Seguidores e seguidoras

martes, 17 de febreiro de 2026

Preocupación por el río Basteiro y observaciones en la ría

   Ayer la prensa informaba de que los ríos y arroyos que vierten a la ría estaban desbordados, como pasa en muchos inviernos especialmente lluviosos. Entre ellos el "Regato do Basteiro" que tantas buenas observaciones me dio el año pasado. Este lunes estaba así (cuando voy  en primavera suelo aparcar el coche junto a ese lavadero).

Foto: José Pardo (La Voz de Galicia)
 
  Las fotos son de José Pardo, fotoperiodista ferrolano que trabaja para La Voz de Galicia. Y que fue al insituto conmigo, por cierto (espero que no me denuncie por publicar sus fotos).

Foto: José Pardo (La Voz de Galicia)

 Fijáos como estaba en verano. Al fondo está mi coche, junto al lavadero.

Rego do Basteiro en verano

   Esta crecida ha llegado poco después de que el ayuntamiento haya limpiado el río, hace unos meses. La verdad es que sobraban algunas plantas invasoras que estaban ocupando ya la mitad del cauce, pero había otra flora acuática autóctona muy interesante. En cualquier caso la limpieza parece que no ha servido para nada y las casas de la zona se han vuelto a inundar. Mira tú que cosas...

Rego do Basteiro "sin limpiar"

  Esta madrugada me acerqué allí y comprobé que las augas habían vuelto a su cauce. Casi de noche tomé unas fotos rápidas a pulso que salieron casi negras.


  Aclarando con Lightroom se puede ver perfectamente que el arroyo ha bajado muchísimo.

Rego do Basteiro "limpio"

Rego do Basteiro (Neda)

    El desbordamiento es un proceso natural en muchas cuencas. Me preocupa más la limpieza, mejor dicho, el desbroce salvaje que han realizado en otoño. Con toda probabilidad este año no vamos a tener tantas libélulas ni ranas como el año pasado, aunque supongo que con el tiempo volverán (ya se han hecho limpiezas de este tipo antes). De todas formas empiezo a pensar que estas actuaciones repetidas por parte del concello pueden ser la causa de la desaparición de la gallineta (Gallinula cholopus) como especie reproductora en el Basteiro. 

 En Maniños observaba lejísimos uno de los colimbos que tenemos este año.

Colimbo grande (Gavia immer). Foto testimonial.

   El oleaje que levantó un remolcador pareció molestarle y salió volando, para mi disgusto.


     Después de dar una vuelta hasta el astillero de Navantia-Ferrol volvió a Maniños.

Colimbo grande en vuelo

    A este andarríos chico pude fotografiarle bastante más cerca, tanto como dos metros.

Andarríos chico (Actitis hypoleucos)
OM-1 + Zuiko 300 f:4   ISO:6400   V:1/100   F:4

  Esta mañana tuve tres oportunidades para fotografiar al martín pescador, la joyita más hermosa de la ría. Pero lograrlo es muy difícil. Tienes que verlo tú a él primero y además tener la cámara preparada. Si te detecta él antes o necesitas modificar los parámetros adios muy buenas.

    Aunque lejano, logré la primera toma con el nuevo equipo PRO (está recortada). Por desgracia en el máximo del rango de ISO nativo, así que apliqué la reducción de ruido con la I.A. del Lightroom. Pero estuve practicando un rato con la reducción de ruido manual que tiene el programa, con un sinfín de opciones: luminancia, crominancia, contraste, detalle, etc. Después de muchas pruebas conseguí un resultado bastante parecido a la I.A. 

Martín pescador (Alcedo atthis). Reducción de ruido con inteligencia artificial
OM-1 + Zuiko 300 f:4   ISO:25600   V:1/125  F:4

Martín pescador (Alcedo atthis). Reducción de ruido con inteligencia "natural"
OM-1 + Zuiko 300 f:4   ISO:25600   V:1/125  F:4

    Considero probable que el martín pescador vuelva a ser un reproductor común en la ría de Ferrol a corto o medio plazo. Como lo fue hasta que algunos de sus estuarios se convirtieron en cloacas, durante la segunda mitad del siglo XX. Conozco citas de cría aisladas relativamente recientes, pero desde que ha entrado en funcionamiento la red de saneamiento de aguas residuales la especie dispone de un hábitat mucho más apropiado en algunos pequeños esteiros donde crió históricamente (por comentarios personales de Pedro Cruzado o mi padre, Santiago Prieto Yáñez).

luns, 16 de febreiro de 2026

Restaurando fotos antigas (R.F.A.): barbantesa (Mantis religiosa)

 Antes de nada aclarar que eliminei o post anterior porque non me daba conta que eBird é unha web privada, non pública (para subir listaxes cómpre rexistrarse!). Así que borrei o pantallazo, non vaia ser. Pero segue a darme risa o comentario famoso, polo espontáneo e inesperado.

 Probando o apilado de enfoque coa mandarina viñéronme unhas ganas terríbeis de que chegue a primavera.  Como seguimos inmersos nunha sucesión interminábel de borrascas, apeteceume reeditar unhas fotos de barbantesa, ún dos artrópodos máis imponentes de Europa. Case todas son dun exemplar atopado no encoro das Forcadas nun ventoso 1/11/2022.

Barbantesa (Mantis religiosa). Fam. Mantidae
Panasonic G7 + Zuiko 100-400 f:6,3 (a 275 mm focal)   ISO:200   V:1/400   F:7,1

  Tamén doutro, fotografado en outubro de 2007 (hai case vinte anos!), coa Olympus SPZ510, unha cámara de 7,1 megapíxeles que comprara para documentar citas do atlas de hérpetos da SGHN, que estábamos actualizando daquela. Ía moi ben en macro, mas eu de fotografía sabía apretar o botón de disparo e pouco máis. Arreglei como puiden este JPEG de 1 Mb.

Barbantesa (Mantis religiosa)
Olympus SPZ510 (focal 38-380 mm equiv)   ISO:200   V:1/400   F:7,1

     Tamén proceden dun JPEG a primeira e a terceira foto deste post. Das seguintes xa gardoRAW.

Barbantesa (Mantis religiosa)
Panasonic G7 + Zuiko 100-400 mm f:6,3   ISO:200   V:1/250   F:8

Barbantesa (Mantis religiosa)
Panasonic G7 + Zuiko 100-400 mm f:6,3   ISO:200   V:1/320   F:6,3

  Xa tiña o teleconvertidor MC1,4x, que acoplei para ver o insecto máis en detalle.

Barbantesa (Mantis religiosa)
Panasonic G7 + Zuiko 100-400 mm + MC1,4x  f:9   ISO:320   V:1/200   F:9

Barbantesa (Mantis religiosa)
Panasonic G7 + Zuiko 100-400 mm + MC1,4x  f:9   ISO:200   V:1/125   F:10

  Nestas dúas últimas tomas sería interesante dispoñer do apilado de enfoque, mas non debe ser doado. Entre que a maioría dos insectos se moven moito e que na costa ferrolá sempre fai vento sería complicado que o resultado final saíse ben. Haberá que probar con bichos estáticos; por exemplo, unha libeliña pousada, ou un lacértido tomando o sol.

domingo, 15 de febreiro de 2026

Pruebas técnicas y los cuellinegros cada día más bonitos.

  Esta mañana he hecho algunas pruebas con lo que se denomina "fotografía computacional".  Una con el apilado de enfoque,  que dejé con la configuración que trae de serie: apilado con 8 disparos y una diferencia entre ellos de 5 sobre una escala de 10 (aún no sé muy bien qué es esto último).

Disparo normal
OM-1 + Zuiko 300  f:4   ISO:400   V:1/6 seg   F:5,6

Imagen con apilado de enfoque
OM-1 + Zuiko 300  f:4   ISO:400   V:1/6 seg   F:5,6

 Utilicé exactamente los mismos parámetros de disparo y revelado. La diferencia es notable tanto en profundidad de campo como en saturación, aunque el enfoque y contraste en la parte más cercana de la mandarina parece mejor en el disparo normal. Seguramente por no conocer todavía esta herramienta. Lo que no sabía es que además aumenta el tamaño del sujeto. Qué ganas de probar el macro en el campo! La mala noticia es que en los dos modos de fotografía computacional no se puede utilizar el autodisparo. Casi me da un jamacuco. Habrá que comprar un disparador remoto o instalar la aplicación de turno para disparar con el móvil, algo que no me gusta nada (ya lo tuve en alguna cámara).

 También he probado la fotografía de alta resolución, que ofrece dos imagénes (RAW y JPEG) de hasta 80 megas y unos 8160 x 6120 píxeles, algo que tampoco es que pueda aprovechar mucho en el ordenador con monitor de 1920 x1080 pp. 

OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:1600   V:1/20   F:4,5

   Aún estaba amaneciendo y con el saquito de lentejas como único apoyo le di al botón con una velocidad de 1/20 seg, cerrando los ojos casi como quien acaba de echar un petardo gordo y no quiere ver la explosión. La imagen quedó bastante nítida, sobre todo teniendo en cuenta que la grúa pórtico de Navantia estaba realizando una maniobra (no me fijé en el momento) y además soplaba viento fuerte en el muelle de O Seixo, que influye mucho a esas velocidades. Después cogí un "trocito" de la foto que he subido a escala real, con 1080 píxeles de lado.


Recorte a tamaño natural

 Supongo que en esas condiciones no se puede pedir mucho más (a ISO 1600, ojo). Bastante me parece que se lea el nombre de mi empresa disparando como lo hice. Hice otra prueba con la factoría del otro lado de la ría, en la que trabajo, y a una velocidad de obturación más lenta todavía.

Colonia de vencejos pálidos (Apus pallidus), esperando a que vuelvan de África
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:800   V:1/10 seg  F:4

Recorte de 1080 píxeles a tamaño real

  En fin, es posible que para ciertas cosas todo esto me sea útil, especialmente el apilado de enfoque. Y ahora, para no aburrir al público naturalista (que empieza a abandonar la sala), vamos con mis zampullines cuellinegros, cada día más bonitos con el avance de la muda a plumaje nupcial. 

   Hoy el grupo estaba formado por 20-22 zampullines, aunque a primera hora de una mañana invernal poco puedes hacer con ISO 6400.

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:6400   V:1/200   F:4

  Subí a ISO 12800 pero seguían saliendo muy oscuras.

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:12800   V:1/320   F:4,5

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:12800   V:1/320   F:4

   Acabé poniendo ISO 25600, el máximo ISO nativo de la cámara. Así también podía jugar un poco más con la velocidad (cuanto más rápida mejor, obviamente).

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:25600   V:1/500   F:4,5

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:25600   V:1/500   F:4,5

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:25600   V:1/500   F:4,5

 Como veis, algunos ejemplares ya tienen el plumaje de primavera casi completo. En unos días, o como mucho en unas semanas, abandonarán la ría de Ferrol para retornar a sus lugares de origen. Aprovechad ahora para observarlos.