Seguidores e seguidoras

venres, 19 de marzo de 2021

Aves na cidade. Rula turca.

  Estes días tivemos un interesante debate no foro de galiciaves sobre papuxas e outras "habitantas" dos parques urbáns. Aproveito para recomendar que entredes nese foro (galiciaves@googlegroups.com) se queredes aprender sobre aves da mao dos mellores ornitólogos deste país. 

Paisaxe urbán de Ferrol (A Coruña)

 Desde hai un tempo comecei controlar as aves que cantan ou se alimentan nas pequenas árbores plantadas á beira da "Estrada de Castela", a arteria que une Ferrol e Narón. Especialmente o tramo de 1,5 Km entre a miña casa no Inferniño e a Ponte das Cabras, fronteira con Narón.

Estrada de Castela á altura da miña casa

    Onte avisávame José R. Castro de que tiña un niño de rula turca xusto diante do meu edificio e hai un momento achegueime para fotografalo. Alí estaba a rula chocando coma unha campioa.


  Tomando moitísimas precaucións para non chamar á atención dos paseantes logrei sacar un par de fotos mentras disimulaba mirando para os edificios. 

Rula turca (Streptopelia decaocto) chocando no niño

    Cando ves o niño situado literalmente ao alcanzo da mao quedas abraiado coa capacidade das aves para se adaptaren a entornos tan humanizados. De feito a rula turca é un bicho habitualmente moi fuxidío mas este exemplar ficaba tranquilo e impasíbel mentras eu disparaba a dous ou tres metros de distancia. En canto saia a folla xa quedará máis oculto e a  salvo da curiosidade dos viandantes, esperemos. A ver se aguanta.

Hábitat de cría de rula turca en Ferrol (niño nunha desas árbores cativas)

  Antes fixen unha visita breve de control á ría de Ferrol.

Intermareais de Neda

  En Maniños/Seixo non vin xa ningunha das mergulladoras invernantes, aínda que podían estar por alí (o mar estaba moi batido e facía vento). E na ribeira de Neda 2 cullereiros como máis salientábel.

Cullereiros (Platalea leucorodia)

  Sigo sen acostumarme a ver cullereiros todos os días na nosa ría. A súa recente irrupción lembra moito á da garzota (Egreta garzetta) que hai corenta anos empezaba verse tamén en número moi reducido ou individuos solitarios por estas terras. Desde logo é un pracer fotografar unha das aves máis espectaculares e elegantes de Europa.

domingo, 14 de marzo de 2021

Indicios de Primavera

  Se supone que ahora tendría que estar contando limícolas en la ría de Ortigueira.... pero compré un Fiat, y esta mañana me volvía a dejar tirado. Por aquello de actualizar el blog pongo unas fotos del pasado miércoles, durante un paseo por los campos de Taraza (Meirás).


  El invierno no ha terminado y en Taraza el tiempo fue bastante desapacible, con frío, viento y lluvia. Apenas había aves visibles, aunque pude anotar un cernícalo vulgar (Falco tinnunculus) posado en cable o mis dos primeras golondrinas (Hirundo rustica) del año. 

Campos de Taraza (Valdoviño)

 Desde Febrero podemos ver grupitos de cormoranes grandes en migración sobre lugares donde no se ven el resto del año. Estos 35 ejemplares parecían llevar prisa.

Cormoranes grandes (Phalacrocorax carbo)

  Las prímulas han aparecido ya hace dos meses. Ahora los campos más húmedos empiezan a cubrirse con la hierba centella (Caltha palustris) o berro de prado (Cardamine pratensis).

Mata de hierba centella (Caltha palustris)

Berro de prado (Cardamine pratensis)

  Los primeros lirios en flor son el primer anuncio de la Primavera. Tendría que repasar los cuadernos pero creo que antes ese anuncio solía producirse en la última semana de Marzo. Este ejemplar ya estaba florecido el día 10. Y ya me he fijado en años recientes de este aparente adelanto. ¿Alguien tiene la misma percepción?

Lirio amarillo (Iris pseudacorus)

 Por último y tras varias semanas de control, anteayer viernes encontraba la pareja de gaviones que criaron en el astillero donde trabajo (Navantia-Ferrol). Posados junto a la colonia.

Pareja de Gaviones atlánticos (Larus marinus)
Foto con teléfono móvil

 El año pasado no pude hacer control de su cría porque estuve de baja y además vino la pandemia pero me comentaron que no llegaron a criar. Veremos si en 2021 lo vuelven a intentar.

martes, 9 de marzo de 2021

Mascotismo: civilización o barbarie.

    Hace un momento salía una mujer con su perrito por el túnel que comunica los patios de los bloques donde vivo y de los que soy vocal. El perro ladraba sin  parar sin que la dueña hiciese nada. Como en el túnel hay mucho eco y los ladridos resultaban sumamente molestos le comenté educadamente que no dejase ladrar al chucho dentro del túnel. Fue como abrir la caja de Pandora. La dueña se volvió completamente loca, literalmente, y se puso a gritarme que si los niños también gritaban , que si eran las siete de la tarde, etc.... Es imposible razonar con ellos, sobre todo con ellas.

 Son tiempos oscuros y conviene mantener la serenidad, aunque no es fácil. Ni siquiera cuando ejerces la responsabilidad de velar por la tranquilidad en tu comunidad de vecinos. Además para esa gente el mobiliario urbano y los edificios son simples letrinas donde sus perros hacen pipí o popó (aunque ello suponga miles de euros a las arcas municipales cada año). Los espacios naturales son espacios abiertos para que sus perros corran y "disfruten de la Naturaleza". Los niños o adultos que tienen miedo a sus perros son personas ignorantes que ponen nerviosos a sus tranquilos pit-bull que por supuesto "no hacen nada". Y en su delirio empiezan a exigir derechos laborales y sociales propios de las personas para sus perretes.

 Pero mejor me callo. Simplemente veamos una serie de artículos y recortes que he ido recopilando o que me han mandado varios colegas. Civilización o barbarie. Aunque muchos sigan ciegos o mirando para las moscas como si no ocurriese nada. 


    











La moda y el negocio canino


Papelera metálica completamente corroída por los orines de los perros

Noticia sobre ataque de perros a pollos de ostrero en un espacio natural


 Tras el incidente con mi vecina, otro vecino (buen tipo) me advertía que no discutiese con ella por el perro que aún me iba acabar denunciando por "acoso". ¿Y sabéis qué? Que tiene razón. Así de negro está el panorama con esa tropa. Mientras tanto, el personal que vive en los mundos de yuppie pidiendo tolerancia y diálogo con esa gente. En fin, algunos llevamos años dando la cara y seguiremos haciéndolo mientras otros callan y miran para otro lado. Humanismo o animalismo, tú eliges.