Seguidores e seguidoras

sábado, 11 de maio de 2019

Un poco de todo

  Hoy fue una jornada variada. Primeramente visité el valle del Xuvia, en Lamas (San Sadurniño), para controlar una de las últimas colonias de gorrión molinero que nos quedan por Ferrol.

 Valle del Xuvia

  Y los molineros siguen en su sitio, afortunadamente. Aunque parece que uno de los huecos en que anidaron el año pasado ha sido ocupado por el corrión común. Tarabillas y acentores animaron la sesión ornitológica

Gorrión molinero (Passer montanus, izda) y común (Passer domesticus, dcha)

 Pollo volantón de tarabilla común (Saxicola rubicola)

 Pareja de acentores comunes

 Acentor común (Prunella modularis)
Nikon B700 focal 258 (1440 mm)  ISO: 800  V: 1/ 250  F: 6,5

  El milano negro es ya una especie más en Ferrol. Si me lo cuentan hace 30 años...

 Milano negro (Milvus migrans)

    Después de estar un rato con Roberto Sanjurjo (nativo de Lamas y seguidor de este blog) marché para la cuadrícula NJ72. Se está actualizando el atlas de hérpetos de la SGHN y aquella es una de las cuadrículas que necesita una mejora. A pesar de que incluye el embalse de As Forcadas y he ido muchísimas veces apenas tengo citas de reptiles.

 Piragüistas en el embalse

    Claro que el alto nivel de eucaliptización de esta cuadrícula no ayuda a la biodiversidad. El Monte Agudo es un buen ejemplo. Hace años sus laderas estaban cubiertas de brezales atlánticos, pastos y cultivos de cereal, donde cazadores como el anciano señor Gerardo cazaban liebres y perdices. Con toda certeza sería tierra también del aguilucho cenizo, de la alondra o de la codorniz. Pero hoy el Monte Agudo muestra este espantoso paisaje:

Monte intensamente eucaliptizado

  Afortunadamente quedan pequeñas islas de vida que uno debe conocer y muestrear a conciencia si quiere lograr resultados:

 Ranita de San Antonio (Hyla molleri), joven

  Por fin encontré lo que buscaba. Me costó AÑOS ver mi primer lagarto verdinegro en NJ72. Un misterio al que no encuentro explicación, pues resulta (o más bien resultaba) muy abundante en toda la comarca. El pobre estaba lleno de garrapatas pero cuenta igual para el atlas.

 Lagarto verdinegro (Lacerta shreiberi), macho

  Recopilé varias citas de mariposas que remitiré a la plataforma habitual (Biodiversidade ameaçada de Galiza e Norte de Portugal)

 Pareja de Euphydryas aurinia

Limonera (Gonepteryx rhamni)
Nikon B700  focal 15 (85 mm)  ISO: 100  V: 1/1600  F: 4,5

  Por último fui al carrizal de Pantín, Valdoviño, donde considero posible la presencia de la rara Brachytron pratense, una libélula de distribución muy limitada en la Península. Pero no hubo suerte (venía un viento del mar bastante frío y desagradable, así que volveré a intentarlo).

 Carrizal de Pantín, Valdoviño

  En un charco formado en el borde del carrizal encontré una sorprendente variedad de fauna acuática, aunque lamentablemente las especies de anfibios que había ya están registradas en la cuadrícula correspondiente (NJ73, en este caso)

 Encharcamiento al borde de la pista

 Posible larva de Discoglossu galganoi

  Varias larvas de escarabajo buceador nadaban buscando presas (por el tamaño parecía Ditiscus marginalis). Son, al igual que chinches o larvas de libélula, los depredadores naturales de los anfibios durante su fase acuática. En este caso el cuento acabó bien para el anfibio.

 Larva de ditisco (Ditiscidae) se aproxima a larva de tritón jaspeado (Triturus marmoratus)

 Este no tuvo tanta suerte, pero al menos está vivo para contarlo:

 Larva de tritón jaspeado con cola casi completamente amputada

  A mayores descubrí un nuevo punto de cría de golondrina daurica, otro reciente colonizador del norte procedente del Mediterráneo. Como no, en el puente de una carretera.

Golondrinas dauricas (Hirundo daurica) en viaducto 

 Y otro día hablaremos de cierta cantera por la que pasé de vuelta a Ferrol pero que ya no me daba tiempo a visitar hoy.

xoves, 9 de maio de 2019

Gaviotas patiamarillas urbanas, empieza la incubación

  Un año más, la pareja de gaviotas patiamarillas que vive delante de mi piso ha empezado la nidificación. La novedad este año es que han cambiado el emplazamiento del nido. Se ve que no les gusta el nuevo pintado de la chimenea y han decidido situarlo más a la vista, para que se pueda hacer un seguimiento de la incubación. Desde Bichos e demáis familia agradecemos el detalle.

 Nido de gaviota patiamarilla (Larus michahellis) en Ferrol

   Esta especie es odiada por muchos ferrolanos pero a mí me tiene cada vez más fascinado. Especialmente los ejemplares que nidifican en el astillero donde trabajo, que están cambiando su comportamiento hacia el ser humano, siendo ahora menos agresivos y casi tan confiados como las palomas (de eso hablaremos otro día porque es la pera).

  Mis vecinas, como digo, han empezado la incubación. Si todo sale bien en la primera semana de Junio tendremos 1-3 pollos corriendo por el tejado, llenando de vida y alegría este tejado de la calle Venezuela. Por ahora toca incubar los huevos, aunque sea un día de lluvia persistente con 30 litros por metro cuadrado como llevamos hoy.

Incubando bajo la lluvia

   Así pues, este año vamos a tener información en tiempo real de de nuestras patimarelas.

domingo, 5 de maio de 2019

Lagoa da Frouxeira, 5 de Maio: águia pescadora (Pandion haliaetus)

   Finalmente o prognóstico meteorolóxico non se cumpríu e apenas houbo unha tarde-noite (onte) con nordés forte, rolando xa esta mañá a compoente sueste. En consecuencia o paso foi ben cativo tanto en cuantidade coma en especies. Ademáis a partir desta segunda feira mudará o tempo coa entrada dunha borrasca, así que podemos dar por rematado este "pico migratorio".

  Hoxe a primeira hora as limícolas estaban case todas a descansar nas rochas da canle. Coa baixada do nível foron alimentarse na lagoa.

 Limícolas nas rochas da canle

  Nestes afloramentos rochosos onde descansan as aves resulta imposíbel contalas por falla de visibilidade. Pola contra é moi doado fotografalas de perto movéndonos con coidado pois adoitan estar bastante confiadas (se non aparece a peste canina para asustar todo, por suposto)

 Virapedras (Arenaria interpres) en primeiro termo

   As cifras mantíñanse arredor dunhas 600 limícolas en total (un 10-20 % das que hai un día de paso forte, para que vos fagades unha idea). Entre elas 4 virapedras (Arenaria interpres) e 23 mazaricos rubios (Limosa lapponica).


  Coma onte, para a sesión fotográfica empreguei a bridge "full frame": Sony RX10 III, que dá moita máis cualidade en tomas de grupo ou panorámicas.

 Pilros tridáctilos (Calidris alba)
Sony RX10 III focal 206  (560 mm)  ISO: 160  V: 1/800   F: 5,6

 Pilros (Calidirs spp) e píllaras (Charadrius hiaticula) en vóo

  Aínda que para fotos lonxanas bótase de menos o zoom brutal das bridge pequenas.

 Pilros comúns (Calidris alpina)
Sony RX10 III focal 220 (600 mm)  ISO: 100  V: 1/800   F: 4,5 

 Virapedras (Arenaria interpres) na dereita da imaxe
Sony RX10 III focal 220 (600 mm) ISO: 125  V: 1/800  F: 5,6

 Mazaricos rubios (Limosa lapponica)
Sony RX10 III focal 125 (340mm)   ISO: 100  V:1/800    F: 4,5

  Ademáis de limícolas tambén había 1 cullereiro (Platalea leucorodia), 2 cercetas albelas (Anas querquedula) e 1 águia pescadora (Pandion haliaetus), rapaz cada ano máis frecuente nos pasos.

Águia pescadora (Pandion haliaetus)

  As aguias pescadoras adultas teñen un alto índice de éxito nas suas procuras de caza nesta lagoa. Habitualmente logran captura nuns poucos minutos despois de chegar á lagoa, para marchar logo a un lugar apartado no monte, lonxe dos corvos e gaivotas, onde alimentarse tanquila. Por iso é importante madrugar se queremos velas.

  Na Frouxeira sempre hai cousas que ver, como vedes.