Seguidores e seguidoras

sábado, 27 de xuño de 2026

Marta europea (Martes martes): una cría juguetona

  Hoy amanecía con niebla y una agradable temperatura de 14ºC en As Regas.

As Regas (Moeche). Foto con teléfono Samsung A25
Focal 27 mm equiv.  ISO:400   V:1/180   F:1,8

    Esta misma semana me encontraba con un viejo amigo, fiel seguidor de Bichos, y le comentaba la incomodidad que me supone tener que cambiar el objetivo cuando llevo la OM-1. No digamos si hay niebla, por las consecuencias que ello puede acarrear en la óptica. Así que preferí tomar las fotos de paisaje con la cámara del móvil.

"Camino de las martas" (Moeche). Foto con teléfono Samsung A25
Focal 27 mm equiv.  ISO:400   V:1/90   F:1,8

 Hacia las 7,15 hora zulú y mientras hacía la habitual espera en una de las estaciones del camino aparecía un torbellino en forma de juvenil de marta europea. Una de las crías de Chosca.

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

  Si algún día tenéis la suerte de ver cachorritos de marta podréis comprobar que es una experiencia deliciosa e inolvidable. Es mi segunda temporada con ellos, que diría Netflix, y estoy maravillado.

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

  Es posible que hayan nacido hacia principios de abril, pues salen de la madriguera a las siete u ocho semanas. Mis primeras observaciones de juveniles han sido el 17/06/2025 (año pasado) y 06/06/2026 (este año) pero el seguimiento que hago de la especie no es lo suficientemente sistemático, así que podemos considerar bastante probable que esas primeras salidas al exterior hayan sucedido hacia finales de mayo. Por estas "cuentas de la lechera" las crías estarán con la madre hasta finales de septiembre o principos de octubre aproximadamente. 

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

  Cuando ves uha cría de marta activa en su medio natural el corazón se acelera.  Tenía la cámara configurada en modo manual, como siempre.  No sé si fue un problema de la velocidad de obturación algo lenta para los movimientos de "Chosquiña I" o de trepidación por los nervios, pero muchas tomas salieron con la cabeza de la marta fuera de foco. 

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

  Me he aplicado con el Lightroom para mejorar las imágenes pero no he querido abusar de la edición. Podría haber aumentado la herramienta "borrar neblina" y las fotos habrían quedado con más nitidez pero entonces no se corresponderían con mi experiencia del momento. Una experiencia inolvidable cuando ves como una marta juvenil juega al juego que podemos describir como "huele y coge cosas".

Marta europea (Martes martes) juvenil jugando
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

    El año pasado una de las crías se había acercado hasta mis pies, literalmente (clica). La de hoy estuvo a punto de chocar conmigo.

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

 Venía toda emocionada corriendo por el "Camino de las martas" hasta que me vio, cuando ya estaba a tres o cuatro metros. Uno de esos momentos que un naturalista no olvida jamás.

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

  Entonces dio media vuelta y se escondió en una mancha de bosque caducifolio donde considero altamente probable que haya nacido y donde la familia tenga su madriguera. Me da mucha rabia no haber empleado otros parámetros para que las fotos hubiesen quedado mejor, porque tener un cachorrito de marta a menos de cinco metros ocurre pocas veces en la vida.

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/500   F:4

Parche de bosque caducifolio donde puede haber criado marta europea.
Samsung A25 focal 27 mm equiv.  ISO:100   V:1/180   F:1,8

    Además de la observación de una de las crías de Chosca, la mañana vino precedida por una escucha nocturna y otra ya en modo diurno, que dieron como resultado, entre otras cosas:
  • Cárabo comun (Strix aluco). Dos ejemplares cantando
  • Chotacabras europeo (Caprimulgus eurapaeus)
  • Codorniz común (Coturnix coturnix). Tres o incluso cuatro machos cantores

As Regas (Moeche). Foto con teléfono Samsung A25
Focal 27 mm equiv.  ISO:50   V:1/180   F:1,8

   Me consta que la aparición de perdiz roja ha sido procedente de suelta cinegética, pero esta aparición e codorniz podría deberse a causa naturales. Como la existencia de parches con hábitat disponible muy favorable. Por ejemplo éste que hay al norte del "Camino del jabalí", donde escuchaba uno de los ejemplares cantores. 

Finca donde se escucha codorniz común
Samsung A25   focal 27 mm equiv.  ISO:50   V:1/180   F:1,8

 En fin, una mañana agotadora (llevaba despierto desde las tres de la madrugada) pero con resultados que compensaron la falta de descanso. Os espero mañana en "Martas e demáis familia".

As Regas (Moeche). Foto con teléfono Samsung A25
Focal 27 mm equiv.  ISO:50   V:1/180   F:1,8

mércores, 24 de xuño de 2026

Control de alcaudones dorsirrojos en Moeche

   Tras una noche tropical salía para Moeche a las 6:00 h con 24 grados centígrados en la ciudad de Ferrol. La ola de calor ha pegado fuerte (parece que termina mientras escribo estas líneas).

   Hoy tocaba muestreo ornitológico... más o menos. En uno de los lugares habituales aparecía una hembra de corzo. Por el diseño facial parece la misma que la observada hace diez días.

Corzo (Capreolus capreolus) hembra
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:1600   V:1/320   F:4


    Estaba comiendo las hojas de una zarza.

Corzo ramoneando (de ramonear, no de Ramones)

Corzo (Capreolus capreolus) hembra
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:1600   V:1/200   F:4

Corzo (Capreolus capreolus) hembra
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:1600   V:1/200   F:4

  Podéis consultar la lista de aves observada aquí. A destacar la confirmación de codorniz común (Coturnix coturnix) como posible especie reproductora este año y la re-confirmación de tórtola común (Streptopelia turtur) en As Regas de Moeche.

  La sorpresa hoy ha sido la observación de una pareja de alcaudones dorsirrojos en el territorio T3.

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) macho
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:25600   V:1/160   F:4

    El macho apareció de repente y al verme se quedó quieto un rato.

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) macho. Toma más recortada
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:6400   V:1/100   F:4

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) hembra
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200   V:1/320   F:4

    Es posible que fuesen la pareja de T2 ocupando el territorio T3, que parecía desocupado este año. O quizá estos ejemplares me habían pasado desapercibidos. T3 es el "territorio Chosca" y cuando paso voy mirando más al suelo que al cielo. Además hay mucha cobertura arbustiva o arbórea que dificulta la observación.

  Posteriormente encontré al macho de T2 cogiendo pequeños insectos en el "Camino del jabalí". De manera inequívoca realizaba constantes vuelos hacia el nido, bien para alimentar a los pollos ya eclosionados o bien a la hembra incubando. 

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) recogiendo insectos

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) recogiendo insectos

    Los más fáciles de controlar son T1, por ser un territorio más despejado. Allí estaba la parejita (hasta creo saber en que zarzal está el nido).

Pareja de alcaudones del territorio T1 ("La Curva", Manolo)

  Una pareja de zorzal común está anidando en el tronco de un roble cubierto de hiedra (un clásico de la especie). Podría haberlo pillado mejor con el teleconvertidor MC1,4x pero en Moeche no lo pongo casi nunca por si aparecen mamíferos. El problema de un 600 mm equivalente con focal fija.

Zorzal común (Turdus philomelos)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4  ISO:1600  V:1/500   F:4,5

Zorzal común (Turdus philomelos)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4  ISO:1000  V:1/320   F:4

    Y así terminamos estos sofocantes días de San Juan, con 34 a 31 ºC de máxima en Ferrol entre el lunes y el miércoles. Como he dicho parece que ya está entrando aire más fresco y esta noche podremos dormir algo mejor. No me quiero imaginar lo que tiene que ser vivir en Murcia o Sevilla.

martes, 23 de xuño de 2026

Bichos especial futebol

   Cónstame que moitas e moitos dos meus seguidores son alérxicos ao futebol (especialmente simpatizantes de certa esquerda moderna). Eu son un bicho raro e sigo afeizoado a ese deporte de masas que, na realidade, supón moito máis que deporte. Que llo digan ás futbolistas españolas que xa poden xogar coma profisionais e todo o barullo que se montou por ese tema.

     O caso é que o mundial vai avanzando e imos vendo cousas, como a primeira vitoria da selección do Estado español, da cual me alegro moito porque a necesitabamos. É certo que nas Illas Británicas xogan as seleccións propiamente nacionais (Inglaterra, Gales, Escocia, Irlanda do Norte) e aquí non, pero case me da igual, sinceramente. Hai cousas moitísimo máis importantes na vida.

Lamine Yamal e Mikel Oyarzábal

     O domingo España gañou a Arabia Saudita, logo do empate contra Cabo Verde (saúdos á xente de Burela!). Esperemos que os xogadores lesionados coma Nico ou Merino (importantísimos ambos!) vaian recuperando a forma.

    Xa no ámbeto doméstico onte aconteceu un suceso de enorme magnitude dese o ponto de vista sociolinguístico. Os abonados do Deportivo aprobaron cun 80% de votos a mudanza do nome do club, adaptándoo á normativa oficial. O "Real Deportivo de La Coruña" é agora "Real Deportivo da Coruña (en galego) ou Real Deportivo de A Coruña (en castelán). Para a xente de fóra pode parecer unha chorrada pero este cambio feríu moitas sensibilidades do nacionalismo español tan arraigado no PSOE coruño (Paco Vázquez debe estar retorcéndose e botando babas).

  Por fin, os equipos galegos de primeira (porque o Depor volve ser de primeira) homológanse a outros territorios do estado recuperando os topónimos autóctonos coma nomes dos equipos.

      Pois parabéns aos deportivistas por este cambio tan sinxelo mas tan importante. Aínda que o meu equipo galego seguirá sendo o Celta, por suposto (recoñezo que non sigo moito ao Rácing de Ferrol, síntoo).