Seguidores e seguidoras

domingo, 11 de xaneiro de 2026

Outro día na oficina

     Se onte me pelexaba coa luz hoxe tocou pelexar coa velocidade de obturación. Porque esta mañá nadaban varios mergullóns de pescozo negro perto da rampa de Maniños (Fene) e saíron a voar mentras tiña configurada a cámara cunha velocidade de obturación relativamente "lenta". Cando puiden subir a un valor axeitado xa estaban no quinto pino

Mergullóns de pescozo negro (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 + MC1,4x  f:5,6   ISO:3200    V:1/320    F:5,6

  A última toma quedou algo mellor, pero moi escura. Tiven que subir a exposición case dous pontos co Lightroom. Polo menos vense moi ben esas franxas alares brancas típicas da especie. O mergullón real (Podiceps auritus) ten tamén algo de branco na parte dianteira das ás.

Mergullóns de pescozo negro (Podiceps nigricollis). Toma moi aclarada con Lightroom
OM-1 + Zuiko 300 + MC1,4x  f:5,6   ISO:3200    V:1/800    F:5

  O día estaba chuvioso e neses casos cómpre ficar no carro, fotografando algunha cousiña que vaia aparecendo polos peiraos. Son mañás moi escuras nas que resulta case imposíbel facer fotografía de aves con cámaras bridge de sensor 1/2,3".

Gaivota chorona (Chroicocephalus ridibundus)
OM-1 + Zuiko 300 + MC1,4x  f:5,6 (focal equiv a 840 mm)   ISO:800    V:1/80    F:8

Gaivota chorona (Chroicocephalus ridibundus)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:800    V:1/400  F.5

     O 300 f:4 vai como una cañón, sendo consciente sempre de que é unha focal fixa. Ás veces iso resulta problemático. Un pouco que te moves e o bicho sae fóra de encuadre.

Gaivota patimarela (Larus michahellis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:800    V:1/320    F:5

Gaivota patimarela (Larus michahellis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:800    V:1/320    F:5
  
    Porén, desfruto moito ollando a moi diferente profundidade de campo que ten respeito a todo o que coñecín antes agás as dúas reflex APSC, obviamente.

Gaivota patimarela (Larus michahellis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:800    V:1/250    F:5

Garza boieira (Ardea ibis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:400    V:1/160    F:5

     Sigo a considerarme un aprendiz na fotografía de bichos e aínda non estou para buscar a "proporción áurea" ou a famosa paleta de colores na composición. Pero xa fago tonterías coas cousas do fondo. Na seguinte imaxe tiña unha segunda fila de aves na pasarela do fondo. Busquei a propósito un ángulo no que quedasen incluidas na imaxe. Acostumado a sensores e diafragmas moito máis cativos quería ver como desenfocaba este f:4, que deixou esas aves coma simples círculos brancos (agora non lembro o nome técnico que teñen en fotografía esas "bolas").

Garza boieira (Ardea ibis) entre gaivotas choronas
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:400    V:1/160    F:4

 Bon, por aquí seguimos, desfrutando do solleiro e seco inverno galego.

sábado, 10 de xaneiro de 2026

Peleándome con la luz

    La ría de Ferrol sigue siendo mi auténtico local patch, que se dice en el argot ornitológico. No es Ortigueira pero sirve perfectamente para seguir aprendiendo fotografía. Aprovecho para poner una foto espectacular que sacó Damián desde un avión y que me envió ayer por correo. La imagen muestra el sector occidental de la ría, entre O Seixo/ciudad de Ferrol y la bocana.

Ría de Ferrol desde el aire. Foto: Cosme Damián Romay Cousido

  Esta mañana estuve peleándome con los zampullines cuellinegros. Mejor dicho, con la luz; que al principio no era mala, aunque los bichos estaban muy lejos.

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
Al fondo, en azul, la nueva Fábrica Digital de Bloques (Navantia)

    Pero cuando se acercaron un poco la cosa se puso negra de verdad. 


    Cuando el agua se pone así de brillante no hay nada que hacer, ni siquiera con Lightroom. Si aclaras las sombras de los bichos se pierde el contraste, y además el detalle o la saturación de color en esa zona de sombras nunca quedan bien. Cuando tengo que revelar fotos de este tipo nunca sé muy bien como proceder. Supongo que es una buena escuela de aprendizaje, que es de lo que se trata.

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
Olympus OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:400   V:1/250     F:4,5

  Además pienso que me equivoqué en la velocidad. La estabilización del f:4 es un tiro, pero si los bichos se mueven tanto como unos zampullines alimentándose hay que subir la velocidad sí o sí. Quizá fui demasiado conservador (muchas tomas me salieron movidas por ese motivo). Tenía margen de sobra trabajando con estos rangos de ISO.

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
Olympus OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:400   V:1/250     F:5

   Por cierto, algunas fotos están bastante recortadas. Estaban cerca pero no tanto.

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
Olympus OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:800   V:1/400     F:5

Zampullín cuellinegro (Podiceps nigricollis)
Olympus OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:800   V:1/400     F:4,5

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
Olympus OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:800   V:1/400     F:4,5

 El caso es que sigo sin tomar esas fotos "redondas" a los cuellinegros, que sí pude tomar en su momento con algunas de mis cámaras bridge. Y hablando de cosas redondas terminamos con la Luna, que esta mañana estaba en cuarto menguante. Igual que mi corazón desde hace año y medio.

Luna en cuarto menguante (toma recortada)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:400   V:1/250    F:4

xoves, 8 de xaneiro de 2026

Laguna de Valdoviño, visita rápida

 No me gusta ir a la laguna después de comer. La luz es bastante mala y muchas aves están ocultas en los carrizales o echando la siesta en el intermareal. Pero también tiene su encanto, por la tranquilidad que suele haber a esas horas. Y ayer me acerqué a ver cómo estaba la cosa.

Anátidas en el intermareal

  Como es habitual en los últimos tiempos hay un buen número de "patos de superficie", que se llamaban en las guías de campo clásicas, allá por el Pleistoceno. El número de cercetas comunes o cucharas es claramente superior al de hace 30-40 años. Pero A Frouseira sin porrones comunes no es mi Frouseira. Parece que le falte algo. Para compensar, otros porrones como el bastardo o el acollarado se han vuelto más comunes. Bueno, quizá es que simplemente tenemos mejores ópticas que antes y que hay mucha más gente dedicada en exclusiva a buscar esas cosas.

  El caso es que siguen por allí los dos acollarados, el bastardo, un moñudo y una cifra ridícula de sólo dos porrones comunes. Mismo número que de porrones de collar, mandagüebos

Menestra de porrrones (Aythya spp)

  El número de fochas se mantiene alrededor de 100-110 individuos, que hasta parecen muchos dada la actual precariedad de la especie en Galiza.

Fochas (Fulica atra)

    Un águila pescadora apareció ciclando sobre mi cabeza. Tuve que retorcer la espalda para poder fotografiarla, no sin dificultad. 

Águila pescadora (Pandion haliaetus)
Olympus OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:400    V:1/1000   F.5

    Realizó una captura y marchó a lugar seguro.

Águila pescadora con pez recién capturado
Olympus OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:400    V:1/640   F.5

    Mucho más difícil me resultó fotografiar alguno de los más de 50 aviones roqueros que se encontraban junto al lago. Eché de menos un objetivo zoom para recoger focal y tomar foto del grupo. El 300 fijo es lo que tiene; vale para lo que vale y para lo otro... pues no.

Avión roquero (Ptyonoprogne rupestris)

    Esta golondrina ha experimentado un crecimiento poblacional asombroso durante el siglo XXI.  Aunque su progresión se ha debido claramente a la construcción masiva de puentes o viaductos en autovías o autopistas. El caso es que ahora ocupa extensas áreas donde antes no existía, como las lagunas litorales gallegas. Un pájaro bonito de ver en invierno aunque ignoro qué demonios comerá una especie estrictamente insectívora y aérea como ésta durante estos días tan fríos.