25/07/2026 Visita de control a Pontedeume

   Hoy, Día da Patria Galega y festivo nacional, me acercaba hasta la ría de Ares y el estuario del Eume, donde había bajamar:

Antiguo puente de la carretera nacional

   Esta vez me dejé de chorradas del móvil y puse el Panasonic 14-42 mm f:5,6 a la OM-1 para las tomas de paisaje. La diferencia es abismal, obviamente.

Puente de la autopista

Intermareal central (tierras de Cabanas al fondo)

     En Esteiro ("estuario", en idioma gallego) se encuentra el mejor lugar que conozco para fotografiar al martín pescador: una pasarela peatonal bajo el puente de la AP-9.

Desembocadura fluvial en Esteiro

    Un ave espectacular que probablemente críe en este humedal, aunque en estas fechas ya se observan ejemplares "invernantes" procedentes de otras latitudes.

Martín pescador (Alcedo atthis). Toma recortada

OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4 + MC1,4x (f:5,6)  ISO:3200   V:1/125   F:5,6

Martín pescador (Alcedo atthis). Toma recortada

OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4 + MC1,4x (f:5,6)  ISO:800   V:1/80   F:5,6

Martín pescador (Alcedo atthis). Toma muy recortada

OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4 + MC1,4x (f:5,6)  ISO:800   V:1/80   F:5,6

    La verdad es que me sorprendió no haber visto más limícolas que dos o tres andarríos chicos. Sin embargo ya había un buen número de gaviotas reidoras (96+) y tres cabecinegras. Por desgracia ya no tenían el precioso plumaje nupcial con esa cabeza completamente negra.

Gaviota cabecinegra (Icthyaetus melanocephalus). Toma recortada

OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4 + MC1,4x (f:5,6)  ISO:800   V:1/400   F:5,6

Gaviota cabecinegra (Icthyaetus melanocephalus). Toma recortada

OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4 + MC1,4x (f:5,6)  ISO:800   V:1/320   F:5,6

    Terminamos con dos gansos comunes cuya foto subo por si acaso. Pero tenían  pinta de gallinas. 

Gansos comunes (Anser anser) domésticos

Fotografando insectos en voo.

 Ontes tamén fotografei libeliñas en voo. Preferín reservalas para este post, por non facer excesivamente longo o anterior (a xente de hoxe ten pouca "pacencia" e canto máis breve/inmediata sexa a información mellor a asimilan).

Emperador grande (Anax imperator) macho

OM-1 + Zuiko 300 mm f:4  ISO:400  V:1/1000  F:5

  No Basteiro xa non quedan zigópteros (as libeliñas pequenas) e estes días únicamente vexo anisópteros tais coma Croccothemis erythraea, Orthetrum coerulescens e Anas imperator. 

   Se a fotografía de cirrios e anduriñas era complicada por mor dos omnipresentes cables eléctricos que dificultan o autofoco de seguemento, no caso das libélulas o problema resulta máis ben a nivel compositivo, por estar voando sempre entre xuncos ou sobre unha superficie chea de vexetación, que acaban molestando e desviando a atención do suxeito principal. A OM-1 non deixa de ter un sensor 4/3" (un APSC ou Full-frame posúen moito maior desenfoco). Por outra banda, e coñecendo isto, tiven a absurda ocorrencia de fechar diafragma a f.5, podendo empregar f:4. 

Emperador grande (Orthetrum coerulescens) macho

OM-1 + Zuiko 300 mm f:4  ISO:200  V:1/800  F:5

    Un macho de libélula celeste protexía á femia mentras ela ovopositaba, permanecendo estático. Porque descobrín que Orthetrum é moi protector. Os machos de emperadores dan algunha pasada vixiante, pero case sempre as femias poñen os ovos en solitario. Alomenos polo que estou a ver. Porén, os dous machos de libélula celeste que vin eran moito máis protectores nese delicado momento. Outros anisópteros, coma Sympretum, ovopositan en tándem, ao igual que os pequenos zigópteros tipo Coenagrion ou Pyrrhosoma. Un tema moi interesante que vou aprendendo.

Emperador grande (Orthetrum coerulescens) macho

OM-1 + Zuiko 300 mm f:4  ISO:200  V:1/1000  F:5

Emperador grande (Orthetrum coerulescens) macho

OM-1 + Zuiko 300 mm f:4  ISO:200  V:1/800  F:5

 Terminamos cun bicho pousado. Se víchedes a famosa película de Alien o oitavo pasaxeiro, que saibades que está baseada en casos reais. No noso Planeta tamén temos criaturas que paralizan presas para que servan de alimento ás súas crías. Por exemplo os himenópteros da familia Sphecidae, como esta vespa escavadora que fotograba no Basteiro, chamada funerarius precisamente pola cámara funeraria que crea, onde mete insectos aínda vivos.

Vespa escavadora (Sphex funerarius) alimentándose de pole

OM-1 + Zuiko 300 mm f:4  ISO:200  V:1/800  F:5

  Os adultos aliméntanse do pole das flores. As larvas fano dos insectos paralizados que os adultos introducen nas galerías subterráneas onde se desarrollan. No caso de Sphex funerarius, e grazas ao seu grande tamaño, falamos de insectos coma eirugas, saltóns, relos ou langostas. Outras vespas deste tipo (Fam. Pompilidae) capturan mesmo tarántulas. 

  Xa sabedes, podemos denunciar ao mestre Ridley Scott por plaxio.

Fotografando aves en voo. Seguimos de prácticas

   Sigo a practicar a difícil técnica de fotografar aves pequenas (paxaros) en voo. Como xa comentei, penso que a chave está en empregar toda a pantalla con todos os seus pontos de foco, ademáis do foco de seguemento específico para paxaros que posúe a OM-1.

Hoxe fixen unha proba con cirrios eurasiáticos e andoriñas de cu branco. Unhas probas máis complicadas aínda por estaren os paxaros entre unha morea de cables de alta e baixa tensión ou de teléfono. Ademáis de edificios e arboredo diverso no fondo. Nesas circunstancias ao autofoco cústalle moito máis captar o obxecto (no círculo celeste voaba unha anduriña).

Cableado presente na maioría das tomas

 Primerio poño unha serie de imaxes que tomei ás andoriñas de cu branco, a especie que máis perto voaba dos dichosos cables do carallo. Uns cables que toleaban ao autofoco. Moitas veces focaba neles pero se o paxaro non estaba lonxe, xa o collía mellor.

Anduriña de cu branco (Delichon urbicum)

Anduriña de cu branco (Delichon urbicum)

Anduriña de cu branco (Delichon urbicum)

Anduriña de cu branco (Delichon urbicum)

Anduriña de cu branco (Delichon urbicum)

Anduriña de cu branco (Delichon urbicum)

     Nesta ocasión non indico os parámetros de cada imaxe porque se trataba de comprobar a efectividade do foco de seguemento da OM-1. Para os lectores máis curiosos dicir que case todas foron con ISO: 200/400, V:1/2000 ou V:1/1600 e F:5. 

      Agora imos cunha serie dos cirrios aurasiáticos que, por certo, están a ponto de nos abandonar rumo aos seus cuarteis de invernada en África. A partir de agosto se vedes cirrios fóra da contorna dun humidal sospeitade do cirrio pálido (Apus pallidus), especie da que tamén temos colonias.

Cirrio eurasiático (Apus apus) co papo cheo de insectos

Cirrio eurasiático (Apus apus)

Cirrio eurasiático (Apus apus)

Cirrio eurasiático (Apus apus)

Cirro eurasiático (Apus apus)

 Sei que as fotos non son grande cousa (están recurtadas tamén). Porén, e tendo en conta as dificultades causadas polo cableado omnipresente no 90 % das tomas, estou máis que contento co resultado. Non teño dúbidas que se non fose polo maldito cableado tería sacado varias fotos moi, moi chulas. E falamos de cirrios e anduriñas, ollo. Teño moitas ganas de probar isto noutras condicións máis favorábeis. E non desboto facelo co Panasonic 100-300 mm.