Seguidores e seguidoras

domingo, 7 de marzo de 2021

Laguna de Valdoviño, censo completo con rareza incluída

El lago de Valdoviño vuelve a estar abierto y con influencia mareal. Una buena noticia.

 
 Entre mediados de Marzo y mediados de Mayo muchas especies de acuáticas europeas harán una parada en A Frouxeira para repostar, antes de continuar la migración. 

Sector central de la laguna

   Hoy censaba la totalidad de las acuáticas presentes vistas u oídas desde el paseo de la laguna, casi todas invernantes habituales. Fueron éstas:
  • 103 Ánades frisos (Mareca strepera)
  • 1 Silbón europeo (Mareca penelope)
  • 232 Azulones (Anas platyrhynchos)
  • 60 Cercetas comunes (Anas crecca)
  • 3 Porrones moñudos (Aythya fuligula)
  • 1 Porrón bastardo (Aythya marila) hembra
  • 1 Porrón bola (Aythya affinis) macho


Espátulas (Platalea leucorodia)


  • 36 Zampullines chicos (Tachybaptus ruficollis)
  • 1 Rascón (Rallus aquaticus)
  • 2 Gallinetas (Gallinula chloropus)
  • 16 Fochas (Fulica atra)
  • 1 Andarríos chico (Actitis hypoleucos)
  • 83 Gaviotas reidoras (Chroicocephalus ridibundus)
  • 1 Gaviota cana (Larus canus)
  • + Gaviotas patiamarillas (Larus michahellis) (n.c.)
  • 55 Gaviotas sombrías (Larus fuscus)
  • 8 Cormoranes grandes (Phalacrocorax carbo)
  • 4 Garzas reales (Ardea cinerea)
  • 2 Garcetas comunes (Egretta garzetta)
  • 9 Espátulas (Platalea leucorodia)
  A mayores 1 águila pescadora (Pandion haliaetus) y 5 nutrias (Lutra lutra), seguramente un macho solitario y una hembra con tres cachorros.

Gaviota cana (Larus canus) subadulta (izda)

   La estrella del momento es el macho de porrón bola (Aythya affinis), un pariente americano de nuestro moñudo, que está integrado en un grupo mixto con 3 moñudos (Aythya fuligula) y 1 bastardo (Aythya marila), todas hembras.

Menestra de porrones (Aythya spp)

Porrón bastardo (Aythya marila), hembra

  Aunque esta mañana nadaban por un sector del lago bastante inaccesible pude tomarle unas fotos entre el cinturón de carrizal. Podríamos decir que el bola es como un porrón moñudo en tamaño o forma, pero sin moño y con los colores del bastardo.

Porrón bola (Aythya affinis) macho y porrón bastardo (Aythya marila) hembra

  Para identificar al porrón bola (macho) debemos fijarnos en estos detalles diagnósticos:
  • Pico uniformemente claro con pequena punta negra
  • Dorso con vermiculado negro sobre fondo blanco, más "tosco" que en el bastardo
  • Cabeza menos redonda que el bastardo, con forma picuda o cuadrada en el cogote 
  • Color negro ligeramente más extendido hacia el vientre en la zona pectoral. Me indicaba Xabi V. Pumariño por teléfono que todo el negro cabeza/pecho asemeja una "L", mientras que en el porrón bastardo este corte es vertical, digamos. 

Detalles diagnósticos de porrón bola (Aythya affinis)

  Con los patos raros nunca me hago muchas ilusiones pues muchos son "gallinas", escapes de colección. Sin embargo en opinión de los expertos estos collaris o affinis que visitan regularmente los humedales ferrolanos son completamente salvajes procedentes del continente americano. Por tanto siempre gusta ver uno.

Porrón bola (Aythya affinis) en primer plano

Laguna de A Frouxeira, desde el paseo

  Una mañana entretenida que sin embargo me dejó un poso amargo. Hay cosas contra las que defitivamente es imposible luchar. Ves dos American Staffordshire sin bozal, uno de ellos suelto y sin correa que te pasa rozando la pierna, y ya ni tienes ganas de llamar otra vez a la policía local o al Seprona (conozco su respuesta habitual de memoria). De la invasión mascotera en el sistema dunar ya prefiero no decir nada.


   Hace unos años que dejé de ir a las playas y dunas a pajarear (excepto cosas muy puntuales). Ahora estoy meditando muy seriamente abandonar la laguna. Yo salgo al campo para relajarme y ser feliz, no para volver enfadado todos los días por culpa de esos delincuentes y de quien les permite hacer lo que les da la gana, sea en vía pública, en espacio público o en espacio natural "protegido".  Llevo tiempo mentalizado que esta guerra está perdida y es mejor buscar alternativas más tranquilas, apartadas de los núcleos urbanos. Así pues, es muy probable que Valdoviño pase a ocupar un espacio casi anecdótico en este blog a partir de ahora. 

mércores, 3 de marzo de 2021

Pato rabeiro e mergo cristado, "still present"

 O grupo de mergullóns de pescozo negro, mergo cristado e pato rabeiro segue aquerenciado na enseada de Maniños (Fene), onde esta mañá tentaba fotografalos mellor.

Grupo delicatessen

 Non é doado, por moita P1000 que se teña. Hai unha norma absoluta en fotografía de bichos: canto máis perto mellor. Tratándose de fotos na auga o factor distancia engade un problema a maiores como é a reverberación producida polos raios de sol en días anticiclónicos. Unha focal de 2000 ou 3000 mm permite disparos a moita distancia, pero toda esa "distancia" inclúe o aire, o vapor e a reverberación presente entre a cámara e o obxecto. Por ese motivo resulta máis difícil aínda tirar umha imaxe limpa e nítida.

Pato rabeiro (Clangula hyemalis) integrado en grupo de mergullóns

   Por suposto, está o problema dos negros (que non se alporice o público, que non me volvín racista). Falo da dificultade que teñen todas as cámaras bridge para tratar os contrastes de negro puro sobre fondo claro e que se manifesta na aparición de halos. Reducindo a ferramenta "detalle" de Lightroom redúcese a aparición destes halos, mas non soluciona totalmente o problema. Supoño que é algo que conleva un sensor tan cativo como o destas compactas.

Mergo cristado (Mergus serrator), pato rabeiro (Clangula hyemalis) e mergullóns 

 Eu marchei dalí e ao pouco chegaba Pedro Cruzado, que puido desfrutar a observación das tres especies, todas emblemáticas das rías galegas, onde teñen poboacións invernantes regulares (con individuos solitarios no caso do rabeiro).

Peirao de Maniños, miradoiro ornitolóxico principal da ría de Ferrol

  Despídome coa única foto decente que puiden sacar hoxe, que tampouco é para botar foguetes.

Mergullóns de pescozo preto (Podiceps nigricollis)
Nikon P1000 focal 2400 mm  ISO:125   V:1/400   F:7,1

martes, 2 de marzo de 2021

Havelda, serreta y zampullines cuellinegros en la ría de Ferrol

 Hoy me tomaba un día de vacaciones y volvía por la orilla sur de la ría, la mejor para las aves acuáticas. Fue salir del coche en Maniños (Fene) y encontrarme este espectáculo:

Grupo mixto de zampullines cuellinegros con havelda y serreta mediana

   A los habituales zampullines cuellinegros, ahora con plumaje nupcial, se sumaban una serreta mediana y "Maruja", el pato havelda que lleva todo el invierno en nuestra ría.

Serreta mediana (Mergus serrator) y zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
Sony RX10 III focal 600 mm ISO 400   V:1/250   F:4

  Para fotos de grupo usé la Sony y después probé con la Nikon P1000, pero había poca luz y las fotos quedaron con la calidad muy justa para publicar. Además disparé en JPEG y a la hora de editarlas eché en falta las posibilidades de un RAW (no volverá a ocurrir). 

Pato havelda (Clangula hyemalis)
Sony RX10 III focal 600 mm  ISO:400   V:1/250  F:4

 Siempre alegra ver a los cuellinegros con su vistoso traje nupcial. Hoy contaba 23 en Maniños y otros 5 en O seixo (total: 28 ej). A mediados de mes marcharán, así pues si queréis afotarlos aprovechad la oferta antes de que se acabe.


    De fondo, el astillero donde trabajo (un saúdo aos compañeiros que estarán a ler isto).

Zampullines y compañía frente a Navantia-Ferrol (Bazán, vaya)

    Tenía pensado hacer más paradas pero al final lo más importante estaba frente al muelle de Maniños (Fene), sin lugar a dudas el auténtico hot spot de nuestra ría.

Zampullín cuellinegro (izda) y serreta mediana (dcha)

Serreta mediana (Mergus serrator)
Nikon P1000 focal 2000  ISO:1600  V:1/500  F:6,3

   Muchas personas siguen este blog pero pocas leen con atención el texto. Para estos "apresurados" sin tiempo para leer vuelvo a insistir: consultad la tabla de mareas, escoged momentos con pleamar y días con mar calmo. No es una fórmula matemática infalible pero os resultará más fácil disfrutar la observación de estas aves.

Serreta y zampullines

Serreta mediana (Mergus serrator)
Nikon P1000 focal 2400 mm  ISO:800  V:1/250   F:7,1

  Os espero en la próxima entrada.