Os días máis difíciles do ano

  A segunda metade de maio estará marcada para sempre polo acontecido en 2024 coa recaída fulminante e o falecemento da miña parella de entón, María. Unha morte que ademáis veu acompañada de moito sofrimento para ela (sobretodo) e para min. O ano pasado volvín a revivir todo o proceso e púxenme fatal. Este ano semella que o vou levar mellor, pero as lembranzas fican na mente de por vida. É unha sensación moi dura que só pode entender quen ten pasado por algo así. 

 Nestes casos cómpre ter a mente ocupada con actividades e o censo de escribidor das canaveiras (Emberiza schoeniclus lusitanicus) supón unha desas actividades. O Grupo Naturalista Hábitat preguntoume se podía botar unha mao e nesas estou. Mañá vou cubrir o Carregal de San Xurxo, un humidal onde a especie semella ter desaparecido.

Dando a chapa sobre fotografía nunha saída con Hábitat (18/07/2021)

 Estaba revisando e organizando as fotos no disco externo e atopei varias fotos curiosas das que nin me acordaba. Unha delas tomada na compaña de Ricardo Hevia aló por 2020, rematando a fase dura da pandemia. Por certo, un abrazo e moito ánimo, Ricardo! (lin que tedes dispositivos móbiles e internete no hospital Gómez Ulla).

Ricardo Hevia e mais eu (12/10/2020)

   Estoutra foi en Fene mentras fotografaba gaivotas e carráns.

Foto de José Ramón Castro 28/10/2020

   Bon, a vere se mañá non chove moito e podo completar o censo de escribidor, que con case total seguridade dará un resultado de cero. Mas, como din os científicos, "cero" é un resultado.