Seguidores e seguidoras

xoves, 12 de febreiro de 2026

Unha mañá relaxada

  Non sei nen cómo cualificar o día de ontes, por mor desa longa cadea de acontecimentos que vivín;  algúns graves, outros desesperantes e outros mesmo cun toque surrealista. Porque non contei que mentras tentaba parcar o carro dando voltas polo barrio, semellou que todos os adolescentes que saían do instituto se puxeran dacordo para facerme frear cando eu tiña preferencia de paso nos semáforos. De verdade que daban ganas de acelerar e que algún rematase a conversa de whatssap no cemiterio. Xa está ben de ter que parar o coche porque un túzaro vai atendendo o teléfono e non ve que está en "esperen peóns". O dos zombies do móbil non é nin medio normal.

   En fin, foi ún deses días en que ten que haber unha cámara oculta grabando todo ou non se entende (xa ofrezo a Scorsese o título para a película: "Jo, que día!"). Agardo que este xoves ou quinta feira veña máis relaxado. E para tal fin imos poñer unhas fotos tomadas este mencer.

Estaleiro de Navantia-Ferrol (BAZAN) desde a praia de Maniños, Fene
OM-1 + Panasonic 14-42 mm  f:5,6   ISO:1600   V:12/5 seg    F:6,3

   Son tomas realizadas desde o capó do carro, con unha saca de lentellas coma única base firme. Un grande invento que fai as veces do tripé sempre que haxa unha certa altura onde poñer a bolsa. Por suposto con autodisparo (hai aplicacións para facer disparo remoto desde o teléfone mas non gosto delas). E para facer paisaxes vale ben así.

Estaleiro de Navantia-Fene (ASTANO) desde a praia de Maniños, Fene
OM-1 + Panasonic 14-42 mm  f:5,6   ISO:400   V:1 seg    F:7,1

  Bon, cómpre aclarar que Navantia-Fene xa non é un estaleiro, senón unha fábrica de eólica mariña con algunha reparación naval ocasional e pouco máis. 

Como vedes Bichos e de demáis familia ten agora unha dupla personalidade, alternando entradas de carácter 100% naturalista con outras 100% fotográfica, mais ao estilo de Instagram ou Flickr. É a vantaxe de ter un blogue. Podes variar o contido, o deseño da páxina ou mesmo o enfoque das publicacións, que nestes últimos tempos están a ser unha pequena escola de aprendizaxe persoal para coñecer mellor o novo equipamento, tanto óptico coma informático. Cada foto que vedes publicada foi revelada antes dúas, tres ou cinco veces con parámetros diferentes, ata que sae unha da que gosto máis e daquela xa a subo. Mas antes boto tempo traballando coa temperatura ou saturación de color, comprobando o encuadre a 16:9, 16:10 ou 2:3 mentras toleo coa regra dos famosos dous terzos, ollando o nivel de detalle e equilibrando a redución de ruido, etc..

   Resumindo, este blogue está a ser agora unha plataforma que emprego para aprender o revelado dixital. Para os seguidores menos entusiastas da fotografía e si do naturalismo, prométovos que na primavera imos voltar con cousas chulas. Xa sabedes... bicharía miúda.

mércores, 11 de febreiro de 2026

Un día de furia

  Si alguien recuerda la película "Un día de furia" (dirigida por Joel Schumacher y protagonizada por Michael Douglas) pues algo así ha sido mi día de hoy. "Amenizado" con graves conflictos familiares; una crisis personal de algún amigo al que tuve que echar una mano; problemas en la vivienda intentando entenderme con mis vecinos vietnamitas que no hablan español (muy buena gente, ojo); mujeres latinas ejerciendo su maleducación habitual en la cola del supermercado y el mascotista de turno echándole la culpa de su negligencia a la perrita "Lola" que sólo tuvo la mala suerte de caer en las manos equivocadas. 

    En fin, menos mal que aquí no tenemos armas. Ni las queremos. Ya nos llega con el viento y la lluvia, que nos están dando otro día de furia:

Mapa de alertas hoy en Galiza (AEMET)

 Es posible que mañana me tome un día libre en el trabajo porque lo de hoy ha sido una sobrecarga emocional muy fuerte, cuando aún sigo sufriendo por el duelo. Habrá que que salir a tomar el aire de este invierno tan duro que nos ha tocado.

martes, 10 de febreiro de 2026

Hoy tocaba la "bridge"

  El domingo me despisté y no publiqué alguna foto de Manolo Rei con su nueva cámara. Nada más y nada menos que una Canon SX50! En mi opinión un objeto de coleccionista y además en aparente buen estado. En este enlace de flickr ha publicado sus primeras imágenes con mi querida y añorada SX50. Aunque tardará un tiempo en hacerse a ella siendo como es un fotógrafo clásico.

  Supongo que tuve un ataque de nostalgia y esta tarde me acercaba al muelle con la única cámara bridge que me queda: la Sony RX10 III. Allí me recibieron los colegas habituales.

En la rampa de Maniños (Fene)

  Cuando no hay gaviotas o garcetas los cormoranes son bastante confiados, especialmente los moñudos. En 2023 encontré un juvenil tan sumamente manso que me dejó hacerle una foto desde menos de dos metros. Esta imagen insólita fue realizada con un objetivo corto. Sin lugar a dudas una de las aves más confiadas que me he encontrado en mi vida. Asombroso.

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis)
OM-1 + Panasonic 14-42 mm (equiv 28-84 mm) f:5,6   ISO:250   V:1/320  F:5,6

  Normalmente no se dejan tanto pero ahora que nos conocemos bien sé cómo llegar a ellos sin asustarlos, muy despacito y sin las luces puestas. Muchas veces llueve o hace viento, así que el coche se convierte en un observatorio móvil ideal. Pero hay que tener mucho cuidado en la rampa. No quiero que ningún despistado caiga al mar por mi culpa!

Distancia a la que permiten acercarse los cormoranes si se hacen las cosas bien.

    Una vez en el sitio, pues toca acribillarlos, en el buen sentido de la palabra.

Cormorán grande (Phalacrocorax carbo) joven y moñudo (Gulosus aristotelis) adulto

 Empiezo a estar obsesionado con dos cosas:
  • Los contornos fantasma del negro contra el fondo cuando hay mucho contraste
  • La textura del plumaje, tanto con las altas luces (espátulas, garcetas,..) como con las sombras (cormoranes)
 Recorté una toma similar a la anterior hasta un 40% aproximadamente

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis). Toma con 40% de ampliación
Sony RX10 III f:4   focal 600 mm      ISO:200   V:1/500  F:4

La siguiente tiene un recorte parecido.

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis). Toma con 40% de ampliación
Sony RX10 III f:4   focal 600 mm      ISO:200   V:1/100  F:5

  La Sony RX10 III permite disparos a plena focal con velocidades inferiores a 1/100 sin problema. Siempre que los bichos estén quietos o no haya tanto viento como soplaba hoy, claro. Aún así algunas tomas "lentas" quedaron muy bien.

Cormorán grande  (Phalacrocorax carbo) joven
Sony RX10 III f:4   focal 600 mm   ISO:100   V:1/160  F:5

Cormorán grande  (Phalacrocorax carbo) joven
Sony RX10 III f:4   focal 500 mm   ISO:100   V:1/80  F:5

Cormorán grande  (Phalacrocorax carbo) joven
Sony RX10 III f:4   focal 500 mm   ISO:100   V:1/60  F:5

   Aunque sigo muy frustado con los dichosos bordes fantasma con alto contraste (quizá le estoy pidiendo algo imposible a un sensor pequeñito de una pulgada...).

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis)
Sony RX10 III f:4   focal 500 mm      ISO:200   V:1/100  F:4

  Una "especie" que nunca había visto antes es ésta. En Ferrol hay mucha afición al surf y al wind-surf, pero jamás había visto un chisme como éstos. La tabla iba siempre elevada sobre el agua con un especie de quilla estrecha bajo la cual quizá había algo más. Y en vez de vela llevaba una especie de cometa en forma casi de corazón. Curioso.

Un paisano sobre un... nosequé

   Estaba despistado elucubrando sobre el OVNI y no me di cuenta que un grupo de adolescentes bajaban por la rampa de Maniños, hasta que asustaron a los cormoranes. Tampoco me importó. Había tomado las fotos que quería y además eran simplemente un grupo de chicos autóctonos que hacían cosas propias de adolescentes, como las hicimos otros.