Seguidores e seguidoras

domingo, 5 de xullo de 2026

Valdoviño. Despropósito tras despropósito

    Con este título, que semella un trabalíngoas, podemos definir a historia recente da lagoa da Frouseira e do resto do litoral de Valdoviño. Desde a irrupción desa peste que é o mascotismo (que non a tenencia responsable) xa perdera as ganas de ir por aló. Hoxe volvín para casa coa sensación de que vai pasar moito tempo antes de que volva.

   O Concello vén de prolongar a maldita valla de madeira por unha parte do perímetro lagunar. Unha parte onde resulta necesario acceder á ribeira para censar ou fotografiar, sobretodo cando o nivel está baixo. Unha máis das desfeitas levadas a cabo en contra dos ornitólogos. E dos pescadores de caña, unha actividade que tamén goza de afeizón na zona.

  Lin en prensa que a misión desta valla era "impedir o acceso de persoas ou animais á lagoa". Desde logo as persoas vano ter máis complicado (coñecendo ás xentes de Valdoviño penso que esa valla vai durar pouco de pé). Os cans seguirán accedendo coma sempre, obviamente.

    Hai uns meses pintaban parte da pista perimetral para criar un carril bici. Con esta actuación, aparentemente inocente, fodéronos ben aos ornitólogos. Porque agora non dispomos de espazo onde parar o carro un momento para observar acuáticas, algo que é moi de agradecer cando censas ou cando chove, por exemplo. Iso si, os veículos seguen pasando pola pista, algúns deles a toda velocidade, como certo repartidor de prensa. Pero un afeizoado á observación ou á fotografía de aves non pode estacionar un ratiño. 

Paseo canino, carril bici e circuito do " repartidor asasino"

   Eu non entendía ese furor por facer carreiros para bici e cheguei a pensar que a equipa de goberno do Concello serían todos membros dalgunha asociación cicloturista. Recentemente okupouse parte da estrada ao faro para facer outro máis. Neste caso e desde o meu ponto de vista, con esta actuación provócase un risco innecesario para os condutores e mesmo para os peóns, por ser unha estrada moi estreita onde agora resulta complicado cruzarse con outro carro que veña de frente (a min pasoume e tiven que invadir o carril bici ou me quedaba sen retrovisor esquerdo). En fin, outro despropósito.

Estrada ao faro por Taraza

  Como dixen, non lle vía moito sentido a toda esta tolemia pro-bicicleta, até que Cosme Damián me chamou esta semana e me contou a última "inocentada" da Xunta de Galicia: o Camiño litoral, un proxecto para comunicar case toda a costa galega con sendeiros peonís ou de bici.

  Polo visto a Consellaría de Medio Ambiente rexeitou todas as alegacións (xa o fixeron tamén co Plano de Conservación da Frouseira ao cual eu mesmo presentei alegacións vía SGHN). Algúns dos sendeiros previstos atravesan zonas de enorme impacto ecolóxico. Por exemplo sistemas de dunas grises con orquídeas, ou as proximidades do único ponto de cría de galguiñeira (Botaurus minutus) na metade norte galega.

Camiño litoral na lagoa e sistema dunar de Doniños (Ferrol)

  Por suposto estes itinerarios litorais xerarán un efecto chamada, que provocará a presenza masiva de xente e cans soltos en todas as rotas. O voto é o voto, e coas cousas de comer non se xoga. Decepcionoume un pouco que o alcalde de Valdoviño (boa persoa) se preste a estas burradas ás que xa nos ten acostumados a Xunta do PP. Esa valla de madeira é o máis absurdo que vin nunca nun espazo natural. Para o que tiña que servir (evitar que os cans ceibes entrasen na lagoa) non serve; para o que non debía afectar (ornitólogos e pescadores) nos fode vivos.

Camiño litoral previsto en Valdoviño

 Voltei a casa botando de menos a tranquilidade e  paz que sinto cando volto de Moeche ou do peirao de Maniños. Claro que aqueles non son "espazos protexidos". Menos mal!!!


Litoral de Valdoviño

     Como dixen nun post anterior, haberá que montarse un chiringuito para vivir do erario público a conta da Consellaría de Medio Ambiente e as súas ocorrencias. O de multar aos infractores mascotistas, presentes de xeito permanente nos espazos protexidos, vai ser que non. Iso quita votos nesta distopía que é o século XXI.

sábado, 4 de xullo de 2026

Lobo y ciervos volantes

  Estas noches la luna está casi llena, muy vertical, y el cielo despejado. Tenía curiosidad por hacer fotos nocturnas pues cuando está así hay una luz que no existe en otros momentos de fase lunar o con el habitual cielo cubierto por nubes. Resultó más difícil de lo que imaginaba.

Noche de luna en As Regas de Moeche (5:31 horas)
OM-1 + Panasonic 14-42 mm  f:5,6  ISO:3200   V:2"   F:6,3

  Llevé el trípode pensando en realizar exposiciones largas, de hasta seis segundos; pero no conté con el viento que ya hacía a esas horas de la noche. Porque las ramas de los árboles se mueven mucho cuando sopla el aire, lógicamente. Acabé subiendo el ISO y la velocidad de obturación.

OM-1 + Panasonic 14-42 mm  f:5,6  ISO:25600  V:1/30   F:4

OM-1 + Panasonic 14-42 mm  f:5,6  ISO:6400  V:1/30   F:5,6

  Cuando voy de noche me gusta dar una vuelta por toda la zona del Xubia antes de parar en As Regas. Siempre ves alguna cosilla interesante: rapaces nocturnas, chotacabras, jabalíes, erizos, zorros... Esta madrugada tuve más suerte y avistaba un lobo ibérico (Canis lupus signatus) a las 5,10 h. El lugar, una aldea de Moeche próxima a mi local patch. Iba conduciendo y no pude tomarle foto.

  Ya había amanecido cuando apareció un alcotán sobre "el cruce".

Alcotán (Falco subbuteo). Toma muy recortada
OM-1 + Panasonic 100-300   f:5,6   ISO:6400   V:1/250   F:5,6

   Es curioso cómo pueden engañas las imágenes. Nada más aparecer lo identifiqué claramente como un alcotán, pero después miraba las fotos por el visor de la cámara y me parecía un halcón peregrino. Estuve dudando un rato, hasta que en dos de las tomas puede apreciar los calzos naranjas y unas proporciones mucho más estilizadas que el común.

Alcotán (Falco subbuteo)

    La mañana no tuvo nada noticiable en cuanto a la ornitología. 

Zorzal común (Turdus philomelos) en primer plano

  Resultó interesante en el campo entomológico. Primero encontraba dos ejemplares de ciervo volante menor (Dorcus parallelipipedus), ambos muertos. Uno de ellos aparentemente "de muerte natural", si es que eso existe en el mundo de los insectos.

Ciervo volante menor (Dorcus parallelipipedus). Fam. Lucanidae (toma muy recortada)
OM-1 + Panasonic 100-300 f:5,6   ISO:1600   V:1/320   F:5,6

   También encontraba una hembra de ciervo volante "normal". En este caso viva, afortunadamente.

Ciervo volante (Lucanus cervus). Fam. Lucanidae
OM-1 + Panasonic 100-300 f:5,6   ISO:6400   V:1/100   F:5,6

     El orden de los coleópteros (escarabajos) es inmenso. Estas dos especies forman parte de la familia Lucanidae, muy vinculada en Europa a los bosques de hoja caduca. La mayor parte de su vida la pasan en fase larvaria - hasta cinco años o incluso más - alimentándose entre tocones y restos de madera en descomposición, hasta que emergen como imago, tras permanecer como pupa bajo tierra.

Ciervo volante (Lucanus cervus)
OM-1 + Panasonic 100-300 f:5,6   ISO:6400   V:1/100   F:5,6

  Hoy portaba el Pana 100-300  f.5,6 como objetivo principal, pero el ciervo volante estaba tan cerca del coche que fui a coger el 300 f:4. Porque es un bicho que mola mucho.

Ciervo volante (Lucanus cervus)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200   V:1/80   F:5

Ciervo volante (Lucanus cervus)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200   V:1/60   F:5

Vacas cerca del cruce de As regas
OM-1 + Panasonic 14-42  f:5,6  ISO:400   V:1/125   F:5,6

Camino del jabalí
OM-1 + Panasonic 14-42  f:5,6  ISO:400   V:1/125   F:5,6

    A todo esto, hoy no pude observar ninguna marta. Tampoco pude tomarle foto al lobo que estaba en la carretera, pero es que me estoy acostumbrando mal. Observar esos carnívoros de día ya supone un privilegio. Fotografiarlos tan a menudo como sucede en Moeche es puro vicio.

martes, 30 de xuño de 2026

"Bichos" y datos de 2026

 No deja de sorprederme el incremento exponencial de visitas en este año 2026. Desde aquel ya  lejano 2011 en que nació este espacio, con una humilde cifra de 1139 visitas en su primer mes de vida, el número de visitas se había mantenido bastante estable alrededor de unas 5000 al mes durante muchos años.


  En el año 2025 las visitas a "Bichos e demáis familia" habían aumentado de manera palpable pero ha sido en 2026 cuando ha experimentado un auténtico boom disparando las estadísticas.

Visitas en enero de 2026: 21.104

    Este mes de junio Bichos ha tenido el récord de visitas, con 82.220 registradas hasta ayer (hoy habrá más). Una cifra que probablemente se deba al "efecto llamada" que tiene la IA, así que tampoco le doy mayor importancia.  Es decir, si tu escribes en google: Olympus OM-1, mascotismo, Moeche, Valdoviño o marta europea (por poner algunos ejemplos) es altamente probable que los primeros resultados guíen hasta Bichos e demáis familia

Visitas en lo que llevamos de junio: 82.220

  Sólo así tiene sentido el incremento de visitas de países como EEUU, sin que haya comentarios de esa procedencia. Son visitas "sin querer", que digo yo.

Mapa de visitas en los últimos treinta días

  Internet es un mundo muy complejo y yo tengo claro a donde llego. Las estadísticas a veces engañan. Yo echo de menos aquellos tiempos en que tenía sólo 1000 visitas al mes pero en que la gente participaba y comentaba cada vez que subía algo.  Pero esos tiempos no volverán. El mundo ha cambiado muchísimo en todos los aspectos. Eso sí, para escribirte dos frases te envían diez mensajes de whatssap (no puedo con eso, lo siento).

domingo, 28 de xuño de 2026

28/06/2026 En Moeche coa Sony RX10 III

    Teño por costume levar a cámara preparada no asento do copiloto en canto conduzo por "terreo campestre". Hoxe non foi así e perdín unhas fotos moi boas de ourizo cacho. Porque atopei un exemplar na estrada que ficou inmóbel varios segundos, nunha posición perfecta para fotografar e ben iluminado polos faros do carro. Por desgraza tiña a Sony dentro da bolsa. Entre que a sacaba, a acendía e demáis, o ourizo xa marchaba, lonxe da zona con luz. Unha mágoa.

Ourizo cacho (Erinaceus europaeus) fuxindo "por patas"

     Levei a bridge porque o equipamento grande pesa. Non coma un full frame, mas cando levas tres horas camiñando para aquí e para acolá... nótase.

  Lóxicamente esta madrugada de domingo estaba máis condicionado en esceas de pouca luminosidade, como ocorre a esas horas antes do mencer.  O rango de ISO da Sony RX10 III é moito menor que o dun cacharro profisional como a OM-1 (catro pasos menos). Inda así deféndese ben grazas á súa potente estabilización de imaxe e á súa profundidade de campo de F:4.

"Camiño do xabalí", 6:13 horas. Disparo a pulso
Sony RX10 III 24-600mm (focal 35 mm equiv.)   ISO:6400   V:1/40   F:3,5

  As tomas de paisaxe hai que facelas con exposicións longas e tripé, sei. Eu prefiro camiñar lixeiro de peso (nen sequer levo binoculares cando vou a Moeche).

Sony RX10 III 24-600mm (focal 35 mm equiv.)   ISO:1600   V:1/125   F:4

  Hoxe non houbo avistamenos de martaraña. Só achei un par de excrementos, xa con formato invernal (as guindas vanse acabando). Neste aínda se aprecia algún resto de froita; na outra caca que atopei non. 

Caca de martaraña (Martes martes) xa con pouco contido vexetal

    Estaba a subir citas de mamíferos a Observation e probei a filtrar resultados de martaraña na Península Ibérica, subidos desde 2024. Primeiramente por cuadrículas de 25 km. A cuadrícula de Moeche está resaltada en vermello coa etiqueta "ocorrencia natural", a única da España peninsular. Agora xa entendo por que se validan automáticamente todas as citas que subo.

Citas na Península ibérica desde 2024 subidas a Observation

    Logo apliquei o filtro "mapa de calor" e Moeche volve saír como lugar moi destacado desde 2024. Cando ves estas cousas sintes moita satisfacción polo traballo realizado e polas moitas horas de aburrida espera que non saen reflectidas nestes mapas. 

Mapa de calor na Península ibérica desde 2024 

     De aves o máis noticiable foi a observación dunha rola brava. Unha das poucas que nos quedan na faixa litoral coruñesa.

Rola brava (Streptopelia turtur)

    Nas Regas non hai máis que paxarada común (as raridades son noutro canal). Os comedeiros que poñen para as vacas supoñen un auténtico imán para as aves. Pombos, pardais, pimpíns comúns ou verderolos son visitantes habituais.

Comedeiros para o gando

Xuvenís de  pardal común (Passer domesticus)

Sony RX10 III 24-600mm (focal 70 mm equiv.)   ISO:100   V:1/160   F:5

  Así rematamos esta entrada, sen fotos de martaraña. Non todos os días vai ser festa!

sábado, 27 de xuño de 2026

Marta europea (Martes martes): una cría juguetona

  Hoy amanecía con niebla y una agradable temperatura de 14ºC en As Regas.

As Regas (Moeche). Foto con teléfono Samsung A25
Focal 27 mm equiv.  ISO:400   V:1/180   F:1,8

    Esta misma semana me encontraba con un viejo amigo, fiel seguidor de Bichos, y le comentaba la incomodidad que me supone tener que cambiar el objetivo cuando llevo la OM-1. No digamos si hay niebla, por las consecuencias que ello puede acarrear en la óptica. Así que preferí tomar las fotos de paisaje con la cámara del móvil.

"Camino de las martas" (Moeche). Foto con teléfono Samsung A25
Focal 27 mm equiv.  ISO:400   V:1/90   F:1,8

 Hacia las 7,15 hora zulú y mientras hacía la habitual espera en una de las estaciones del camino aparecía un torbellino en forma de juvenil de marta europea. Una de las crías de Chosca.

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

  Si algún día tenéis la suerte de ver cachorritos de marta podréis comprobar que es una experiencia deliciosa e inolvidable. Es mi segunda temporada con ellos, que diría Netflix, y estoy maravillado.

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

  Es posible que hayan nacido hacia principios de abril, pues salen de la madriguera a las siete u ocho semanas. Mis primeras observaciones de juveniles han sido el 17/06/2025 (año pasado) y 06/06/2026 (este año) pero el seguimiento que hago de la especie no es lo suficientemente sistemático, así que podemos considerar bastante probable que esas primeras salidas al exterior hayan sucedido hacia finales de mayo o incluso antes. Por estas "cuentas de la lechera" las crías estarán con la madre hasta mediados de septiembre o quizá principios de octubre, aproximadamente. 

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

  Cuando ves uha cría de marta activa en su medio natural el corazón se acelera.  Tenía la cámara configurada en modo manual, como siempre.  No sé si fue un problema de la velocidad de obturación algo lenta para los movimientos de "Chosquiña I" o de trepidación por los nervios, pero muchas tomas salieron con la cabeza de la marta fuera de foco. 

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

  Me he aplicado con el Lightroom para mejorar las imágenes pero no he querido abusar de la edición. Podría haber aumentado la herramienta "borrar neblina" y las fotos habrían quedado con más nitidez pero entonces no se corresponderían con mi experiencia del momento. Una experiencia inolvidable cuando ves como una marta juvenil juega al juego que podemos describir como "huele y coge cosas".

Marta europea (Martes martes) juvenil jugando
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

    El año pasado una de las crías se había acercado hasta mis pies, literalmente (clica). La de hoy estuvo a punto de chocar conmigo.

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

 Venía toda emocionada corriendo por el "Camino de las martas" hasta que me vio, cuando ya estaba a tres o cuatro metros. Uno de esos momentos que un naturalista no olvida jamás.

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/400   F:4

  Entonces derrapó, dio media vuelta y se escondió en una mancha de bosque caducifolio donde considero altamente probable que haya nacido y donde la familia tenga su encame o nido. Me da mucha rabia no haber empleado otros parámetros para que las fotos hubiesen quedado mejor, porque tener un cachorrito de marta a menos de cinco metros ocurre pocas veces en la vida.

Marta europea (Martes martes) juvenil
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200  V:1/500   F:4

Parche de bosque caducifolio donde puede haber criado marta europea.
Samsung A25 focal 27 mm equiv.  ISO:100   V:1/180   F:1,8

    Además de la observación de una de las crías de Chosca, la mañana vino precedida por una escucha nocturna y otra ya en modo diurno, que dieron como resultado, entre otras cosas:
  • Cárabo comun (Strix aluco). Dos ejemplares cantando
  • Chotacabras europeo (Caprimulgus eurapaeus)
  • Codorniz común (Coturnix coturnix). Tres o incluso cuatro machos cantores

As Regas (Moeche). Foto con teléfono Samsung A25
Focal 27 mm equiv.  ISO:50   V:1/180   F:1,8

   Me consta que la aparición de perdiz roja ha sido procedente de suelta cinegética, pero esta aparición e codorniz podría deberse a causa naturales. Como la existencia de parches con hábitat disponible muy favorable. Por ejemplo éste que hay al norte del "Camino del jabalí", donde escuchaba uno de los ejemplares cantores. 

Finca donde se escucha codorniz común
Samsung A25   focal 27 mm equiv.  ISO:50   V:1/180   F:1,8

 En fin, una mañana agotadora (llevaba despierto desde las tres de la madrugada) pero con resultados que compensaron la falta de descanso. Os espero mañana en "Martas e demáis familia".

As Regas (Moeche). Foto con teléfono Samsung A25
Focal 27 mm equiv.  ISO:50   V:1/180   F:1,8