Seguidores e seguidoras

luns, 31 de agosto de 2026

Terminamos agosto en Moeche

  Vuelven días difíciles para mí (por el drama terrible que está viviendo un familiar muy cercano). Aun encima el viernes pasado no pude pegar ojo por un problema en el piso de arriba. Parece que los Prieto Espiñeira no tenemos un día de descanso. Eso, quizá, explica muchas cosas.

En estos casos pasear por los campos de Moeche me relaja mucho.


  Hoy llegaba algo más tarde de lo habitual y sólo vi uno de mis chotacabras europeos. Suelen retirarse media hora antes del orto oficial (podéis consultar los horarios en meteogalicia).

Chotacabras europeo (Caprimulgus europaeus)

  Más tarde encontraba un ejemplar atropellado en esos espacios aniquiladores de la vida que son nuestras carreteras. Sentí mucha pena.

Chotacabras europeo (Caprimulgus europaeus) atropellado en San Xurxo de Moeche

  Muchos alcaudones dorsirrojos han abandonado nuestro país para retornar al África subsahariana. En Moeche quedan sólo la familia de San Xurxo y la del territorio T2 de As Regas.

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) hembra

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) hembra

  La hembra de T2 sigue alimentando a los jóvenes volantones, vigilando bien si aparece un peligro (como yo).  Cuando noto que molesto me aparto. De primero de ética naturalista.

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) haciendo señal de alarma

Alcaudón dorsirrojo (Lanius collurio) hembra

 Ha aparecido el primer papamoscas del otoño. Sin duda una de las especies más destacadas entre los paseriformes terrestres que pasan en migración.

Papamoscas cerrojillo (Ficedula hypoleuca)


Paisajes de Moeche
  
   A todo esto podemos añadir la observación de un tejón (Meles meles) esta madrugada. Iba conduciendo y no pude tomarle foto pero fue una imagen preciosa, con el bicho a punto de salir a la carretera y mostrando muy bien el característico antifaz. 
   El sábado también tuve la fortuna de observar otro lobo (Canis lupus) en Santa Mariña do Monte (San Sadurniño). En este caso sólo pude ver sus ojos brillantes iluminados por los faros del coche. Por la altura sobre el suelo a la que estaban y la manera de moverse no tengo dudas de que era un lobo. Fue en un sitio muy próximo a un cruce donde tengo hallado numerosas huellas de la especie. Por cierto que no se puede ver la cita en Observation por aquello de la "protección". Igual estamos un poco paranoicos con el tema. En Ferrol todo el pueblo sabe que tenemos lobo, se publiquen citas o no.

 En fin, pequeñas alegrías para animar un fin de semana duro de verdad.

domingo, 30 de agosto de 2026

20/08/2026 Otra visita a Forcadas y correlimos pectoral

   Me apetecía fotografiar más cerca algunos bichos que había visto ayer, especialmente los combatientes, pero no pudo ser. Esta mañana volvía a Forcadas pero con menor éxito aún, pues las aves estaban más lejos todavía. Calculo que a unos 200 m de distancia.

Andarríos grandes (Tringa ochropus)

Andarríos grandes (Tringa ochropus)

  Hoy había más o menos o mismo que ayer, aunque sólo vi 6 combatientes (Calidris pugnax). La novedad ha sido la observación de un correlimos pectoral, cuya presencia en el embalse ya conocía.

Correlimos pectoral (Calidris melanotos). Distancia: unos 200 m

    Si con el telescopio ya se veía regular, con la cámara y el 300 ni hablemos. Recorté muchísimo las fotos para que al menos se pudiese apreciar al pectoral. Una limícola muy curiosa, que parece un híbrido de correlimos común, zarapitín, andarríos bastardo y combatiente.

Correlimos pectoral (Calidris melanotos). Toma anterior super recortada


Correlimos pectoral (Calidris melanotos)

  Mientras editaba las fotos intentando que se viese algo en ellas me acordé que tenía unas tomadas en Ferrol allá por 2021 a otro pectoral. Cogí los RAW y los edité con el equipo actual.

Correlimos pectoral (Calidris melanotos). Cobas (Ferrol) 09/09/2021
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv.)  ISO:200  V:1/400  F:8

    A todo esto, ignoro el motivo que me llevó a subir a F:8 y F:9 con una bridge de sensor de pulgada. Supongo que eran los efectos del Covid, porque no se entiende tan absurda decisión (apliqué un filtro radial para desenfocar un poco el fondo).

Correlimos pectoral (Calidris melanotos). Cobas (Ferrol) 09/09/2021
Sony RX10 III (focal 600 mm equiv.)  ISO:200   V:1/400  F:9

 En fin, que todo sigue más o menos igual en Forcadas.

Morito común (Plegadis falcinellus)

Golondrinas comunes (Hirundo rustica) y aviones zapadores (Riparia riparia)

   De vuelta para Ferrol pude fotografiar un cuco y una tórtola, antaño especies reproductoras comunes, actualmente presentes sólo en el paso migratorio (cuco) o como reproductor escaso (caso de la tórtola).

Cuco común (Cuculus canorus)

Tórtola europea (Streptopelia turtur)

  Son días interesantes en Forcadas. Un humedal que en otoño supone un buen refugio para las acuáticas migrantes, al estar la laguna de Valdoviño cerrada y muy llena.

sábado, 29 de agosto de 2026

29/08/2026 Visita de control ás Forcadas

 Nestas alturas o encoro das Forcadas adoita ser un bon lugar para a observación ornitolóxica. Este ano está cun nível hídrico mínimo (53%, penso que lin na prensa). Algunhas das enseadas están case completamente secas, como o Pereiro. Noutras hai moita superfice de terra, pedras ou lama. Por exemplo na cola de Vilaboa, que amosaba este aspecto hoxe pola mañá:

Encoro das Forcadas. Cola de Vilaboa

Encoro das Forcadas. Cola de Vilaboa

  Fixen paradas en Vilaboa, As Cortiñas e O Latoal, dos poucos sitios que aínda teñen un acceso cómodo e non necesitas unha fouciña. Isto foi o que observei:

  • 14 Lavancos reais (Anas platyrhynchos)
  • 6 Cercetas eurasiáticas (Anas crecca)
  • 2 Pílaras reais (Charadrius hiaticula)
  • 16 Biluricos das rochas (Actitis hypoleucos)
  • 3 Biluricos de ás negras (Tringa ochropus)
  • 3 Biluricos comúns (Tringa totanus) xuvenís
  • 7 Combatentes (Calidris pugnax)
  • 10 Mergulletes comúns (Tachybaptus ruficollis)
  • 22 Corvos mariños reais (Phalacrocorax carbo)
  • 1 Ibis mouro (Plegadis falcinellus)
  • 8 Garzas reais (Ardea cinerea)
  • 3 Cucos cincentos (Cuculus canorus), ún en cada parada. Non me afago a ver a especie coma presente únicamente nas pasaxes migratorias (hai moitos anos que non cría aquí)
  • 4 Lavandeiras amarelas británicas (Motacilla flava flavissima). Un bicho que mola moito e que xa vin noutra ocasións no encoro (en 2017 e 2025)

O grupo de combatentes ao completo (Calidris pugnax). Toma moi recurtada

   As fotos das aves son bastante malas pois a luz e a distancia eran horribles. Igual volto mañá a ver se collo algo máis perto.

Ibis mouro (Plegadis falcinellus)

Corvos mariños reais (Phalacrocorax carbo)

Encoro das Forcadas. O Latoal

xoves, 27 de agosto de 2026

27/08/2026 Censo parcial na ría de Ortigueira

   Había oito meses que non pisaba a ría de Ortigueira. Hoxe tiven ocasión de facer unha visita rápida de dúas horas e catro paradas: Mera, San Clodio, Cuíña/Lagarea e Ortigueira.

  O tempo cambiou radicalmente esta semana. Voltaron as chuvias e por fin terminamos ese verán tan tórrido e seco. Quizá por iso a ría estaba bastante animada.

Biluricos pativerdes (Tringa nebularia). Disparo (recortado) desde unos 150 m
OM-1 + Zuiko 300 mm f:4 + MC1,4x  ISO:12800  V:1/320  F:5,6

   Levei o telescopio para contar algunhas cousiñas, pero sigo a empregar a cámara para identificación. E con bon resultado. 

Biluricos (Tringa spp) e pilros (Calidris alpina)
  
Biluricos (Tringa spp)

  Integrado nun grupo de biluricos pativerdes fotografei en vóo un bicho sospeitoso. Cando pousaron tomei varias fotos máis e nunha delas apréciase algo que non pode ser outra cousa que un bilurico escuro, unha limi bastante escasa na Galiza que ten aquí un ponto de presenza habitual.

Probábel bilurico escuro (Tringa erythropus)

  Imos cos números do que contei hoxe sumando as catro paradas:
  • 287-344 lavancos reais (Anas platyrhynchos) mancando na ría (1). Logo de varios anos con cifras ridículas isto xa comeza parecerse (algo) a Ortigueira
  • ++ Lampareiros eurasiáticos (Haematopus ostralegus). Os cento e pico habituais, supoño
  • 34 Píllaras reais (Charadrius hiaticula)
  • ++ Mazaricos chiadores (Numenius phaeopus)
  • ++ Mazaricos reais (Numenius arquata)
  • 9 Fuselos de rabo pinto (Limosa lapponica)
  • 1 Fuselo de rabo negro (Limosa limosa)
  • 48 Biluricos comúns (Tringa totanus)
  • 1 Bilurico escuro (Tringa erythropus)
  • 53-55 Biluricos pativerdes (Tringa nebularia)
  • 1 Pilro groso (Calidris canutus). Observei un bando duns 40 pilros voando moi lonxe. Por jizz parecéronme canutus
  • 1 Combatente (Calidris pugnax) en Mera. Limícola exclusiva do paso migratorio
  • 4 Pilros tridáctilos (Calidris alba)
  • Uns 150 pilros comúns (Calidris alpina). Case todos en Mera
  • 1 Pilro pequeno (Calidris minuta) en Mera. Moi lonxe. En principio... minuta
  • 8 Gaivotas de cabeza negra (Ichthyaetus melanocephalus)
  • 3+ Gaivotóns atlánticos (Larus marinus)
  • 2 Mergulletes comúns (Tachybaptus ruficollis) en Mera
  • 25 Cullereiros comúns (Platalea leucorodia)
  • 3 Garzas brancas grandes (Egretta alba)
  • Un grupo de garzas brancas pousadas en árbores da Lagarea. Ía conducindo e non podía parar, mas parecéronme boieiras (Bubulcus ibis)

Cullereiros comúns (Platalea leucorodia) e outras spp

Lavancos reais (Anas plathyrhynchos)

   Logo dun período extremadamente sedentario, prestoume facer esta pequena viaxe e voltar a un humidal tan querido para min.

(1) "Mancada" é o termo que se refire á concentración de patos en determinados humidais durante a fase de muda da plumaxe

martes, 25 de agosto de 2026

De paseo por Meirás (Valdoviño)

  Hace años los campos de Taraza eran un "punto caliente" para los paseriformes terrestres en migración. Bueno, no sólo migrantes: criaba el alcaudón dorsirrojo y al menos lo intentó la hoy rarísima buscarla pintoja (Locustella naevia). Clica. Este mediodía aquello estaba muerto, aunque el viento y la hora tan mala no ayudaban tampoco.


 Además de algunas edificaciones recientes o de nuevas repoblaciones de eucalipto en antiguas zonas de vega últimamente se ha puesto de moda el tema de los caballos (en la comarca de Ferrol siempre hubo mucha afición equina). Que se tienen como recurso de negocio en empresas de paseos a caballo por la zona o simplemente para que limpie la finca, como esa de la foto anterior.

   En este sentido creo que su manera de "trabajar" la vegetación de los campos es más agresiva que el pastoreo de las vacas. No sé si habrá algo publicado pero tengo la sensación que el manejo caballar empeora la diversidad en zonas de prado (no hablo de turberas o tojales de montaña). Desde luego en estos campos de Taraza ha bajado muchísimo el número y variedad de aves desde que se puso de moda el tema de los caballos.



    Siempre que levo la bridge aprovecho para tomar fotos de paisaje. Veremos como está ésto dentro de veinte años, si llegamos allá.


  Aunque el mes fuerte realmente es septiembre, esperaba ver ya alguna cosilla en forma de tarabilla norteña, papamoscas cerrojillo o al menos mosquiteros musicales. Pero ná de ná. Lo único "noticiable" fueron tres lavanderas boyeras de las que desconozco la subespecie. 

Lavandera boyera (Motacilla flava sp)

  Desde luego eran ejemplares en migración, pues las boyeras ibéricas hace años que dejaron de criar en estos campos. En ese mismo punto exacto, junto a los mismos caballos, tengo visto boyeras británicas; pero a las tres de hoy las vi muy mal. Únicamente tengo dos fotos bastante malas.

Lavandera boyera (Motacilla flava sp)



Zonas más forestadas en la parte este del recorrido

  En vista del éxito prové suerte conduciendo hasta el faro, pero resultó infructuoso igualmente. Al menos no había perros sueltos y salí a tomar un par de fotos más.


Acantilados de Valdoviño y Narón (al fondo)

Cormoranes moñudos (Gulosus aristotelis) reproductores en la zona

  A todo esto ya echo de menos a los moñudos de Maniños. Con el frío volverán a la ría.

luns, 24 de agosto de 2026

Libeluleando otra vez

 Son días buenos para ver cualquier cosa y al sañir del trabajo me acerqué hasta Maniños y Barallobre, por si acaso. Pero no había nada (con pleamar y viento del norte no suele haber mucho bicho ni siquiera en plena invernada).

Rampa de Maniños (Fene)
Sony RX10 III (focal 40 mm equiv.)  ISO:100   V:1/400   F:5,6

  Cuando no tengo claro si voy a bichear despues del trabajo suelo llevar la bridge, que pesa menos y va en una cómoda bolsa bandolera (no en una mochila cargada de objetivos!).

Sony RX10 III (focal 30 mm equiv.)  ISO:100   V:1/400   F:5,6

  Además vale para un roto y para un descosido, porque acabé en el río Basteiro, Neda.

Rego do basteiro, Neda. Parte más forestal y natural

Parte más canalizada

    Ni me acordaba de las gallinetas, por cierto. Hasta que vi uno de los pollos, ya muy crecido y explorando de manera independiente. Que tenga cuidado, pues tenemos una pequeña invasión de visones americanos en la ría (he visto ejemplares atropellados en diferentes localizaciones, y en el Basteiro he encontrado cacas que me tienen mucha pinta).

Gallineta común (Gallinula chloropus) juvenil

  Entonces me puse a "libelulear". Ya he contado que a pesar de ser un cauce artificial muy modesto llevo sumadas unas cuantas especies de odonatos; alguno de especial interés: Coenagrion mercuriale, Oxygastra curtisii o Brachytron pratense. No está mal.

Ceriagrion tenellum

Chalcolestes viridis

Orthetrum coerulescens

Crocothemis erythraea

    Después de mucho tiempo pude fotografiar una libélula emperador posada. Un macho, entiéndase. A las hembras se las pilla fácil cuando ovopositan en el agua.

 Tomé varias fotos con diferentes parámetros. No me decidía y pongo las dos mejores, tomadas desde una distancia aproximada de 4 ó 5 metros, no sabría decir.

Anax imperator. Toma con pequeño recorte
Sony Rx10 III (focal 40 mm equiv.)  ISO:100   V:1/160   F:4

Anax imperator
Sony Rx10 III (focal 40 mm equiv.)  ISO:100   V:1/160   F:5

 Igual no debí cerrar a F:5 porque estos sensores tan pequeños ya tienen "de serie" excesiva profundidad de campo. Y eso no ayuda a destacar el sujeto entre el fondo, pero bueno.

  Por aquí seguimos. Consumiendo producto local.