabillosa fotografía do noso paseriforme máis ameazado de extinción (aínda que non goce de espazo na prensa nin do debido seguemento por parte dos paxareiros galegos)

Escribenta das canaveiras (Emberiza schoeniclus lusitanica)
Fotos: José Ramón Castro Gómez (Sony RX10 III ISO 800 V. 1/500 F:4)

  Parabéns a José Ramón. Polo avistamento da especie e polas tremendas fotazas. Cos anos darase conta do valor que posúen estas imaxes tan valiosas.

luns, 28 de maio de 2018

P.N. Enciña da Lastra (Ourense)

  Ayer disponía de casi todo la jornada y nos acercamos al P.N. de Enciña da Lastra, en Ourense, que nos recibió con cielo cubierto y nieblas.



   Por lo menos no llovió e incluso tuvimos algunos momentos de sol, que aprovechamos para conocer un poco la fauna invertebrada del lugar. Como este escarabajo de la familia Meloidae al que afotamos mientras se alimentaba con las flores de una Retama (Cytisus scoparius, creo).

 Lytta vesicatoria

 Por los caminos es tiempo de licaénidos, esa familia de mariposas pequeñitas cuyos machos suelen presentar un intenso color azul.

Lysandra bellargus (forma ceronus), hembra

  Me alegró ver el río Galir con tan buen nivel hídrico a estas alturas del año. Las lluvias de esta Primavera habrán beneficiado a los anfibios. Ente las hierbas y hojarasca de la orilla encontramos no pocas ranas patilargas. Por cierto, aquí no hay problema de confusión con la temporaria.

Rana patilarga (Rana iberica)
Sony RX10 III (focal 220 mm)  ISO: 800   V: 1/125  F: 4

  A pesar del mal tiempo muchas especies de reptiles se encuentran ahora en su momento de máxima actividad y son fácilmente observables. La Lagartija colilarga es, sin lugar a dudas, la lagartija por excelencia del monte mediterráneo.

 Lagartija colilarga (Psammodromus algirus)

  La pequeña Lagartija cenicienta prefiere bitopos más abiertos y con menos vegetación, como por ejemplo las pistas secas y soleadas del parque natural, donde se mueve con pasmosa velocidad entre las matas de lavanda.

 Lagartija cenicienta (Psammodromus hispanicus) hembra

  En Galiza vamos conociendo más poblaciones con los años, pero sigue siendo una especie de distribución restringida a las comarcas más mediterráneas y cálidas de Ourense. Aunque si la sabemos buscar resulta  sorprendentemente fácil de fotografiar sin molestarla. Sentados en el camino pudimos disfrutar largo rato como un ejemplar buscaba alimento activamente entre las piedras y restos vegetales de su territorio.

Lagartija cenicienta buscando alimento.

Lagartija cenicienta (Psammmodromus hispanicus) macho

  Y donde hay lagartijas hay coronelas, ofidios que depredan especialmente sobre pequeños lacértidos. Por el norte tenemos la coronela europea, pero en Ourense es más común la meridional:


  De carácter y costumbres diametralmente opuestas a su prima eurosiberiana, la coronela meridional es un animal muy pacífico de hábitos nocturnos. Las escamas supralabiales y las bandas oscuras en cuello/cabeza son muy importantes para diferenciar ambas coronelas.


  Todos los ofidios han experimentado un alarmante declive por el Norte  gallego desde que empecé a salir al campo (la infinita red de carreteras y las muertes por atropello pueden haber sido un factor determinante, en mi opinión). Cada observación de una culebra adulta y viva es ahora todo un acontecimiento para este ferrolano.

 Coronela meridional (Coronella girondica)

  Debo decir que si no fuese por las observaciones herpetológicas la visita me habría dejado un sabor amargo, porque faltaron muchas de las aves habituales, fijas diría, como Alcaudón común, Aguila calzada, Gorrión chillón o Abejaruco. No sé que pasa en A Lastra pero cada año veo menos cosas. ¿os pasa también a vosotros?.

Paisaje desde Pardollán

 En fin, después de tres horas y media de trabajo delante del ordenador vamos a publicar el post.

sábado, 26 de maio de 2018

Posibles cambios de manera inminente?

   Como podréis imaginar mis cámaras bridge sufren un uso bastante intenso. Un uso que se vuelve más duro aún para su mecánica y electrónica al no estar en manos de un fotógrafo sino de un naturalista.  Levantar piedras con la cámara colgada garantiza varios golpes al año; censar acuáticas en invierno te asegura que la cámara se va a mojar y que tampoco va a ser tratada con suavidad (en un censo a muchas paradas como el de la ría de Ortigueira el tiempo es oro). Vamos, a un equipo óptico que caiga en mis manos le ha tocado para África, como se decía antiguamente.

Sony RX10 III y Canon SX60, mis dos tesoros

  Hace tiempo os había contado que mi Canon SX60 empezaba a hacer un ruido muy chungo al mover el zoom. Pero como seguía funcionando no le dí mayor importancia. Hasta la semana pasada, en el que me fue imposible dar enfocado con modo autofocus. Y después de varias pruebas - incluyendo una restauración a situación de fábrica - creo que definitivamente la SX60 tiene un problema grave. Sigue cogiendo foco en macro y en modo manual, pero es que el 99% de los disparos que yo hago son con autofocus, así que la cosa me ha hecho pensar.

  En Abril había probado la Nikon B700 de Manuel Arzúa (buen amigo y mejor persona). Los resultados (pincha aquí) me maravillaron. Por primera vez encontraba una bridge 1/2,3 " con igual o mejor calidad que las Canon. Así pues estoy considerando muy seriamente la posibilidad de adquirir de manera inmediata esta Nikon. Conservo en perfectas condiciones la Sony, que es muy superior a las bridge pequeñas en muchas cosas, pero considero necesario disponer de una bridge 1/2,3" para ciertos usos y condiciones de trabajo, donde son auténticas maravillas.

En fin: "You´ll never walk alone", que se dice por Liverpool  ;)