Seguidores e seguidoras

venres, 13 de novembro de 2026

Bisbitas ribereños (Anthus spinoletta y petrosus) en la ría

  Esta semana Manolo Rei subía a flickr una foto de bisbita costero (Anthus pretosus). Lo observó muy cerca del punto donde habían aparecido tres ejemplares hace justo un año, tal como recogí en Bichos 6/11/2025.

Bisbita costero (Anthus petrosus)
 
   Animado por la cita, este mediodía quedé con él para intentar fotografiar el petrosus. A quien nos encontramos nada más llegar fue al colega Miguel Fernández y juntos dimos un paso por la zona.
  Al poco de comenzar salió volando un bisbita que se alejó en dirección a las junqueras del Belelle. En el momento me pareció un costero: bastante oscuro, sin blanco en las rectrices caudales y además no reclamó. No pudimos hacer fotos.

 Cuando dimos la vuelta observé primero un grupito de 4-5 bisbitas pratenses (Anthus pratensis). Más tarde otro bisbita que a primera vista me pareció el probable petrosus de antes, aunque se me hacía raro que ya estuviese de vuelta en el campo. Y lo vi "demasiado bonito". Pero cuando me pongo en modo fotógrafo relajo la observación de los rasgos diagnósticos y me concentro en la composición.

Bisbita alpino (Anthus spinoletta)

   El año pasado sólo pensaba en los alpinos e identifiqué como tales a los tres costeros hasta que Juan Pita-Romero me hizo caer de la burra. Hoy me ha pasado al contrario. Tuve que ver las fotos en la pantalla del ordenador para darme cuenta que se trataba de un spinoletta.

Bisbita alpino (Anthus spinoletta)

    En cualquier caso tenemos una cita de petrosus, confirmada por la foto en flickr, y otra de spinoletta. Creo que el ejemplar que salió volando despareciendo en el Belelle era el petrosus de Manolo (vi muy bien las rectrices caudales y había cualquier cosa menos blanco).

Bisbita alpino (Anthus spinoletta)

Bisbita alpino (Anthus spinoletta)

  En fin, Neda es una zona muy concurrida por los pajareros locales. Es posible que tengamos más noticias del bisbita costero. O "bisbita ribereño costero", como se conocían antes (el alpino fue durante muchos años "bisbita ribereño costero").

xoves, 12 de novembro de 2026

Una de punk. Concierto de "Lixo Sozial" en Ferrol.

   Hoy hacemos una entrada diferente. Sobre música.

   Me avisa mi buen amigo Xabi Porto que este viernes hay concierto de su grupo, Lixo sozial, en la sala Urania (R/Real 223, Ferrol). Pongo el cartel que me ha pasado por whatssap. No creo que vea todo el concierto porque en estos momentos la mente no me lo permite pero igual me acerco un ratillo simplemente por saludarlo (somos amigos desde hace muchos años y lo quiero un montón).

   En el baúl de los recuerdos guardo una foto del gupo que ambos compartimos hace treinta años. Se llamaba Eutanasia activa, una banda que fue pionera del género Hardcore Punk en nuestra ciudad.

  Xabi Porto es el guitarra con la camiseta de Malarians. En el centro de la imagen estoy yo vociferando; con muchos años y unos cuantos kilos menos. 

Eutanasia activa tocando en "El Capitán Flip" 

    Animo a la peña que le gusta la caña para que acudan a este concierto de Lixo Sozial (suenan muy bien). Y vaya un abrazo para el otro Xabi; con sus ideas, pero una persona íntegra y coherente como pocas he conocido.

mércores, 11 de novembro de 2026

De volta pola ría

  Teño o equipo grande un pouco abandoado, así que hoxe leveino pola ría. Para meu desgusto o Zuiko 300 f:4 comeza mostrar certas folguras na anclaxe (é o que ten comprar de segunda mao).

Bilurico das rochas (Actitis hypoleucos). Tomas a formato completo
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:800   V:1/80   F:5
  
 De todos os xeitos, por moi bon equipamento que leves e por moi perto que estea o bicho, se a luz e o fondo son malos pouco se pode facer, como pasou con este bilurico. É algo que aprendín co paso dos anos e comprobei en numerosas ocasións: é moito máis importante o contexto da fotografía que a cámara. Coma exemplo as fotos fantásticas que tomou Ángel a eses tordos no Forgoselo, cunha bridge de sensor 1/2,3" pero cunha luz preciosa e un fondo espectacular.

Bilurico das rochas (Actitis hypoleucos)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:800   V:1/80   F:5

 A aguia pescadora segue por aquí. Outra mala nova é que o teleconvertidor MC1,4xnon me vai ben. Logo dunha caída desde o tripé esta primavera, semella que xa non fai bon contacto entre o corpo da cámara e o teleobxectivo. Sería de grande utilidade para esta foto.

Aguia pescadora (Pandion haliaetus). Recurte desde uns 200 m aprox
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:200  V:1/320   F:4

  Como non hai moitas  novidades aproveito para publicar unhas fotos antigas. Estas imaxes son un recordatorio de que SEMPRE cómpre gardar os arquivos RAW. 

  Noutro momento de enaxenación mental non o fixen e agora só dipoño de recurtes a 600x800 e 600x900 píxeles dun momento histórico coma foi observar un grupo integrado por mergullóns de pescozo negro en plumaxe nupcial, un mergo cristado e unha havelda. Case nada.


Mergullóns de pescozo negro, mergo cristado e havelda

  Aconteceu en marzo de 2021, aínda superando a crise do COVID. Sen lugar a dúbidas un "momentazo" deses que se viven cando menos o esperas. O que daría por dispór dos arquivos sen comprimir para poder editalos e melloralos con todo o que sei agora!

Havelda e mergullóns de pescozo negro

Mergo cristado e mergullóns de pescozo negro
Sony RX10 III (focal 600 mm)  ISO:400  V:1/250   F:4

  Só gardara un RAW, que non era a mellor das tomas tampouco, e ademáis estaba lixeiramente desenfocada. É o seguinte:

Mergo, mergullóns e havelda
Nikon P1000 (focal 2600 mm)  ISO:160   V:1/200   F:7,1

    Catro anos despois fotografara os mergullóns cunha luz moi boa. Daquela levaba a Nikon P950, que vendín a Lucas Rouco, se non lembro mal (son moitas ventas e pouca memoria).

Mergullóns de pescozo negro (Podiceps nigricollis)
Nikon P950 (focal 1500 mm)  ISO:1600  V:1/320   F:6,3

  Ignoro o motivo pero de todas as cámaras bridge que tiven, as Nikon serie P son quizá as que permiten un maior marxe de mellora con Lightroom. Este RAW dos nigricollis aparecía en bruto cunha cantidade de ruido moi alta, pero comecei a editala e quedou estupenda, cunha textura moi chula para ser a ISO1600, case no rango máximo dun sensor dese tipo.

  Insisto aos lectores e lectoras na necesidade de disparar en JPEG+RAW. Quizá non o entendades agora moitos de vós. Co tempo comprenderédelo.