Estou a coller días de feries que tiña pendentes e hoxe voltaba ao encoro das Forcadas.
Cola de Vilaboa
Sony Rx10 III (focal 110 mm equiv.) ISO:400 V:1/100 F:4,5
Cando vou usar telescopio resulta moito máis cómodo levar a cámara
bridge. Tamén facilita tomar fotos e paisaxe, pois non tes que andar cambiando o obxectivo.
Ponta de Loiravella
Sony Rx10 III (focal 50 mm equiv.) ISO:200 V:1/60 F:4,5
Antes os paxareiros íamos a Valdoviño, a Cospeito, a Ancares ou a Ortigueira. Actualmente van "ao melanotos", "aos maritima", "aos sisóns",... "ao canelo"... Moitas veces guiados por unha chincheta de google maps que alguén pasou por whatssap. Eu continúo a explorar e coñecer os espazos naturais galegos que me interesan, coma fixen toda a vida. Son un bicho raro, supoño.
Hoxe baixei por un camiño que permite achegarse á ponta de Loiravella.
Explorando novos territorios
Ponta de Loiravella
Arrimei un tronco medio podre onde poder sentarme, recollín as patas do tripé e dei por inaugurado un novo observatorio.
"Observatorio" novo
O que eu chamo "Ponta de Loiravella" é un lugar moi frecuentado por limícolas durante a pasaxe migratoria. Se o nível hídrico non estivese tan baixo existen varios lugares onde se poden fotografar relativamente perto as limícolas. Agora resulta complicado porque a ribeira fica moi aberta.
Na seguinte imaxe, moi recurtada, pódese ver catro biluricos de as negras (en círculo verde) e ún manchado (círculo vermello). Son case 300 m de distancia, ollo.
Biluricos de ás negras (Tringa ochropus) e bilurico manchado (Tringa glareola)
O bilurico manchado foise achegando algo cara a miña posición e conseguín sacar algunha imaxe medio decente na que, cando menos, podemos identificar a especie.
Bilurico manchado (Tringa glareola)
Bilurico manchado (Tringa glareola)
Bilurico manchado (Tringa glareola). Toma recurtadísima
Bilurico manchado (Tringa glareola) e outras spp
Voltaba por terras de Santa Mariña do Monte e observaba o primeiro trallón cincento da temporada. Por certo, ignoro quén foi a persoa da comisión lingüística que impuxo o adxetivo cinsento (en vez de cincento) para diferentes especies na nova lista de nomes galegos, pero nin o entendo nin o comparto. Escoitara algunha explicación en galiciaves pero sigo sen velo. Ou hai seseo explosivo en toda a palabra ou non o hai (1). É algo que me sigue a parecer antinatural.
Trallón cincento (Muscicapa striata)
E ramatamos con un cuco, tamén cincento.
Cuco cincento (Cuculus canorus)
A fotografía de bichos é cousa de momentos. Dá igual o equipamento que teñas. Se está a 200 metros, con forte contraluz ou se move rápido xa podes ter o mellor equipo do mundo que non vai sair ben. Porén, hoxe este cuco pousaba nunha estaca que tiña un fondo moi interesante, con pingas de auga que caían nese momentos. A luz era tamén moi boa. Eu achegábame no carro pouco a pouco e a ave semellaba confiada. Baixou facer unha captura a un prado e aproveitei para avanzar uns metros ata poñerme a unha distancia perfecta para a Sony RX10 III.
O cuco voltou á mesma estaca, poñéndose "a huevo" que se di vulgarmente. Por desgraza xusto nese momento miraba polo retrovisor e vín un carro cun paisano esperando que me apartase. Non me quedou outra que arrimarme para deixalo pasar. E adeus cuco!!
Poño esta foto, antes de que me aproximase. Qué fotón perdín por culpa do paisano aquel...
Cuco cincento (Cuculus canorus)
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv) ISO:400 V:1/250 F:4
(1) No noso país temos dous tipos de "seseo", a pronunciación do fonema interdental (z/c) coma - s -. O chamado "seseo implosivo" é cando se pronuncia só a final de sílaba: mascato, des,.. (meu pai falaba con este tipo de seseio). O coñecido coma "seseo explosivo" é o que se fai a inicio de sílaba tamén: sinco, sereixa, vesiño. É un rasgo compartido co portugués e co español de Andalucía que aquí se dá principalmente nas Rías Baixas.
