Seguidores e seguidoras

martes, 23 de xuño de 2026

Bichos especial futebol

   Cónstame que moitas e moitos dos meus seguidores son alérxicos ao futebol (especialmente simpatizantes de certa esquerda moderna). Eu son un bicho raro e sigo afeizoado a ese deporte de masas que, na realidade, supón moito máis que deporte. Que llo digan ás futbolistas españolas que xa poden xogar coma profisionais e todo o barullo que se montou por ese tema.

     O caso é que o mundial vai avanzando e imos vendo cousas, como a primeira vitoria da selección do Estado español, da cual me alegro moito porque a necesitabamos. É certo que nas Illas Británicas xogan as seleccións propiamente nacionais (Inglaterra, Escocia, Irlanda do Norte) e aquí non, pero case me da igual, sinceramente. Hai cousas moitísimo máis importantes na vida.

Lamine Yamal e Mikel Oyarzábal

     O domingo España gañou a Arabia Saudita, logo do empate contra Cabo Verde (saúdos á xente de Burela!). Esperemos que os xogadores lesionados coma Nico ou Merino (importantísimos ambos!) vaian recuperando a forma.

    Xa no ámbeto doméstico onte aconteceu un suceso de enorme magnitude dese o ponto de vista sociolinguístico. Os abonados do Deportivo aprobaron cun 80% de votos a mudanza do nome do club, adaptándoo á normativa oficial. O "Real Deportivo de La Coruña" é agora "Real Deportivo da Coruña (en galego) ou Real Deportivo de A Coruña (en castelán). Para a xente de fóra pode parecer unha chorrada pero este cambio feríu moitas sensibilidades do nacionalismo español tan arraigado no PSOE coruño (Paco Vázquez debe estar retorcéndose e botando babas).

  Por fin, os equipos galegos de primeira (porque o Depor volve ser de primeira) homológanse a outros territorios do estado recuperando os topónimos autóctonos coma nomes dos equipos.

      Pois parabéns aos deportivistas por este cambio tan sinxelo mas tan importante. Aínda que o meu equipo galego seguirá sendo o Celta, por suposto (recoñezo que non sigo moito ao Rácing de Ferrol, síntoo).

domingo, 21 de xuño de 2026

De volta por Moeche (21/06/2026)

  Esta mañá voltei polo meu local patch estival, logo dunha noite de treboada. Cando cheguei aló índa caían unhs pingas...  Avanzou a mañá e comezou a calore propia destas alturas. E as moscas.

Vaca e moscas. Óleo sobre lenzo
OM-1 + Zuiko 300mm  f:4  ISO:800  V:1/200   F:5

OM-1 + Zuiko 300mm  f:4  ISO:800  V:1/200   F:5

OM-1 + Zuiko 300mm  f:4  ISO:1600  V:1/640   F:5

   Antes de facer o censo de dípteros quedara con Manolo Rei para dar unha volta e botar unhas parrafadas. Case cando terminabamos o roteiro apareceu unha martaraña. Fíxome especial ilusión por seren a primeira que observaba e fotografaba Manolo.

"Chosca" no Camiño do xabalí ás 8:45 hora zulú

    Ampliei a imaxe e comprobei que se trataba da miña martaraña favorita: Chosca.

Imaxe moi ampliada de "Chosca"

      Por certo, xa correxín o post do día 6/06/2026. Contrastando fotos parece que aquel "exemplar solitario" no camiño do xabalí era Chosca tamén. Semella que logo de estar coas crías pola noite a femia déixaas soas para dar unha volta e marcar territorio.

 Con total seguridade a caca da esquerda nesta foto foi depositada cara as 08:30 horas. Algo antes desa hora pasamos por alí e non estaba. Cando voltabamos, ás 8:45, momento en que fotografamos a Chosca, había unha caca nova xunto á outra que se ve máis atrás.

Cagadas de martaraña (Martes martes). A da esquerda recén depositada

Marataraña (Martes martes). Toma moi recurtada
Olympus E-M10 Mark IV + Zuiko 100-400 mm  f:6,3  ISO:1000  V:1/400   F:7,1

   Eu non puiden focala ben. A Manolo as fotos quedáronlle algo mellor.

Marataraña (Martes martes). Foto de Manolo Rei
Olympus E-M10 Mark IV + Zuiko 100-400 mm  f:6,3  ISO:1250  V:1/400   F:7,1

   Xa comentei que podemos considerar a tempada de picanzos vermellos coma catastrófica, con só dous territorios ocupados dos cinco que chegou haber nas Regas en anos recentes. En T1 deberon eclosionar os ovos, que xa se deixa ver a femia.

Picanzo vermello (Lanius collurio) femia T1

       Coma bon "comunista" remato coa foto dun ave aínda moi común: o pardal común. 

Pardal común (Passer domesticus). Exemplar novo voantón

sábado, 20 de xuño de 2026

En Moeche con "mis" martas (Martes martes)

   Ha sido una semana muy estresante para mí por diferentes motivos, pero esta mañana las martas me han alegrado la vida. En As Regas de Moeche realizaba un muestreo de mamíferos muy intenso desde antes del amanecer. Eso, en pleno solsticio, significa MUY temprano. También hice una lista de eBird que incluye aves nocturnas habituales y que podéis consultar aquí.

 Pero lo de la marta en Moeche es mucho, que se dice coloquialmente. Por simple curiosidad he comparado mis listas de eBird con las citas subidas a Observation en 2026.

Visitas a As Regas de Moeche en 2026

Observaciones de marta registradas en 2026

    El ratio de observaciones directas de marta por visita a la zona desde marzo es de 8/18, o sea, un 44%. A partir de mayo aumenta a un un 7/12, o sea un 58%. Pero si consideramos sólo el mes de junio la proporción se dispara a un 4/5. Quiere decir ésto que en un mes muy favorable para la observación de la especie como es junio las posibilidades de verla en una visita a este lugar y haciéndolo en el horario adecuado son de un increíble 80%! 

 Como (casi) no podía ser menos, hoy aparecía un ejemplar en el "Camiño das martarañas". Una marta me sorprendía de repente en el camino, a menos de cuatro metros de mí, subiendo por uno de los sauces que conforman el seto vivo. No pude fotografiarla mientras subía por el tronco pero sí después, cuando asomó para ver quién era yo. Primero puso la oreja...
 
Marta (Martes martes) "escondida"

  Después ya me mostró su cara. No era Chosca, por motivos obvios. Casi todas las observaciones de marta son de ejemplares en el suelo, nada que ver con esas fotos que aparecen en los libros de naturaleza. Observar un individuo subido a un arbusto o árbol es bastante inusual, al menos de día.

Marta (Martes martes)
OM-1 + Zuiko 300 f:4  ISO:25.600  V:1/160   F:4
 
 Al principio me dio la sensación que era una de las crías de Chosca que se había separado de la familia, pues no paraba de "bufar". Aunque su voz me parecía la de un adulto. El año pasado había escuchado un cachorro pidiendo socorro a la madre cuando no conseguía salir de un zarzal donde se había aventurado y era bastante diferente, recordando quizá a los emitidos por crías de nutria.


  Hice una grabación de audio donde esta marta bufa durante casi un minuto y que pretendía subir al post para que oyéseis cómo es la voz de una marta, pero blogger sólo permite subir imágenes o vídeos, no archivos de audio. Si a alguien le interesa oírlo (suena muy bajito) se lo paso por correo.

"La vieja del visillo"

   Obviamente me alejé del lugar para que el supuesto cachorro se reencontrase con su familia. Volví más tarde y la marta seguía correteando por los mismos sauces/avellanos. También continuaba emitiendo los típicos bufidos, que en ocasiones recuerdan lejanamente al maullido de un gato. Reconsideré que podía ser un macho adulto, quizá excitado por la presencia de Chosca. Porque mientras observaba este ejemplar escuché otra marta cuya voz provenía, como no, de la famosa plantación de cerezos. En fin, son todo especulaciones pues con estas fotos - yo al menos - no sé si se trata de un adulto o de un juvenil. Se admiten opiniones.

Marta (Martes martes)

  Os pongo otra foto del "Camino de las martas". A la derecha la plantación de cerezos, a la izquierda el seto vivo donde estaba la marta arborícola.

"Camino de las martas"

 También apareció la hembra de corzo del otro día. Con una conducta muy reservada. 

"Campo de la corza"

  Por supuesto tenemos que hablar de cacas, faltaría más. Esta primera creo que es de tejón. No tiene élitros de coleópteros como suele ser habitual en esta especie y era algo más pequeña de lo normal, pero está en un punto de paso casi diario (el único lugar donde vi un ejemplar vivo!). Quizá sea de un ejemplar joven.
 
Probable excremento de tejón (Meles meles)

   Esta otra no es de tejón. Que cada uno especule con lo que quiera:

Excremento que no es de tejón

  Para que no se me aburran los "pajareros y pajareras" nos despedimos con uno de los pocos alcaudones que tenemos este año; el macho T1. No se avistan hembras desde hace un par de semanas. Lógicamente estarán incubando y en breve tendremos noticias de los polluelos.

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) MT1