Seguidores e seguidoras

sábado, 5 de setembro de 2026

05/09/2026 "Desfrutando" o clima tropical en Moeche

   Logo dunha noite tropical (20ºC de mínima en Ferrol máis outra vez), mencía con algunhas pingas de auga mentras conducía rumo a Moeche pola autovía. Estaba tempo de trebón e, de feito, hoxe acadáronse os 35ºC en Ferrol. En setembro. Non hai cambio climático, claro que non.

Ceo de treboada
Sony RX10 III (focal 34 mm equiv.)  ISO:40  V:1/200   F:3,2

  Cada día aprezo máis facer os meus paseos naturalistas con equipamento lixeiro. Habitualmente xa nen levo binoculares. E a Sony RX100 resulta moi cómoda de levare. Non ten a luminosidade da Olympus OM-1, mas cumpre perfectamente. 

Mencer nas Regas de Moeche.
Sony RX10 III (focal 34 mm equiv.)  ISO:3200  V:1/40   F:2,8

    Abrindo o diafragma ao máximo e baixando a  velocidade pódense tomar fotos panorámicas a pulso sen moito problema, mesmo nas horas do mencer.

Sony RX10 III (focal 24 mm equiv.)  ISO:400  V:1/60   F:2,5

  Moitas veces apoio a cámara sobre unha estaca e emprego o autodisparo.

Sony RX10 III (focal 24 mm equiv.)  ISO:100  V:1,3"   F:4

  Falando de bichos, hoxe anotaba varias cousas interesantes en Moeche:
  • Unha soa noiteboa cincenta (Caprimulgus europaeus). Tamén é certo que cheguei xusto no momento en que se adoitan retirar.
  • Unha avelaiona da fraga (Strix aluco) cantando ao sur das Regas. Había tempo que non se viña escoitando. Supoño que ao rematar a tempada reprodutora volven marcar territorio
  • Ningún picanzo vermello (Lanius collurio) observado claramente. Vin dous paxaros en T2 que mo pareceron. No resto dos territorios controlados nada
  • Unha papuxa común (Curruca communis), probablemente acompañada de 1 ou 2 exemplares máis.

Papuxa común (Curruca communis). Toma testemuñal

 Encántame este páxaro da familia Sylviidae. Por motivos de idade tocoume ser testemuña da súa progresiva extinción na comarca de Ferrol (diría que en toda a faixa litoral galega). 

   Aos leitores máis novos sorprenderalles, pero esta especie era reprodutora común e amplamente extendida en lugares coma Narón ou Valdoviño na década dos oitenta. Case sen darnos conta foi diminuíndo pouco a pouco até converterse nunha especie con presenza exclusiva da pasaxe outonal. É probable que aínda fiquen exemplares reprodutores nas comarcas máis montañosas do interior da Coruña.  As poboacións máis próximas a Ferrol que coñezo son as da Terra Chá luguesa.

Sony RX10 III (focal 80 mm equiv.)  ISO:100  V:1/80   F:3,5

    En fin, outra mañá de terapia no meu local patch de Moeche. Mañá igual toca Forcadas.

"Aparcadoiro" nas regas de Moeche

Paisaxe do val do Xubia desde San Xurxo de Moeche
Sony RX10 III (focal 45 mm equiv.)  ISO:200  V:1/160   F:4

xoves, 3 de setembro de 2026

España 2026. Bienvenidos al manicomio.

   Si en España se cumpliesen todas las leyes sería un país maravilloso. Hasta hace unos años estaba muy convencido de eso. Yo y muchísima gente, tanto de izquierdas como de derechas (bueno, las grandes fortunas no creo).

    Pensemos en la educación, la protección de las lenguas autonómicas; pensemos en la sanidad, las leyes de urbanismo, de vivienda, de medio ambiente, de tráfico, normativas de ruidos en la ciudad, leyes de protección social, de dependencia... Un tema éste que me tocó vivir de cerca ("en tres meses cada expediente estará resuelto"). Pensemos en los convenios colectivos, en el estatuto de los trabajadores o las cotizaciones a la Seguridad Social sin "dinero en B". En algún medio importante leí una vez que si en España todos tributasen legalmente, especialmente las grandes empresas y autónomos, tendríamos uno de los mayores PIB de Europa.

   Durante la dictadura de Franco las leyes se cumplían. El problema era su contenido, el propio de una dictadura próxima al fascismo. Con el 78 todo fue cambiando y se aprobaron muchísimas leyes que mejoraban las condiciones del pueblo y de la clase trabajadora. Y el problema empezó a ser el contrario: leyes con buen contenido que no se cumplían. Un fenómeno que ha llegado a ser norma en estos tiempos actuales donde no hay autoridad policial, administrativa, política o judicial que haga que "los malos" paguen. Que quien delinca no pueda hacerlo y sea castigado, sea un quinqui de la etnia o sea una gran empresa hidroeléctrica. Se supone que eso es responsabilidad de un Estado que se define como "social y de derecho". Leyes justas para el pueblo... que se cumplan para todos por igual.

 Todo este discurso viene a cuento por una noticia que me ha dejado más anonadado de lo que ya estaba con el tema animalista. Ésta:



   No sé como definir esta condena. Injusta, surrealista, alarmante, monstruosa, ridícula, indignante, perversa, insultante,... Por desgracia es real.

   Resulta paradójico que las únicas leyes que sí parecen cumplirse a rajatabla en estos últimos tiempos son las creadas por esa secta que está llevando la civilización occidental hacia un precipicio. Y no, no hablo de Trump ni de Abascal. A esos ya los conocemos de toda la vida.

mércores, 2 de setembro de 2026

02/09/2026 Chalcolestes viridis

  Con el nuevo equipo informático estoy valorando más aún la Sony RX10 III, especialmente la posibilidade de recorte (ampliación) de las fotos. Es que no hay comparación con ninguna otra bridge que conozca. No sé cuantos años más me durará pero cuando casque la echaré de menos.

  A primera hora de la tarde estuve dando un paseo por el Basteiro, en Neda, donde sigo conociendo su población de odonatos. Tras varios años de observación y estudio ya conozco muchas de las especies típicas por el jizz (fenología, hábitat, manera de posarse, manera de volar, todas esas cosas juntas...). La verdad es que es un mundo fascinante y sumamente fotogénico.

Chalcolestes viridis
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv)  ISO:200  V:1/200  F:4

  En el momento no me di cuenta pero una de las veces este ejemplar posó sobre una chinche que estaba aparada en la hoja. Una imagen bien curiosa.

Chalcolestes viridis posada en chinche (Hemiptera sp)
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv)  ISO:200  V:1/160  F:4

  Estuve probando diferentes composiciones y fondos. Con un sensor pequeño no es fácil.

Chalcolestes viridis
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv)  ISO:100  V:1/200  F:4

  En esta última pude bajar al ISO mínimo.

Chalcolestes viridis
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv)  ISO:100  V:1/160  F:4

  El número de odonatos presentes en el Basteiro ha disminuído notablemente, especialmente si hablamos de zigópteros como Coenagrion mercuriale, ya desaparecido. Aunque hoy observaba este Sympetrum striolatum, primero del año.

Sympetrum striolatum. Imagen muy recortada, desde 2 m.

  A todo ésto no pongo los nombres vulgares de odonatos en español porque no los sé. Tenía una mini guía desas tipo tríptico en que venían, pero no sé que hice con ella (creo que la regalé). Me da un poco de rabia porque creo que tenían nombre casi todas las especies habituales. En fin, que todos los problemas sean esos.

martes, 1 de setembro de 2026

Comezamos setembro en Forcadas

    Estou a coller días de feries que tiña pendentes e hoxe voltaba ao encoro das Forcadas. 

Cola de Vilaboa
Sony Rx10 III (focal  110 mm equiv.)  ISO:400   V:1/100   F:4,5

   Cando vou usar telescopio resulta moito máis cómodo levar a cámara bridge. Tamén facilita tomar fotos e paisaxe, pois non tes que andar cambiando o obxectivo.

Ponta de Loiravella
Sony Rx10 III (focal  50 mm equiv.)  ISO:200   V:1/60   F:4,5

   Antes os paxareiros íamos a Valdoviño, a Cospeito, a Ancares ou a Ortigueira. Actualmente van "ao melanotos", "aos maritima", "aos sisóns",... "ao canelo"... Moitas veces guiados por unha chincheta de google maps que alguén pasou por whatssap. Eu continúo a explorar e coñecer os espazos naturais galegos que me interesan, coma fixen toda a vida. Son un bicho raro, supoño.

   Hoxe baixei por un camiño que permite achegarse á ponta de Loiravella. 

Explorando novos territorios

Ponta de Loiravella

  Arrimei un tronco medio podre onde poder sentarme, recollín as patas do tripé e dei por inaugurado un novo observatorio.

"Observatorio" novo

     O que eu chamo "Ponta de Loiravella" é un lugar moi frecuentado por limícolas durante a pasaxe migratoria. Se o nível hídrico non estivese tan baixo existen varios lugares onde se poden fotografar relativamente perto as limícolas. Agora resulta complicado porque a ribeira fica moi aberta.

  Na seguinte imaxe, moi recurtada, pódese ver catro biluricos de as negras (en círculo verde) e ún manchado (círculo vermello). Son case 300 m de distancia, ollo.

Biluricos de ás negras (Tringa ochropus) e bilurico manchado (Tringa glareola)

 O bilurico manchado foise achegando algo cara a miña posición e conseguín sacar algunha imaxe medio decente na que, cando menos, podemos identificar a especie.

Bilurico manchado (Tringa glareola)

Bilurico manchado (Tringa glareola)

Bilurico manchado (Tringa glareola). Toma recurtadísima

Bilurico manchado (Tringa glareola) e outras spp

   Voltaba por terras de Santa Mariña do Monte e observaba o primeiro trallón cincento da temporada. Por certo, ignoro quén foi a persoa da comisión lingüística que impuxo o adxetivo cinsento (en vez de cincento) para diferentes especies na nova lista de nomes galegos, pero nin o entendo nin o comparto. Escoitara algunha explicación en galiciaves pero sigo sen velo. Ou hai seseo explosivo en toda a palabra ou non o hai (1). É algo que me sigue a parecer antinatural.

Trallón cincento (Muscicapa striata)

    E ramatamos con un cuco, tamén cincento.

Cuco cincento (Cuculus canorus)

  A fotografía de bichos é cousa de momentos. Dá igual o equipamento que teñas. Se está a 200 metros, con forte contraluz ou se move rápido xa podes ter o mellor equipo do mundo que non vai sair ben. Porén, hoxe este cuco pousaba nunha estaca que tiña un fondo moi interesante, con pingas de auga que caían nese momentos. A luz era tamén moi boa. Eu achegábame no carro pouco a pouco e a ave semellaba confiada. Baixou facer unha captura a un prado e aproveitei para avanzar uns metros ata poñerme a unha distancia perfecta para a Sony RX10 III. 

   O cuco voltou á mesma estaca, poñéndose "a huevo" que se di vulgarmente. Por desgraza xusto nese momento miraba polo retrovisor e vín un carro cun paisano esperando que me apartase. Non me quedou outra que arrimarme para deixalo pasar. E adeus cuco!!

   Poño esta foto, antes de que me aproximase. Qué fotón perdín por culpa do paisano aquel...
 
Cuco cincento (Cuculus canorus)
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv)  ISO:400   V:1/250   F:4

(1) No noso país temos dous tipos de "seseo", a pronunciación do fonema interdental (z/c) coma - s -. O chamado "seseo implosivo" é cando se pronuncia só a final de sílaba: mascato, des,.. (meu pai falaba con este tipo de seseio).  O coñecido coma "seseo explosivo" é o que se fai a inicio de sílaba tamén: sinco, sereixa, vesiño. É un rasgo compartido co portugués e co español de Andalucía que aquí se dá principalmente nas Rías Baixas.

luns, 31 de agosto de 2026

Terminamos agosto en Moeche

  Vuelven días difíciles para mí (por el drama terrible que está viviendo un familiar muy cercano). Aun encima el viernes pasado no pude pegar ojo por un problema en el piso de arriba. Parece que los Prieto Espiñeira no tenemos un día de descanso. Eso, quizá, explica muchas cosas.

En estos casos pasear por los campos de Moeche me relaja mucho.


  Hoy llegaba algo más tarde de lo habitual y sólo vi uno de mis chotacabras europeos. Suelen retirarse media hora antes del orto oficial (podéis consultar los horarios en meteogalicia).

Chotacabras europeo (Caprimulgus europaeus)

  Más tarde encontraba un ejemplar atropellado en esos espacios aniquiladores de la vida que son nuestras carreteras. Sentí mucha pena.

Chotacabras europeo (Caprimulgus europaeus) atropellado en San Xurxo de Moeche

  Muchos alcaudones dorsirrojos han abandonado nuestro país para retornar al África subsahariana. En Moeche quedan sólo la familia de San Xurxo y la del territorio T2 de As Regas.

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) hembra

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) hembra

  La hembra de T2 sigue alimentando a los jóvenes volantones, vigilando bien si aparece un peligro (como yo).  Cuando noto que molesto me aparto. De primero de ética naturalista.

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) haciendo señal de alarma

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) hembra

 Ha aparecido el primer papamoscas del otoño. Sin duda una de las especies más destacadas entre los paseriformes terrestres que pasan en migración.

Papamoscas cerrojillo (Ficedula hypoleuca)


Paisajes de Moeche
  
   A todo esto podemos añadir la observación de un tejón (Meles meles) esta madrugada. Iba conduciendo y no pude tomarle foto pero fue una imagen preciosa, con el bicho a punto de salir a la carretera y mostrando muy bien el característico antifaz. 
   El sábado también tuve la fortuna de observar otro lobo (Canis lupus) en Santa Mariña do Monte (San Sadurniño). En este caso sólo pude ver sus ojos brillantes iluminados por los faros del coche. Por la altura sobre el suelo a la que estaban y la manera de moverse no tengo dudas de que era un lobo. Fue en un sitio muy próximo a un cruce donde tengo hallado numerosas huellas de la especie. Por cierto que no se puede ver la cita en Observation por aquello de la "protección". Igual estamos un poco paranoicos con el tema. En Ferrol todo el pueblo sabe que tenemos lobo, se publiquen citas o no.

 En fin, pequeñas alegrías para animar un fin de semana duro de verdad.

domingo, 30 de agosto de 2026

20/08/2026 Otra visita a Forcadas y correlimos pectoral

   Me apetecía fotografiar más cerca algunos bichos que había visto ayer, especialmente los combatientes, pero no pudo ser. Esta mañana volvía a Forcadas pero con menor éxito aún, pues las aves estaban más lejos todavía. Calculo que a unos 200 m de distancia.

Andarríos grandes (Tringa ochropus)

Andarríos grandes (Tringa ochropus)

  Hoy había más o menos o mismo que ayer, aunque sólo vi 6 combatientes (Calidris pugnax). La novedad ha sido la observación de un correlimos pectoral, cuya presencia en el embalse ya conocía.

Correlimos pectoral (Calidris melanotos). Distancia: unos 200 m

    Si con el telescopio ya se veía regular, con la cámara y el 300 ni hablemos. Recorté muchísimo las fotos para que al menos se pudiese apreciar al pectoral. Una limícola muy curiosa, que parece un híbrido de correlimos común, zarapitín, andarríos bastardo y combatiente.

Correlimos pectoral (Calidris melanotos). Toma anterior super recortada


Correlimos pectoral (Calidris melanotos)

  Mientras editaba las fotos intentando que se viese algo en ellas me acordé que tenía unas tomadas en Ferrol allá por 2021 a otro pectoral. Cogí los RAW y los edité con el equipo actual.

Correlimos pectoral (Calidris melanotos). Cobas (Ferrol) 09/09/2021
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv.)  ISO:200  V:1/400  F:8

    A todo esto, ignoro el motivo que me llevó a subir a F:8 y F:9 con una bridge de sensor de pulgada. Supongo que eran los efectos del Covid, porque no se entiende tan absurda decisión (apliqué un filtro radial para desenfocar un poco el fondo).

Correlimos pectoral (Calidris melanotos). Cobas (Ferrol) 09/09/2021
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv.)  ISO:200   V:1/400  F:9

 En fin, que todo sigue más o menos igual en Forcadas.

Morito común (Plegadis falcinellus)

Golondrinas comunes (Hirundo rustica) y aviones zapadores (Riparia riparia)

   De vuelta para Ferrol pude fotografiar un cuco y una tórtola, antaño especies reproductoras comunes, actualmente presentes sólo en el paso migratorio (cuco) o como reproductor escaso (caso de la tórtola).

Cuco común (Cuculus canorus)

Tórtola europea (Streptopelia turtur)

  Son días interesantes en Forcadas. Un humedal que en otoño supone un buen refugio para las acuáticas migrantes, al estar la laguna de Valdoviño cerrada y muy llena.