Mañá de néboa

  Unha situación anticiclónica e sen vento logo dun longo período de chuvia implica a formación de bancos de néboa, coma os que cobrían a ría de Ferrol esta mañá. A pesares diso puiden facer algunha observación e foto interesante. Asociado ao grupo de nigricollis aparecía un mergullón cristado, especie que desde hai uns anos podemos considerar invernante habitual na ría.

Mergullóns de pescozo negro e mergullón cristado

OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:25.600   V1/200   F:5

    Con calquera dos meus equipamentos anteriores tirarlles unha foto a esa hora sería imposíbel. Co que teño agora o imposíbel vóltase posíbel. Coa "saída do sol" (é unha forma de falar) xa puiden escoller uns parámetros máis normais, aínda que a visibilidade seguía a ser moi pobre.

Mergullon cristado (Podiceps cristatus)

OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:800   V1/320   F:5

   Cando a néboa comezaba a disiparse volvín ver o cristado, mas quizá se trataba dun segundo exemplar, acompañando un grupiño de corvos mariños cristados. Alí había máis cristas que nun concerto conxunto de Exploited, GBH e Conflict.

Mergullón cristado e corvos mariños cristados

     Unha embarcación de recreo achegábase ao mergullón e dei por feito que o habían asustar. Porén, non preparei a cámara para o que ía acontecer (nesas cousas é onde noto que sigo a ser máis naturalista ca fotógrafo). Cando sucedeu o esperado, tiña configurada unha velocidade rápida pero non dabondo para pillar ao mergullón saíndo por patas, nunca mellor dito.

Mergullon cristado (Podiceps cristatus)

OM-1 + Zuiko 300 mm + MC1,4x  f:5,6   ISO:400   V1/640   F:5,6

  Aclarando e recurtando as imaxes valen para ver, pero cunha velocidade de obturación máis axeitada e disparo en refacho había saír cousa bastante mellor.

Mergullon cristado (Podiceps cristatus)

OM-1 + Zuiko 300 mm + MC1,4x  f:5,6   ISO:400   V1/800   F:5,6

  Moito me temo que este ano vou quedar sen esas fotos "redondas" dos nigricollis que estou a procurar desde que teño o pepino. Cando non é unha cousa (distancia, chuvia) é outra (néboa). Diversos estudos científicos publicados indican que as aves o fan a propósito. Polo visto só se achegan ao fotógrafo cando hai moi mala luz, coma esta mañá. Ten que ser iso ou non se entende.

Mergullón de pescozo negro (Podiceps nigricollis)

OM-1 + Zuiko 300 mm f:4  ISO:1600   V1/320   F:4,5

Mergullón de pescozo negro (Podiceps nigricollis)

OM-1 + Zuiko 300 mm f:4  ISO:1600   V1/320   F:4,5

  Seguramente podería mellorar un pouco máis estas tomas feitas no meio da néboa abusando da I.A. de Ligthroom, pero daquela non amosarían a realidade senón unha criación dixital.

Mergullón de pescozo negro (Podiceps nigricollis)

OM-1 + Zuiko 300 mm f:4  ISO:800   V1/320   F:4,5

  Por certo, un revisor de eBird a quen aprecio díxome un día que se alegraba moito de que eu entrase na plataforma porque ademáis das miñas listaxes había subir boas fotos. Sentíndoo moito deixei de subir fotos, pois iso produce un "efecto chamada" dos coleccionistas, como xa teño observado. Se continúo a visitar lugares como Maniños é precisamente pola tranquilidade que alí se respira (aínda que estes días houbo unha importante presencia de coleccionistas buscando a mobella ártica). Só subirei fotos de aves comúns ou, no caso de seren necesarias, a efectos de identificación. Síntoo.

Ha terminado el Diluvio! 3 Colimbos grandes y 1 ártico

  Durante estos últimos meses he publicado numerosas fotografías de la ría, casi siempre con lluvia y mostrando un cielo gris cubierto de nubes. Hoy ha terminado el Diluvio. Como en el famoso episodio bíblico, las gentes de Ferrol disfrutan una alegría muy necesaria tras este larguísimo período de lluvias sin fin. No se sabe lo que es llover de verdad si no se pasa un invierno aquí (hasta flipan unos compañeros vascos que han venido de Sestao a Navantia-Ferrol).

Cielo de Ferrol parcialmente despejado

OM-1 + Panasonic 14-42 mm f:5,6  ISO:400   V:1/400   F:7,1

  No me pude resistir y tomé unas fotos rápidas a pulso para registrar esta "efeméride".

  Seguramente va a ser un fin de semana lleno de cambios.

  Mientras, en la ría continuan presentes los cuatro colimbos. Hoy por fin pude determinar la identificación de todos ellos: finalmente son tres grandes y un ártico.

Colimbo grande (Gavia immer)

OM-1 + Zuiko 300 f:4  ISO:3200   V:1/200   F:7,1

  Al principio dudaba con uno de los colimbos, que acompañaba al ártico (era mucha distancia y ya casi nunca llevo el telescopio). Finalmente "el segundo ártico" resultó ser otro grande.

Colimbo ártico (Gavia arctica) y grande (Gavia immer). Toma muy recortada 

OM-1 + Zuiko 300 mm  + MC1,4x f:5,6  ISO:3200   V:1/320   F:5,6

Colimbo grande (Gavia immer)

OM-1 + Zuiko 300 mm  + MC1,4x f:5,6  ISO:400   V:1/320   F:7,1

Colimbos grandes (Gavia immer). Toma muy recortada

OM-1 + Zuiko 300 mm  + MC1,4x f:5,6  ISO:1600   V:1/800   F:5,6

 Incluso en esta toma lejana se pueden apreciar esos rasgos tan característicos del ártico, como son "el panel" blanco en la zona de popa (trabajo en un astillero), cabeza más redonda, pico más fino que en el grande o la mayor definición en el contraste negro/blanco de cuello y cabeza.

Colimbo ártico (Gavia arctica). Toma muy recortada desde más de 1Km

OM-1 + Zuiko 300 mm  + MC1,4x f:5,6  ISO:1600   V:1/320   F:5,6

 A todo esto mi idea hoy era lograr fotos buenas de los zampullines cuellinegros, pero estaban muy lejos. No pudo ser. A ver si aguantan unos días más, que igual con este buen tiempo ya se marchan (aunque pueden quedar hasta mediados de marzo).

Achégase a primavera. Esgonzo ibérico (Chalcides bedriagai)

 Esta vindeira fin de semana a xente vai volverse tola na Galiza. Logo de moitas semanas sufrindo a chuvia, o vento e o frío semella que teremos varias xornadas seguidas de sol e sen vento. 

    Nos tempos actuais iso quer dicir que nas terrazas dos bares non haberá sitio e que as praias estarán cheas de xente, maiormente paseando cans ceibes. Antes case ninguén acodía ás praias en febreiro, por moi bon tempo que fixese. O mascotismo xerou un incremento exponencial das visitas humanas a praias e sistemas dunares fóra da tempada de verán; estean protexidos ou non, tanto ten. A tranquilidade das praias galegas durante o inverno é algo que boto moito de menos.

  No século XX a cousa era ben diferente. Daquela estes primeiros días "primaverais" eran simplemente un adiantado anuncio da primavera. Flores temperás coma prímulas ou herba centella, as primeiras bolboretas, moitos anfibios comezando o período máis intenso da súa actividade, as primeiras lagartixas e lagartos activos.... Entre eses réptiles está o esgonzo ibérico, ún dos lacértidos máis escasos do noso país, pola súa distribuición tan limitada ás comarcas máis térmicas e secas.

Esgonzo ibérico (Chalcides bedriagai)

Sony RX10 III (focal 214 mm equiv.)    ISO:125   V1/1000   F:5,6

 En 2020 e grazas ás indicacións de Martiño Cabana (unha aperta!) puiden fotografar este exemplar no sistema dunar de Lariño (Carnota). Aquél é ún dos poucos lugares da provincia coruñesa onde podemos observar a especie. O húmido e pouco solleiro verán que temos no norte da provincia ao norte do Golfo Ártabro impede que poidan vivir aquí especies tan mediterránicas. 

Esgonzo ibérico (Chalcides bedriagai)

Sony RX10 III (focal 390 mm equiv.)    ISO:100   V1/500   F:7,1

   Foi un auténtico luxo poder fotografar aquel fermoso esgonzo ibérico. Haberá que voltar algún día co equipamento actual.

Esgonzo ibérico (Chalcides bedriagai)

Sony RX10 III (focal 144 mm equiv.)    ISO:100   V1/500   F:7,1