Mobella ártica (Gavia arctica) en Ferrol

    A mobella grande (Gavia immer) é un invernante regular na ría de Ferrol, con 40 avistamentos propios subidos a eBird (aquí) e unha poboación invernante na ría de 2-8 individuos..

     A mobella ártica (Gavia arctica) resulta bastante menos común (aquí), mas tamén visita a nosa ría de maneira relativamente frecuente. Desta especie só teño 5 citas na ría, incluíndo a de hoxe, cando volvía observala desde o peirao de Maniños.

Mobella ártica (Gavia arctica)

  Logo dunha primeira observación lonxana perdina de vista e apareceu unha mobella grande, o cual me levou a pensar que podía ter sido unha confusión. A verdade é que ollando as fotos que tomara antes semellaba que a primeira era unha ártica claramente (posúen un jizz completamente diferente).

Mobella grande (Gavia immer)

    En calquer caso estaba a máis de cincocentos metros, así que esperei a ver se se achegaba algo para sacarlle algunha foto decente, cousa complicada porque a luz era realmente mala,... para variar. Tiña o teleconvertidor MC1,4x acoplado mas era demasiada distancia (recurtei algunhas tomas).

Mobella grande (Gavia immer). Distancia: uns 200-250 m

OM-1 + Zuiko 300 mm + MC1,4x  (focal 840 mm equiv.)   f:5,6   ISO:1600   V:1/400   F:5,6

  Nun momento dado a mobella grande acercouse ao que semellaba un mergullón de pescozo negro... demasiado grande. Tan grande como que era a mobella ártica que vira antes!

Mobella ártica (Gavia arctica)

 Pola penaxe apardada e a meixela clara parece que se trata dun primeiro inverno. Os adultos de mobella son moito máis cincentos e cos rasgos diagnósticos propios máis evidentes.

Mobella ártica (Gavia arctica). Distancia: uns 200 m

OM-1 + Zuiko 300 mm + MC1,4x  (focal 840 mm equiv.)   f:5,6   ISO:800   V:1/320   F:5,6

   A mobella grande aproximouse máis e puiden tomar varias fotos coas dúas especies xuntas, algo nada doado por teren montado o teleconvertidor nunha focal longa fixa (para estas cousas non hai coma un tele zoom).

Mobella grande (Gavia immer) e ártica (Gavia arctica). Distancia: uns 150-200 m

OM-1 + Zuiko 300 mm + MC1,4x  (focal 840 mm equiv.)   f:5,6   ISO:1600   V:1/500   F:6,3

Mobella grande (Gavia immer) e ártica (Gavia arctica). Distancia: uns 150-200 m

OM-1 + Zuiko 300 mm + MC1,4x  (focal 840 mm equiv.)   f:5,6   ISO:1600   V:1/400   F:6,3

    Pois hoxe tocou unha pequena alegría no meu querido peirao de Maniños. Esperemos que a mobella ártica fique tempo dabondo para poder tirarlle unhas fotos decentes con boa luz. Algo que será difícil neste inverno de chuvia interminábel.

R.F.A. Esfinge colibrí (Macroglossum stellatarum)

    Una de las mariposas más bonitas y singulares de Galiza es la esfinge colibrí (Macroglossum stellatarum). No me gusta mucho esa diferencia que habitualmente leo entre mariposas (Rhopalocera, o mariposas diurnas) y polillas (Heterocera, o mariposas nocturnas). En gallego bolboretas e avelaíñas. Para mi son todos lepidópteros, o sea, mariposas.

  La esfinge colibrí es un insecto realmente peculiar. Es nocturna pero vuela de día, es un insecto pero vuela como un colibrí, mientras se alimenta en las flores. De hecho no es raro que en primavera me venga algún compañero de trabajo contámndome que ha visto un colibrí en no sé donde. Aunque ahora con la tecnología de los móviles en seguida los bajo de la burra.  

Esfinge colibrí (Macroglossum stelletarum)

Nikon P1000  (focal 430mm equiv )   ISO:200   V:1/1000   F:6,3

    Sólo tengo dos RAW, de un ejemplar observado en Cariño en 2020. Con la Nikon P1000, además, que es un cañón para aves lejanas, pero que en macro va muy justa. Hice lo que pude para ganar algo de bokeh desenfocando, pero fueron unas tomas rápidas que bastante bien quedaron para cómo y con qué fueron hechas.

Esfinge colibrí (Macroglossum stelletarum)

Nikon P1000  (focal 430mm equiv )   ISO:200   V:1/1000   F:6,3

     Las otras dos fotos que tengo son procedentes de JPG, uno de ellos tomado con el teléfono móvil. Quedó muy desenfocada pero no todos los días se tiene ua esfinge colibrí posada en el dedo.

Esfinge colibrí (Macroglossum stelletarum)

 La última del post fue tomada en Viveiro hace tres años.

Esfinge colibrí (Macroglossum stelletarum)

Panasonic G7 + Pana 100-300 mm  f:5,6   ISO:400    V:1000   F:7,1

 Curiosamente ambas fueron hechas en compañía de María de los Ángeles, cuyo recuerdo me perfora el corazón especialmente en días como hoy, el día de la lucha contra el cáncer. Vaya un abrazo sentido a todas las personas que han sufrido la pérdida de su ser más querido por esa maldita enfermedad; la pesadilla sanitaria del siglo XXI. 

Probando o límite da Sony RX10 III co novo hardware

   Desque cambiei o equipamento informático tiña moitas ganas de probar a edición dixital da Sony con parámetros extremos. Refírome a tomas con ISO´s moi altos e con velocidades de obturación moi lentas para esas focais.

  A RX10 III posúe un rango que vai de ISO 64 a ISO 12800. Comezamos. Unha toma coa máxima sensibilidade posible, tal como sae en cru (RAW, in english). O arquivo sen comprensión, vaia.

Garza branca pequena (Egretta garzetta). RAW sen editar

Sony RX10 III focal 220 mm (600 mm equiv.)  ISO:12800  V:1/100   F:4

  E agora logo de editar o arquivo cos axustes básicos: exposición, contraste, viñeteo, nitidez, balanzo de brancos e redución do ruido coa I.A. Falamos dun disparo co ISO máximo dunha cámara bridge con sensor de unha polgada. Penso que está máis que ben, por non dicir excelente.

Toma anterior editada con Lightroom

  No asunto da redución do grao coa intelixencia artificial, tento non pasarme. Prefiro que fique un chisco de ruido a que a I.A. críe unha imaxe diferente da que eu tomei. Desde logo o Lightroom non é tan perigoso como a Skynet de Terminator, mas cómpre ter coidado coa liberdade que lle damos. Falo desde a curta experiencia que teño no tema do revelado dixital.

 Logo disparei con ISO 6400 e ISO 3200. Axudando co Lightroom xa quedan bastante mellor de nitidez, lóxicamente. Tería que repasar nos libros de fotografía os complicados conceitos de "ruido de luminancia" e "ruido de crominancia", mas penso que éste último ruido está moi presente a ISO 12800 e non tanto a ISO 6400 ou ISO 3200.

Garza branca pequena (Egretta garzetta)

Sony RX10 III focal 220 mm (600 mm equiv.)  ISO:6400  V:1/80   F:4

Garza branca pequena (Egretta garzetta)

Sony RX10 III focal 220 mm (600 mm equiv.)  ISO:3200  V:1/50   F:4

    O estabilizador da XR10 III é quizá o mellor que nunca probei nunha bridge despois do que ten a Nikon P1000 (unha auténtica barbaridade). Coa máxima focal, equivalente a uns 600 mm, disparei cunha velocidade de só 1/30 segundo simplemente apoiando un pouco a cámara sobre o marco da ventaniña do coche. Apréciase unha lixeira trepidación na zona do ollo da garza branca, probablemente debida a que estaba algo inqueda ollando para min e se moveu un pouco. Na anterior imaxe, tomada cunha velocidade tamén moi baixa de 1/50 seg, quedou clavada.

Garza branca pequena (Egretta garzetta)

Sony RX10 III focal 220 mm (600 mm equiv.)  ISO:3200  V:1/30   F:4

  Era unha mañá moi escura e para fotografar este bilurico fixen "trampa". Aproveitei a luz dos faros do carro que alumeaban algo a zona onde estaba. Digamos que foi un disparo con flash. Houbo que empregar igualmente unha velocidade de obturación moi baixa de 1/40 seg.

Bilurico das rochas (Actitis hypoleucos)

Sony RX10 III focal 220 mm (600 mm equiv.)  ISO:1600  V:1/40   F:4

  

  Na rampa de Maniños ocorren cousas, que diría o famoso humorista Mariano Rajoy. Por exemplo que saias do veículo para fotografar un mascato e atopes unha garza branca grande ollando para ti.

Garza branca grande (Ardea alba)

    Non sabía cómo reaccionar, unha vez aberta a porta do coche. Tiña medo de facer calquer movimento e que a garza fuxira, mas aguantou un anaco. Dabondo para poder sacarlle algunha foto.

Garza branca grande (Egretta garzetta)

Sony RX10 III focal 200 mm (550 mm equiv.)  ISO:800  V:1/100   F:4,5

  Ben, supoño que os lectores e lectoras máis antigas botarán de menos aquelas entradas que trataban sobre censos de acuáticas, paisaxes de Ourense ou observacións de anfibios, répteis ou insectos. Xa volverán. Vivimos tempos de sedentarismo e "comunismo". E tamén cómpre rendabilizar os investimentos en equipamento informático e fotográfico, carallo (foi moita pasta do noso Señor).