Este vindeiro venres terá lugar a última palestra do ciclo organizado pola asociación cultural "Valdoviño Azul". Será na Casa da Cultura ás 20,30 h. (con pontualidade, ollo, xa vos dixen que eu teño pouco de galego).
Nesta charla ofrecerei unha visión sobre a historia recente da lagoa e a xestión levada a cabo pola Xunta, moi especialmente de todo o relativo ao inverno 2011-2012, de ingrato recordo para todos. Nesta cualificación negativa penso que hai unanimidade, curiosamente, tanto desde os sectores conservacionistas como desde o viciñal.. . Sen embargo a análise e o diagnóstico do que aconteceu é moi diferente dependendo desde que ponto de vista se considere.
Eu tentarei ser obxectivo e tamén construtivo. Hai cousas que xa non teñen solución, pero é vital que a xente dispoña de coñecimento sobre o que é esta lagoa. E nestes anos houbo, precisamente, moita desinformación. Todo o mundo falaba, opinaba e criticaba. E houbo cousas que realmente causaron un dano irreparábel ao confundir á xente do entorno naturalista con ideas absolutamente faltas de rigor.
Confeso que me doeu cando, mirando o libro dun importante ornitólogo galego, lin cómo o autor postulaba a teoría aquela da "desecación da lagoa" por parte da Xunta. Seguramente eu tiven moita culpa nesta confusión por no saber explicar as cousas no seu momento (os ánimos eran os que eran). Esperemos que agora, varios anos e moitas experiencias despois, sexa capaz de facer comprender cómo funciona esta lagoa extraordinaria e única. E me calo. Se ides a charla saberedes por qué A Frouxeira é tan especial.
Estades todos invitados.
Seguidores e seguidoras
mércores, 15 de outubro de 2014
domingo, 12 de outubro de 2014
Bubulcus ibis e Hirundo/Cecropis daurica na ría de Ferrol
Hoxe domingo a visita á ría de Ferrol parecía que había ser insulsa e aburrida, mais tornouse nunha xornada magnífica desde o ponto de vista ornitolóxico. Comezaba o percorrido pola ribeira de Mugardos e acababa en Neda. Entre outras cousas observaba:
- 1 Garza boieira (Bubulcus ibis) pousada nunha embarcación en Maniños (Fene). Andaba a controlar a chegada da Garza branca e mira qué surpresa achei. Xá o pasado inverno tivemos a visita desta garza mediterránea no entorno da ría (preme). Desde a Mariña lucense parece que a súa distribución coma invernante progresa cara o Oeste, ano tras ano.
- Muitos Alavancos (Anas platyrhynchos) espallados. Aínda non apareceron outras anátidas. Había un Pentumeiro (Melanitta nigra) macho sedimentado en Maniños desde finais de verán, pero penso que xa marchou.
- 1 Mazarico chiador (Numerius phaeopus) en Neda
- 2 Mazaricos rabinegros (Limosa limosa), que xa levan tres semanas aqui. Semella que han ficar a invernar.
- Deceas de Biluricos das rochas (Actitis hypoleucos). Xa vos contei que a ría de Ferrol é unha das localidades máis importantes para a especie en Galiza, e atrévome dicir que tamén en España. Nesta ocasión non controlei a praia de San Valentín (Fene), onde paran outras limícolas
Na zona de Neda hai xa algúns anos que comezou a funcionar a E.D.A.R. Non sei se é casualidade que desde entón o número de especies de acuáticas avistadas non fai máis que medrar. A invernada regular de Anas acuta, Anas penelope, Tringa nebularia e outras son unha nova positiva, tratándose dun intermareal tan destrozado como é o de Neda-Narón
En Maniños practicaba o disparo de aves en vó coa reflex. Para iso debo recorrer ao enfoque manual. Pouco a pouco voume afacendo a este mundo completamente novo para min.
O mellor estaba por vir. Cando xa marchaba, localizaba un bando de Andoriñas voando e pousando na parede dunha casa na mesma vila de Neda
Tiven que sacar a cámara da funda no maleteiro pero deume tempo a tirar unhas cantas fotos. Se me din hai dez ou vinte anos que había ver isto non o creo: un bando de 9-10 Dáuricas (Cecropis daurica)!
Non teño moita experiencia con este paxaro, pero creo que non é tan gregaria coma outras andoriñas; así que deduzo que se trataría de un ou dous grupos familiares residentes pola zona.
Xa tiña observado varias aquí o mes pasado. Deben ser as mesmas que Miguel Fernández observou no entorno dun dos viadutos que posúe a autoestrada AP-9 ao seu paso pola ría. Con toda probabilidade están a nidificar nalgunha destas pontes, infraestruturas que están a axudar na expansión espectacular da especie polo norte galego. Xa temos "choio" para a vindeira Primavera (sería unha cita ben glamourosa para o Atlas).
Nunha antena chegaron a pousarse 9 exemplares de dáurica, e aínda había algún máis voando, penso. Unha visión sorprendente por estas terras.
Neste mundo tan alterado e desnaturalizado no que moitas especies están en severo declive ou mesmo extinguíndose e no que apenas sobreviven as especies que son capaces de se adaptar a nós, a Andoriña dáurica convértese nunha auténtica triunfadora.
E con este bon sabor de boca despídome ata a semana que vén. Mellor pasar páxina doutros acontecimentos sobre os que non vale a pena remexer.
- 1 Garza boieira (Bubulcus ibis) pousada nunha embarcación en Maniños (Fene). Andaba a controlar a chegada da Garza branca e mira qué surpresa achei. Xá o pasado inverno tivemos a visita desta garza mediterránea no entorno da ría (preme). Desde a Mariña lucense parece que a súa distribución coma invernante progresa cara o Oeste, ano tras ano.
Garza boieira (Bubulcus ibis)
- Muitos Alavancos (Anas platyrhynchos) espallados. Aínda non apareceron outras anátidas. Había un Pentumeiro (Melanitta nigra) macho sedimentado en Maniños desde finais de verán, pero penso que xa marchou.
- 1 Mazarico chiador (Numerius phaeopus) en Neda
- 2 Mazaricos rabinegros (Limosa limosa), que xa levan tres semanas aqui. Semella que han ficar a invernar.
- Deceas de Biluricos das rochas (Actitis hypoleucos). Xa vos contei que a ría de Ferrol é unha das localidades máis importantes para a especie en Galiza, e atrévome dicir que tamén en España. Nesta ocasión non controlei a praia de San Valentín (Fene), onde paran outras limícolas
Mazaricos rabinegros (Limosa limosa)
Na zona de Neda hai xa algúns anos que comezou a funcionar a E.D.A.R. Non sei se é casualidade que desde entón o número de especies de acuáticas avistadas non fai máis que medrar. A invernada regular de Anas acuta, Anas penelope, Tringa nebularia e outras son unha nova positiva, tratándose dun intermareal tan destrozado como é o de Neda-Narón
Ribeira de Neda
En Maniños practicaba o disparo de aves en vó coa reflex. Para iso debo recorrer ao enfoque manual. Pouco a pouco voume afacendo a este mundo completamente novo para min.
Carrán cristado (Sterna sandvicensis)
O mellor estaba por vir. Cando xa marchaba, localizaba un bando de Andoriñas voando e pousando na parede dunha casa na mesma vila de Neda
Tiven que sacar a cámara da funda no maleteiro pero deume tempo a tirar unhas cantas fotos. Se me din hai dez ou vinte anos que había ver isto non o creo: un bando de 9-10 Dáuricas (Cecropis daurica)!
Grupo de Andoriñas dáuricas nunha casa de Neda
Non teño moita experiencia con este paxaro, pero creo que non é tan gregaria coma outras andoriñas; así que deduzo que se trataría de un ou dous grupos familiares residentes pola zona.
Xa tiña observado varias aquí o mes pasado. Deben ser as mesmas que Miguel Fernández observou no entorno dun dos viadutos que posúe a autoestrada AP-9 ao seu paso pola ría. Con toda probabilidade están a nidificar nalgunha destas pontes, infraestruturas que están a axudar na expansión espectacular da especie polo norte galego. Xa temos "choio" para a vindeira Primavera (sería unha cita ben glamourosa para o Atlas).
Andoriña dáurica (Cecropis daurica)
Nunha antena chegaron a pousarse 9 exemplares de dáurica, e aínda había algún máis voando, penso. Unha visión sorprendente por estas terras.
Neste mundo tan alterado e desnaturalizado no que moitas especies están en severo declive ou mesmo extinguíndose e no que apenas sobreviven as especies que son capaces de se adaptar a nós, a Andoriña dáurica convértese nunha auténtica triunfadora.
Unha foto impensábel hai uns anos
E con este bon sabor de boca despídome ata a semana que vén. Mellor pasar páxina doutros acontecimentos sobre os que non vale a pena remexer.
sábado, 11 de outubro de 2014
Una observación desagradable
La verdad es que duele un poco que, después de estar años y años peleándome con los quads, perros y vehículos que invaden el sistema dunar de A Frouxeira, tenga que ver lo que he visto esta mañana. Estaba a punto de llamar al SEPRONA, como hago siempre, cuando descubrí que el coche estacionado en lugar prohibido pertenecía a un colega ornitólogo. Menos mal que no llegué a realizar la llamada, pues habría sido una situación muy desagradable.
Es cierto que su presencia en este lugar, exclusivo para las ambulancias durante la temporada de playa, no suponía una "agresión ecológica" especialmente grave, estando como estaba en un pequeño aparcamiento de gravilla (sobre todo a esas horas y en esta época), pero nuestro colectivo debe dar ejemplo e intentar cumplir la normativa medioambiental siempre, pues somos precisamente nosotros los que hemos peleado para que se legislara así
Todos cometemos errores o despistes algún día. Además quiero pensar que es una persona habitualmente respetuosa con estas cosas. Pero ESO NO SE PUEDE VOLVER A REPETIR (y si lo vuelve a hacer no seré tan benévolo).
El próximo viernes doy la última charla en la Casa da Cultura de Valdoviño (ya os pondré el cartel cuando lo tenga). Durante estas conferencias he intentando hacer ver a los asistentes la necesidad de conservar el medio y de cumplir las normas medioambientales, con menciones específicas a la presencia de perros y vehículos en las dunas. El que nunca ha desarrollado esta tarea de divulgación no sabe lo complejo que resulta con la mentalidad retrógrada y cuadriculada que tiene el personal por aquí.
Y os aseguro que no me gustaría que alguien del público me dijese durante la charla: "Déjate de cuentos, que el otro día había un ornitólogo con el coche en las dunas". Y tendría toda la razón.
Ahora pongo unas fotillas de hoy, tomadas en la "Charca das espadanas" y la playa de Valdoviño.
El Ostrero es una de esas limícolas que se han enrarecido mucho desde que la presencia de perros sueltos en la playa se hizo masiva. Hoy apenas se ve algún individuo suelto en el paso de Otoño.
La foto siguiente fué tomada después, en la ría de Ferrol. Una de nuestras pequeñas joyas aladas.
Hasta la próxima.
PD: La persona que tenía el coche en las dunas no sólo no se arrepiente sino que me ha dicho que lo ha hecho otras veces y me ha dejado caer que piensa seguir aparcando allí (la foto es la foto, imagino). En fin... qué pena...
Mientras tanto, yo seguiré rompiéndome los dientes cada día con mis compañeros de trabajo y con los vecinos de Valdoviño para que los perros y los vehículos no entren en las dunas. Cosas que pasan...
Es cierto que su presencia en este lugar, exclusivo para las ambulancias durante la temporada de playa, no suponía una "agresión ecológica" especialmente grave, estando como estaba en un pequeño aparcamiento de gravilla (sobre todo a esas horas y en esta época), pero nuestro colectivo debe dar ejemplo e intentar cumplir la normativa medioambiental siempre, pues somos precisamente nosotros los que hemos peleado para que se legislara así
Todos cometemos errores o despistes algún día. Además quiero pensar que es una persona habitualmente respetuosa con estas cosas. Pero ESO NO SE PUEDE VOLVER A REPETIR (y si lo vuelve a hacer no seré tan benévolo).
El próximo viernes doy la última charla en la Casa da Cultura de Valdoviño (ya os pondré el cartel cuando lo tenga). Durante estas conferencias he intentando hacer ver a los asistentes la necesidad de conservar el medio y de cumplir las normas medioambientales, con menciones específicas a la presencia de perros y vehículos en las dunas. El que nunca ha desarrollado esta tarea de divulgación no sabe lo complejo que resulta con la mentalidad retrógrada y cuadriculada que tiene el personal por aquí.
Y os aseguro que no me gustaría que alguien del público me dijese durante la charla: "Déjate de cuentos, que el otro día había un ornitólogo con el coche en las dunas". Y tendría toda la razón.
Ahora pongo unas fotillas de hoy, tomadas en la "Charca das espadanas" y la playa de Valdoviño.
Herrerillo común (Cyanistes caeruleus)
El Ostrero es una de esas limícolas que se han enrarecido mucho desde que la presencia de perros sueltos en la playa se hizo masiva. Hoy apenas se ve algún individuo suelto en el paso de Otoño.
Ostreros euroasiáticos (Haematopus ostralegus)
La foto siguiente fué tomada después, en la ría de Ferrol. Una de nuestras pequeñas joyas aladas.
Martín pescador común (Alcedo atthis)
Hasta la próxima.
PD: La persona que tenía el coche en las dunas no sólo no se arrepiente sino que me ha dicho que lo ha hecho otras veces y me ha dejado caer que piensa seguir aparcando allí (la foto es la foto, imagino). En fin... qué pena...
Mientras tanto, yo seguiré rompiéndome los dientes cada día con mis compañeros de trabajo y con los vecinos de Valdoviño para que los perros y los vehículos no entren en las dunas. Cosas que pasan...
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)
