Seguidores e seguidoras

xoves, 12 de novembro de 2026

Una de punk. Concierto de "Lixo Sozial" en Ferrol.

   Hoy hacemos una entrada diferente. Sobre música.

   Me avisa mi buen amigo Xabi Porto que este viernes hay concierto de su grupo, Lixo sozial, en la sala Urania (R/Real 223, Ferrol). Pongo el cartel que me ha pasado por whatssap. No creo que vea todo el concierto porque en estos momentos la mente no me lo permite pero igual me acerco un ratillo simplemente por saludarlo (somos amigos desde hace muchos años y lo quiero un montón).

   En el baúl de los recuerdos guardo una foto del gupo que ambos compartimos hace treinta años. Se llamaba Eutanasia activa, una banda que fue pionera del género Hardcore Punk en nuestra ciudad.

  Xabi Porto es el guitarra con la camiseta de Malarians. En el centro de la imagen estoy yo vociferando; con muchos años y unos cuantos kilos menos. 

Eutanasia activa tocando en "El Capitán Flip" 

    Animo a la peña que le gusta la caña para que acudan a este concierto de Lixo Sozial (suenan muy bien). Y vaya un abrazo para el otro Xabi, persona íntegra y coherente como pocas he conocido.

mércores, 11 de novembro de 2026

De volta pola ría

  Teño o equipo grande un pouco abandoado, así que hoxe leveino pola ría. Para meu desgusto o Zuiko 300 f:4 comeza mostrar certas folguras na anclaxe (é o que ten comprar de segunda mao).

Bilurico das rochas (Actitis hypoleucos). Tomas a formato completo
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:800   V:1/80   F:5
  
 De todos os xeitos, por moi bon equipamento que leves e por moi perto que estea o bicho, se a luz e o fondo son malos pouco se pode facer, como pasou con este bilurico. É algo que aprendín co paso dos anos e comprobei en numerosas ocasións: é moito máis importante o contexto da fotografía que a cámara. Coma exemplo as fotos fantásticas que tomou Ángel a eses tordos no Forgoselo, cunha bridge de sensor 1/2,3" pero cunha luz preciosa e un fondo espectacular.

Bilurico das rochas (Actitis hypoleucos)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:800   V:1/80   F:5

 A aguia pescadora segue por aquí. Outra mala nova é que o teleconvertidor MC1,4xnon me vai ben. Logo dunha caída desde o tripé esta primavera, semella que xa non fai bon contacto entre o corpo da cámara e o teleobxectivo. Sería de grande utilidade para esta foto.

Aguia pescadora (Pandion haliaetus). Recurte desde uns 200 m aprox
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:200  V:1/320   F:4

  Como non hai moitas  novidades aproveito para publicar unhas fotos antigas. Estas imaxes son un recordatorio de que SEMPRE cómpre gardar os arquivos RAW. 

  Noutro momento de enaxenación mental non o fixen e agora só dipoño de recurtes a 600x800 e 600x900 píxeles dun momento histórico coma foi observar un grupo integrado por mergullóns de pescozo negro en plumaxe nupcial, un mergo cristado e unha havelda. Case nada.


Mergullóns de pescozo negro, mergo cristado e havelda

  Aconteceu en marzo de 2021, aínda superando a crise do COVID. Sen lugar a dúbidas un "momentazo" deses que se viven cando menos o esperas. O que daría por dispór dos arquivos sen comprimir para poder editalos e melloralos con todo o que sei agora!

Havelda e mergullóns de pescozo negro

Mergo cristado e mergullóns de pescozo negro
Sony RX10 III (focal 600 mm)  ISO:400  V:1/250   F:4

  Só gardara un RAW, que non era a mellor das tomas tampouco, e ademáis estaba lixeiramente desenfocada. É o seguinte:

Mergo, mergullóns e havelda
Nikon P1000 (focal 2600 mm)  ISO:160   V:1/200   F:7,1

    Catro anos despois fotografara os mergullóns cunha luz moi boa. Daquela levaba a Nikon P950, que vendín a Lucas Rouco, se non lembro mal (son moitas ventas e pouca memoria).

Mergullóns de pescozo negro (Podiceps nigricollis)
Nikon P950 (focal 1500 mm)  ISO:1600  V:1/320   F:6,3

  Ignoro o motivo pero de todas as cámaras bridge que tiven, as Nikon serie P son quizá as que permiten un maior marxe de mellora con Lightroom. Este RAW dos nigricollis aparecía en bruto cunha cantidade de ruido moi alta, pero comecei a editala e quedou estupenda, cunha textura moi chula para ser a ISO1600, case no rango máximo dun sensor dese tipo.

  Insisto aos lectores e lectoras na necesidade de disparar en JPEG+RAW. Quizá non o entendades agora moitos de vós. Co tempo comprenderédelo.

domingo, 8 de novembro de 2026

Otro "finde" por la ría de Ferrol

   Seguimos en modo sedentario total (el sábado tuve que ir al sur de la provincia para una comida familiar y se me hizo un viaje muy largo). Así pues durante el fin de semana estuve paseando por los tranquilos muelles de la ría.

Sony RX10 III (focal 140 mm equiv. )   ISO:100  V:1/80  F:5

Ensenada de O Seixo (Mugardos)

   El viento de noreste ha cesado y el mar estaba mucho más calmado. Es el mejor momento para detectar aves buceadoras (por ahora nada nuevo).  Y aunque los famosos trenes de borrascas siguen sin hacer acto de presencia, el tiempo ha cambiado radicalmente. Esta semana ya se han registrado heladas importantes en ese congelador que es la comarca ourensana de A Limia: -9ºC en Calvos y  -7ºC en Xinzo. En Verín, otra zona de clima bastante continentalizado, se han alcanzado los -6ºC.

   He dicho "continentalizado" a secas porque, respecto a las diferentes clasificaciones climáticas, hay tantas que yo ya no sé a cual hacerle caso: Köpen-Geiger, Papadakis, Allué, Thornwhite (o como se escriba)... Recientemente consultaba un trabajo de Pablo Ramil y paré de leer porque me perdía con tantos autores y conclusiones diferentes. Demasiada información para mi cerebro.

   Hablando de bichos, comenzamos con el "ánade sombrío", que ha resultado ser un pato doméstico. Eso que en el argot pajarero se denomina gallina (he anulado la cita en eBird).


"Gallina"

   La verdad es que al verlo volar integrado en un grupo de azulones por el medio de la ría piensas automáticamente en un pato salvaje, como nos pasó a a Damián y a mí (los domésticos suelen estar en la orilla, cerca de las casas, y vuelan poco). Porque el contexto y la luz en una foto lejana pueden despistar. Fijáos en este cormorán moñudo:

"Colimbo chico" de Mercadona

   Terminada la muda, todos los azulones muestran su bonito diseño nupcial.

Anades azulones (Anas platyrhynchos)

Un momento curioso (toma bastante recortada)
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv. )   ISO:100  V:1/200  F:5

Jugando con la distancia focal y la composición
Sony RX10 III (focal 100 mm equiv. )   ISO:100  V:1/400  F:5

Anades azulones (Anas platyrhynchos)
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv. )   ISO:100  V:1/400  F:5
 
El sábado, mientras hacía una foto de paisaje en O Seixo aparecía algo blanco en escena.

Sony RX10 III (focal 45 mm equiv. )   ISO:100  V:1/500  F:5,6
  
      Era una garceta grande.

Garceta grande (Ardea alba) en vuelo

   Más tarde la encontré en Maniños. Es un individuo muy confiado, acostumbrado a la presencia de mariscadoras y pescadores por los muelles. Su fotografía resulta extremadamente fácil, pero tiene el inconveniente del ángulo picado, imposible de salvar a menos que te tires en el fango o en el agua. Desde las rampas es casi imposible corregir eso.


Garceta grande (Ardea alba)
Sony RX10 III (focal 400 mm equiv. )   ISO:100  V:1/125  F:4

   Si tuviese que nombrar las tres acuáticas más características de la ría de Ferrol (a día de hoy, ojo), mencionaría las siguientes:
  1. Zampullín cuellinegro (Podiceps nigricollis). Por la importancia numérica de su población sobre el total invernante en Galiza/España. Aunque estos últimos años haya caído en picado (esperemos que se recupere)
  2. Colimbos grande/ártico (Gavia immer/arctica). Quizá las aves con más glamour entre las que nos visitan con el frío. El ártico bastante más escaso y de presencia más irregular
  3. Garceta grande (Ardea alba). La más elegante de cuantas acuáticas tenemos. Ferrol fue una de las primeras rías gallegas donde se constató su presencia anual
  Por supuesto también hay rarezas, pero ya sabéis que para mí son muy secundarias si hablamos en términos estrictamente ecológicos. La importancia ornitológica de un humedal se mide por las aves que anidan en él, por las que invernan o por las que se concentran en los pasos migratorios. 


Garceta grande (Ardea alba)
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv. )   ISO:100  V:1/160  F:4

  Hablando de ardeidos, ya tenemos al mogollón de garcillas bueyeras que ahora invernan en la ría, especialmente en Neda, donde se contra el mayor número. Hoy 80+.

Garcillas bueyeras (Ardea ibis)

Garcillas bueyeras (Ardea ibis)
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv. )   ISO:100  V:1/125  F:4

   Terminamos con un grupito de tres gaviones atlánticos fotografiados el viernes. Alguien me ha preguntado hace poco si seguían criando en el astillero de Navantia-Ferrol. La respuesta es sí.

Gaviones atlánticos (Larus marinus) entre patis