Zorzalito común en Valdoviño!!!

  Esta semana me saltaba una alerta. Paco Ríos descubría un zorzalito común en Valdoviño. Hoy me avisaba Alfonso Catarro que seguía en el mismo sitio y por la tarde pude relocalizarlo en el mismo punto gracias a las indicaciones de María Palotes. Allí me encontré con unos quince birders que ya estaban controlando el pájaro.

Zorzalito común (Turdus philomelos)

OM-1 + Zuiko 300 mm  f.4   ISO:6400  V:1/125   F:4

  Alguno estará pensando que hablo raro. Ciertamente. Estaba parodiando un poco el lenguaje habitual entre los cazararezas. Afortunadamente el zorzal común es un ave común que no atrae esas romerías de coleccionistas, ni falta que hace.

Zorzal común (Turdus philomelos)

OM-1 + Panasonic 100-300   f.5,6    ISO:12800  V:1/100  F:5,6

  Ignoro si existe algo llamado "zorzalito común". Las fotos de hoy son del humilde zorzal común, que no era tan común hace treinta o cuarenta años. El cese de su caza (incluso con escopetas de balines cuando estaban de moda) y el incremento de la superficie forestal han beneficiado la expansión de la especie, ahora verdaderamente común en la comarca de Ferrol.

  A los más jóvenes les sorprenderá, pero cuando empecé a bichear por Valdoviño en la década de los ochenta el zorzal común era una especie únicamente invernante, al igual que el alirrojo o el real. La primera observación propia en fechas inequívocamente reproductoras fue el 15/05/1997. Ahora es un nidificante abundante y fácilmente localizable gracias a su canto inconfundible y a su carácter relativamente confiado hacia la gente (nada que ver con el tímido zorzal charlo).

Zorzal común (Turdus philomelos) portando material para construcción de nido

OM-1 + Panasonic 100-300 f.5,6   ISO:6400  V:1/160  F:5,6

 Una pareja está construyendo su nido en el paseo peatonal de la laguna. El emplazamiento es el tronco de un chopo cubierto de hiedra (Hedera helix), a unos 7-8 m de altura. Un lugar en sombra permanente, como le gusta a ésta y a otras especies de carácter eurosiberiano asociadas a hábitats de umbrías caducifolias o ripisilvas fluviales.

Zorzal común (Turdus philomelos)

OM-1 + Panasonic 100-300   f.5,6   ISO:6400  V:1/200  F:5,6

     Consecuentemente su fotografía implica tirar del ISO, especialmente en horario de mañana. Las fotos habrían quedado mucho mejor con el PRO, que también llevaba en la mochila. Por comodidad disparé con el Pana 100-300. Difuminé algo con el Lightroom ese fondo tan feo. A Dios pongo por testigo que no moriré sin probar una full-frame (no he dicho comprar).

Zorzal común (Turdus philomelos)

OM-1 + Panasonic 100-300 f.5,6   ISO:3200  V:1/80  F:5,6

Zorzal común (Turdus philomelos)

OM-1 + Panasonic 100-300 f.5,6   ISO:6400  V:1/160  F:5,6

  Terminamos con unas fotos de la laguna. Siento mucho que siempre haya casas o edificaciones varias en cualquier toma de paisaje. Es Galiza y va en el contrato.

Laguna de A Frouseira (Valdoviño)

Control na lagoa da Frouseira e cercetas albelas (Spatula querquedula)

  Esta fin de semana tocou visitar a lagoa de Valdoviño. O sábado con bastante vento, na xornada dominical con frío e chuvia. 

Gaivotas escuras (Larus fuscus)

OM-1 + Zuiko 300 mm f:4  ISO:800   V:1/500   F:5

  Poño o máis interesante do observado:

• 5 Cercetas albelas (Spatula querquedula)
• Deceas de patos cincentos (Mareca strepera), xa en celo evidente 
• Arredor dun cento de lavancos reais (Anas platyrhynchos), por dicir un número. Entre eles unha parella con 14 pitos de poucos días. A primeira rolada da temporada na Frouseira, en datas habituais
• 1 Pato rabilongo (Anas acuta). Observado únicamente o sábado
• 26-30 + Cercetas eurasiáticas (Anas crecca). Bastantes para estas alturas do ano
• 2 Zurrascas eurasiáticas (Rallus aquaticus) escoitadas
• 2 Píldoras cincentas (Pluvialis squatarola)
• 2 Mazaricos chiadores (Numenius phaeopus)
• 10 Biluricos das rochas (Actitis hypoleucos)
• 1 Bilurico pativerde (Tringa nebularia)
• 1 Pilro común (Calidris alpina)
• 150 Gaivotas escuras (Larus fuscus) contadas o sábado
• 2 Cullereiros comúns (Platalea leucorodia) o sábado
• 1 Tartaraña das xunqueiras (Circus aeruginosus). Por certo, teño unha visita pendente a Ribadeo. A ver se saco tempo pra iren (vou ter os próximos findes bastante ocupados)
• + Folosas das canaveiras (Acrocephalus sirpaceus) cantando nos lugares habituais
• 1 Lavandeira amarela (Motacilla flava) no illote da Lapela, onde aniña desde hai moitos anos. Coma no caso das folosas, supón a primeira cita propia este ano

  Tiña moitas ganas de fotografar a cerceta albela co novo equipamento, cousa que logrei en ambas as xornadas, mais perto hoxe domingo. As tomas do sábado tiven que recurtalas un pouco.

Cerceta albela (Spatula querquedula) macho

Macho de albela en primeiro plano e femia ao fondo

Cerceta albela (Spatula querquedula) macho. Toma con recurte

OM-1 + Zuiko 300 mm f.4   ISO:800   V:1/640   F:4,5

   A cerceta albela, ao igual que a común, aliméntanse filtrando en augas superficiais para coller diferentes organismos, tanto vexetais como animais (invertebrados). E faino movendo a cabeza moi rápido. Se engadimos que é un pato bastante fuxidío, mais tímido que lavancos ou cincentos, resulta un bicho de fotografía complicada.

     Se ademais acoplamos o teleconvertidor MC1,4x pois hai que subir mais a velocidade de obturación. E con este tempo invernal estaba todo moi escuro. Houbo hoxe un rato no que había mellor luz, xusto cando comezou a chover. Algunhas destas fotos foron feitas mentras sostiña o paraugas e a cámara a un tempo, como podía...

Cerceta albela (Spatula querquedula) baixo a choiva

OM-1 + Zuiko 300 mm f.4 + MC1,4x (f.5,6)    ISO:1600   V:1/400   F:6,3

Cerceta albela (Spatula querquedula) alimentándose

Cerceta albela (Spatula querquedula) alimentándose

OM-1 + Zuiko 300 mm f.4 + MC1,4x (f.5,6)    ISO:1600   V:1/500   F:6,3

     A cerceta albela é unha das anatídeas máis peculiares da nosa fauna. Por un sinxelo motivo: están presentes únicamente na pasaxe de primavera, de marzo a abril (mais raramente até maio). Sendo a maioría dos nosos patos aves invernantes nos nosos humidais - ou sedentarios no caso dos lavancos e cincentos reprodutores - a cerceta albela é a única especie cuxa aparición se limita a un período tan breve de tempo, como norma xeral. O pato rabilongo tamén sedimenta na Frouseira durante o paso de primavera, pero o seu continxente é maiormente invernante no noso país.

Cercetas albelas (Spatula querquedula) 

OM-1 + Zuiko 300 mm f.4 + MC1,4x (f.5,6)    ISO:800   V:1/320   F:6,3

  Todas as imaxes deste post foron sacadas, penso, cunha velocidad algo lenta para os espasmódicos movimentos das cercetas. Non quería subir moito a sensibilidade. Por iso algunhas fotos saíron movidas ou con lixeira trepidación (que falamos dunha focal de 840 mm equivalentes cos bichos a 30-50 m).

Cercetas albelas e lavancos reais

OM-1 + Zuiko 300 mm f.4 + MC1,4x (f.5,6)    ISO:800   V:1/200   F:6,3

Cercetas albelas e lavancos reais 

OM-1 + Zuiko 300 mm f.4 + MC1,4x (f.5,6)    ISO:1600   V:1/500   F:7,1

Cerceta albela (Spatula querquedula) macho

OM-1 + Zuiko 300 mm f.4 + MC1,4x (f.5,6)    ISO:1600   V:1/500   F:6,3

Cerceta albela (Spatula querquedula) femia

OM-1 + Zuiko 300 mm f.4 + MC1,4x (f.5,6)    ISO:1600   V:1/400   F:7,1

Cerceta albela (Spatula querquedula)

OM-1 + Zuiko 300 mm f.4 + MC1,4x (f.5,6)    ISO:800   V:1/250   F:6,3

Cerceta albela (Spatula querquedula)

OM-1 + Zuiko 300 mm f.4 + MC1,4x (f.5,6)    ISO:800   V:1/250   F:6,3

    Bon, tardábame facer unha sesión fotográfica con esta anatídea tan característica da Frouseira nestas alturas. É certo que o tempo non colaborou mas as cercetas si, ficando relativamente perto para tratarse desa especie tan desconfiada. Doume por satisfeito... até o ano que vén.

PD: Por suposto gardarei os RAW e estou completamente seguro que dentro duns anos non gostarei nada de como os revelei para esta entrada e volverei publicalos cunha mellor edición. Como me pasa agora con algunhas fotos de antes. O equipo que teño é PRO, pero eu non.

Panasonic 100-300 mm f:5,6. Qué pequeno-gran tele!

    Desque comprei o Zuiko 300 mm f.4 (de segunda mao) é case a única óptica que emprego, por aquilo de rendibilizar a inversión. Sen embargo cada vez que volvo coller o Panasonic 100-300 mm f:5,6 desfruto moito a experiencia; a pesares da evidente distancia sideral que existe en canto a calidade de imaxe entre unha lente profisional e unha "afeizoada".

Paporrubio común (Erithacus rubecula). Toma recurtada

OM-1 + Panasonic 100-300 mm  f:5,6 (a 275 mm)  ISO:6400   V:1/100   F:5,5

Lavandeira branca (Motacilla alba). Toma recurtada 

OM-1 + Panasonic 100-300 mm  f:5,6  ISO:1600   V:1/320   F:5,6

   Camiñar co Panasonic 100-300 é unha ledicia, grazas ao seu pequeno tamaño e peso. De feito a sensación é moi semellante a levar unha bridge! Iso agradécese especialmente cando fas mostraxes a pé un pouco longas, como as que estou a facer estes días por terras de San Sadurniño e Moeche, durante a "Operación Mustela 2026".

Gaio eurasiático (Garrulus glandarius). Toma recurtada

OM-1 + Panasonic 100-300 mm  f:5,6  ISO:800   V:1/500   F:5,6

 

    Desde logo non é coma levar tamén un obxectivo curto (lembremos que eses 100 mm da focal mínima equivalen a un 200 mm en formato 35mm). Non podemos facer foto de paisaxe, mas si podemos facer algunha toma para, digamos, unha monitorización de hábitat, por exemplo. Algo imposíbel coa focal fixa de 300 mm.

Vacas pacendo no campeiro

OM-1 + Panasonic 100-300 mm  f:5,6 (a 100 mm)  ISO:200   V:1/160   F:4

 

Ou para documentar cambios nos usos do chan. Por exemplo as enormes plantacións de arandos que hai agora nas Regas de Moeche ou en Lamas. 

Plantación de arandos (Vaccinium sp)

OM-1 + Panasonic 100-300 mm  f:5,6 (a 100 mm)  ISO:800   V:1/160   F:8

      Sempre será preferíbel a ter máis eucaliptos "que duda cabe", que diría Arsenio Iglesias.

Plantación de arandos (Vaccinium sp)

OM-1 + Panasonic 100-300 mm  f:5,6 (a 100 mm)  ISO:400   V:1/200   F:5,6

Plantación de arandos (Vaccinium sp)

OM-1 + Panasonic 100-300 mm  f:5,6 (a 100 mm)  ISO:800   V:1/125   F:8

    Voltando ás aves, esta semana volvía escoitar o canto de merlo rieiro europeo (Cinclus cinclus) nun territorio xa coñecido de Lamas (San Sadurniño). Un canto que lembra moito ao da folosa grande (Acrocephalus arundinaceus).

  Non puiden fotografar aos merlos rieiros de Lamas mas si á parella de lavandeiras reais que aniñan case no mesmo sitio. Unha femia carrexaba material para construción do niño baixo a atenta mirada do macho, preocupado pola miña presenza. Cómpre ter moito coidado na tempada de cría das aves e saber abandonar a escea se os bichos nos detectan.

Lavandeira real (Motacilla cinerea) portando material para construción do niño

OM-1 + Panasonic 100-300 mm  f:5,6  ISO:1600   V:1/200   F:5,6

  E coa lavandeira real terminamos a entrada. Ún dos meus paxaros favoritos de sempre.