Seguidores e seguidoras

domingo, 16 de agosto de 2026

De picanzos, vacas e velutinas

  Estamos a ter un tempo anómalo en na costa norte. Levamos semanas con dominante NE pero as temperaturas pola tarde son altas (25-30 ºC). Pola noite debera refrescar pero non o fai, manténdose en valores elevadísimos de arredor de 20ºC, que fan difícil conciliar o sono. Iso que se denomina "noite tropical", un fenómeno que hai unhas décadas era anecdótico en Ferrol, agora frecuente.

  O motivo de que pola noite a temperatura non baixe é, por unha banda, que o ceo se anuba moito, impedindo que escape a radiación emitida pola Terra. Porén a causa principal deste número insólito de noites tropicais que estamos a ter parece que está na anomalía térmica que se repite en augas do Atlántico Norte. O caso é que as temperaturas medias do verán en Ferrol pasaron de andar polos 18-19 graos na decada dos oitenta a uns 21-22ºC habituais na década actual. Unha barbaridade.

 A pesar de todo, orballaba lixeiramente cando cheguei a Moeche esta mañá.

Picanzo vermello (Lanius collurio) femia


    Hoxe a familia de T2 estaba atarafada na mantenza dos polos. Eu quedei xunto unhas vacas, inmóbil, e os picanzos acabaron por achegarse a min. Supoño que me tomaron por outro becerro.


  Xa comentei que teño o duplicador "pegado" ao 300. Até que non consiga solucionalo é un problema, pois non tes campo de visión. Polos pelos puiden coller no encuadre a catro dos picanzos que estaban pousados xuntos.

Picanzos vermellos (Lanius collurio): polo, polo, femia e polo (de esquerda a dereita)


   Nesta ocasión serei máis breve nos pes de foto, que teño cousas que facer. Os parámetros de disparo tampouco fan moita proba porque todas as imaxes están bastante recurtadas.  Estaban "cerca"... para ser picanzos vermellos (30 a 60 m aprox).



Picanzo vermello (Lanius collurio) macho

Picanciño pedindo o almorzo


Picanzo vermello (Lanius collurio) polo voantón


Picanzo vermello (Lanius collurio) macho

     Cambiamos de asunto.

  A semana pasada observara como unha Vespa velutina capturaba moscas no lombo dunha vaca e pensei que sería un episodio illado. Parece que non. Hoxe varias vespas adicábanse a capturar de maneira sistemática canta mosca podían no lombo de varios animais.


      Teñen onde escoller neste tempo.


Moscas en vaca. Abstracto en acuarela


  Vin en directo como collían as moscas e debían escondelas baixo o abdome pois non saen nas imaxes que tomaba xusto despois (comos sabedes os insectos serven para limentar ás larvas).

Vespa velutina tras captura de mosca

Velutinas e vaca

Velutina e vaca

  E terminamos cun licaénido superdelicado como é a rabeira estriada. neste caso sí especifico os valores da toma porque as fotos son case as orixinais (cun pequeno recurte para reencuadre) e ademáis a formato pantalla completa.

Rabeira estriada (Leptotes pirithous). Fam. Lycaenidae
OM-1 + Zuiko 300 mm f:4 + MC1,4x (f.5,6)   ISO:3200  V:1/160   F:7,1

Rabeira estriada (Leptotes pirithous). Fam. Lycaenidae
OM-1 + Zuiko 300 mm f:4 + MC1,4x (f.5,6)   ISO:3200  V:1/125   F:7,1

  Segundo OM Systems, co MC1,4x acoplado o Zuiko ten un coeficiente de aumento de 0,34x, equivalente a un 0,67x en formato 35 mm (a partir de 1x considérase macrofotografía).

 E así terminamos por hoxe.

venres, 14 de agosto de 2026

Moeche. Tiempo de cambios

 Esta semana termino unas vacaciones más breves de lo habitual y también más sedentarias. En parte por una molesta tortícolis que llevo arrastrando desde el lunes. Por ese motivo hoy me acercaba a Moeche con la cámara más ligera: la Sony Rx10 III.

Valle del Xubia en Lamas (San Sadurniño)
Sony RX10 III (focal 44 mm equiv.)   ISO:800  V:1/250   F:4,5

  Últimamente estaba llegando aún de noche o antes del amanecer. Se me hizo raro llegar de día.

As Regas (Moeche)
Sony RX10 III (focal 60 mm equiv.)  ISO:400  V:1/100   F:4,5

As Regas (Moeche)
Sony RX10 III (focal 60 mm equiv.)  ISO:400  V:1/100   F:4,5

      La observación de martas se volvió mucho más esporádica durante el mes de julio. En este mes de agosto no tengo ni una sola cita. Además casi no encuentro excrementos. Y ojo, que agosto es muy buen mes para la observación de martas en general (empieza el celo). Pero en As Regas la plantación de guindas suponía un auténtico imán que facilitaba su observación casi a diario. 

Camino de las martas (y de las guindas)

Bosquete de alisos y robles donde puede estar criando una pareja de alcotanes

   En nuestros humedales estará empezando a haber ambiente con la irrupción de acuáticas migrantes. En los campos de Moeche estamos en temporada baja. Hay momentos de un silencio sepulcral, en que no se escucha el canto de un pájaro. Pero siempre estarán los invertebrados, que útlimamente tengo muy abandonados. Hoy salvaba de ser atropellado a este ciervo volante menor, un taxón de carácter eurosiberiano vinculado al bosque caducifolio, que en la Península ocupa principalmente la mitad norte. En Moeche es muy común.

Ciervo volante menor (Dorcus parallelipipedus). Fam: Lucanidae
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv.)  ISO:400  V:1/125   F:4

  Estos días parece haber una emergencia importante de varios lepidópteros pequeñitos, como son el piérido blanca esbelta y una especie de la familia Geometridae.

Blanca esbelta (Leptidea sinapis). Fam. Pieridae (foto muy recortada)
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv.)  ISO:400  V:1/100   F:4

    Casi desde niño me había quedado fascinado con el nombre "geómetra", que engloba a toda una familia de mariposas. Lo leía en los libros generalistas o guías de campo que tenía entonces pero no era consciente de haberlas visto. Hace unos días pude confirmar que esta pequeñas polillas que vuelan de día en As Regas son una de las especies más conocidas de esa familia: Ematurga atomaria.

Geómetra (Ematurga atomaria)Fam. Geometridae
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv.)  ISO:100  V:1/100   F:4

    También estoy viendo muchas vanesas de los cardos. Una mariposa que se camufla sorprendentemente bien entre la gravilla de las pistas.

Vanesa de los cardos (Vanessa cardui) Fam. Nymphalidae

  Volviendo a las aves, estaba yo pensando en una composición para fotografiar el puente sobre el Xubia cuando escuché a lo lejos el inconfundible canto del mirlo acuático. No puede verlo así que sólo os puedo poner una foto (mala) del hábitat.

Río Xubia en Moeche

  El colirrojo tizón es un pájaro común y familiar. Pero este plumaje puede despistar. Supongo que se trata de un juvenil mudando a primer invierno.

Colirrojo tizón (Phoenichurus ochruros) joven
Sony RX10 III (focal 470 mm equiv.)  ISO:400  V:1/125   F:4

  Hice una "batida" por los campos de Penasalbas, donde podría haber algún cuco en migración. Lo único que puede constatar es la extrema sequía de este verano. Y ya van...


Pastizales completamente secos

    Los alcaudones siguen por aquí. Al menos los territorios T1 y T2.

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) macho

  En T2 pude fotografiar a dos de los volantones, que no paraban de reclamar pidiendo comida.

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) volantón

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) volantón

   Apareció un adulto con ceba junto a un pollo y pude afotarlos a ambos.

                   Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) volantón y adulto con ceba

    Noté al adulto un poco nervioso y marché de allí para que le diese el desayuno al pequeñajo.

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) volantón y adulto con ceba

   Bueno, a partir de ahora toca volver a Ortigueira y demás humedales para disfrutar la migración de limícolas y otras acuáticas. 

As Regas (Moeche)
Sony RX10 III (focal 60 mm equiv.)  ISO:100  V:1/200   F:3,2

xoves, 13 de agosto de 2026

Fotografando a eclipse. Crónica dun desastre

  E chegou a eclipse. Finalmente puido contemplarse desde a praza que hai xunto a miña casa, pois o sol estaba alto dabondo e non era tapado polos edificios próximos. Sendo así parecía obrigado facer unha sesión de fotos a este evento que non imos volver a vivir.

   Media hora antes achegueime ao lugar coa mochila da OM-1 e todos os obxectivos. Fixen unha primeira toma de paisaxe que máis ben semella fotografía costumbrista, co típico grupo de marroquinos xogando ao futebol.

Praza do Inferniño (Ferrol)
OM-1 + Panasonic 14-42 mm  f:5,6   ISO:400  V:1/400   F:7,1

  O problema comezou despois. Por varios motivos:
  • Nunca usara antes a pantalla articulada da OM-1 nen sei como se configura. Por medo a sufir danos na retina evitei usar o visor e escollín a pantalla
  • De cerca vexo mal, e só levara as "gafas de lonxe". Non vía ben a pantalla táctil
  • Pensei que a pantalla amosaba a exposición real, coma o visor. Parece que non
  • Teño o Zuiko 300 f:4 "pegado" ao teleconvertidor MC1,4x por un pequeno accidente no campo (caída desde o tripé). Ata dentro duns días non vou poder desacoplalo
  • Partindo de cero fun aprendendo bastante sobre fotografía a base de ler, escoitar e probar. Porén, non me dá para captar momentos tan complexos
  O caso é que a sesión foi un absoluto desastre. Principiou configurando a cámara cos parámetros máis extremos, buscando que non se me queimara o sensor, básicamente. ISO mínimo, diafragma máis pechado e velocidade máis rápida. O "cuarto minguante" quedou relativamente ben, pero o noso satélite sae completamente negro mentras o sol sae branco. Non debera ser así (preme). Quizá axudaría un filtro polarizador na lente, por dicir algo.

OM-1 + Panasonic 100-300 mm  f:5,6   ISO:80   V:1/32000   F:22

OM-1 + Zuiko 300 mm f:4 + MC1,4x   ISO:80   V:1/32000   F:22

   A lúa seguía a tapar o sol e cambiei o obxectivo para volver fotografar a praza, moi escurecida xa.

OM-1 + Panasonic 14-42 mm f:5,6   ISO:200   V:1/640   F:8

      O momento máis difícil foi a fase de totalidade. Eu na pantalla da cámara apreciaba unha maior exposición da escea; sen embargo as imaxes saíron completamente subexpostas. Un desastre!

Imaxe tal como sae da cámara en JPEG

    Tiven que esmerarme no revelado para que se vise algo, subindo a exposición artificalmente catro pasos, coas consecuencias que iso ten. Polo menos así parécese algo ao que ocorría en directo.

Toma anterior procesada con Lightroom (+4.00 exposición)
OM-1 + Zuiko 300 mm f:4 + MC1,4x   ISO:200   V:1/12800   F:13

  Nestoutra foto subín a exposición cinco pasos sobre a orixinal. Aínda así queda máis escura do que había na realidade.  Non puiden captar nen as famosas perlas de Baily, nen a coroa solar, nen gaitas. Únicamente unhas protuberancias solares (en vermello).  

OM-1 + Zuiko 300 mm f:4 + MC1,4x   ISO:200   V:1/6400  F:10

  Quería rematar con outra foto da praza e a eclipse de fondo. Non houbo maneira. Na pantalla da cámara vía a escena ben iluminada, pero logo as fotos saían negras de todo. Un horror.

OM-1 + Panasonic 14-42 mm f:5,6   ISO:200   V:1/2500   F:10

  Deixei o balanzo de brancos tal como saíra do modo automático. Case coa mesma temperatura e matiz unhas saen máis verdes e outras máis maxentas. Supoño que será consecuencia de telas aclarado tanto co Lightroom.

OM-1 + Zuiko 300 mm f:4 + MC1,4x   ISO:200   V:1/6400  F:10

     Por desgraza non vai haber próxima vez. O pior é que probablemente non me pasaría nada se ollase polo visor. A diferenza das reflex, a OM-1 ten visor dixital e penso que non afectaría á retina. Estou completamente seguro que habían quedar moito mellor expostas. Desde logo o que eu vía na pantalla táctil non se correspón en absoluto cos resultados obtidos. Terei que ler outra vez o manual.