Seguidores e seguidoras

martes, 12 de xullo de 2022

Control de acuáticas en el embalse de Valdoviño

 El domingo realizaba un censo de control en el embalse de As Forcadas, Valdoviño. No fue completo porque no cubrí toda la superficie (mi parte favorita en la cola final está ahora completamente cerrada con pastores eléctricos).

Ensenada de O Pereiro

As Cortiñas

Embalse de As Forcadas, áreas muestreadas

 El resultado del censo es muy flojo, como viene siendo habitual.

  • 32 Azulones (Anas platyrhynchos), incluyendo jóvenes del año
  • 12 Zampullines chicos (Tachybaptus ruficollis) adultos, que probablemente suponían 7 territorios. Observada parada nupcial y poco más. Este año el nivel hídrico ha estado muy bajo en primavera y seguramente por eso todavía no hay pollos
  • 1 Somormujo lavanco (Podiceps cristatus). Ignoro que ha pasado con ellos, que prácticamente han desaparecido. A mayores del visón americano, presente en Forcadas, quizá el problema de la eutrofización de las aguas le haya afectado especialmente
  • 3 Gallinetas (Gallinula chloropus) adultas
  • 1 Andarríos grande (Tringa ochropus). Primer registro de la temporada
  • 6 Garzas reales (Ardea cinerea)
  • 1 Martín pescador (Alcedo atthis). Quizá eran dos ejemplares

Zampullín chico (Tachybaptus ruficollis)

Zampullín chico (Tachybaptus ruficolis)
Nikon P1000 focal 2600 mm  ISO:560  V:1/250   F:7,1

Gallineta (Gallinula chloropus)

Llevaba la Sony RX10 y el andarríos estaba lejos, así que tuve que recortar muchísimo la foto.

Andarríos grande (Tringa ochropus)

Andarríos grande (Tringa ochropus) y martín pescador (Alcedo atthis)

  A mayores:

  • 2 Cucos comunes (Cuculus canorus), que parecen estar en paso estos días

  Cuando terminaba la visita encontraba un nido de avispas destrozado y restos del panal donde crían sus larvas esparcidos por el suelo.

Entrada al nido de avispas (Vespula vulgaris)

Panal de avispas

  Sin lugar a dudas el nido había sido atacado por un abejero europeo, curiosa rapaz que ha aumentado su población en estos últimos años. En Forcadas está presente entre Mayo y Agosto.

Abejero europeo en vuelo

Abejero europeo (Pernis apivorus)
Nikon P1000 focal 3000 mm   ISO:320  V:1/160   F:8

 Y con esta peculiar ave rapaz terminamos por hoy.

luns, 11 de xullo de 2022

Paisajes y mariposas en Mañón

 El sábado hice una visita a la sierra de A Faladoira, a medio camino entre A Capelada y O Xistral/Buio, sistemas montañosos junto a las cuales forman lo que denomino "Sierras del extremo norte", las más septentrionales no sólo de Galiza sino de toda la Península Ibérica. Aunque exceptuando O Xistral las otras sólo llegan al denominado piso colino (hasta 600 m snm aprox).

Zona prospectada

  Por desgracia este conjunto de sierras está hoy especialmente afectado por la peste de los parques eólicos, que han destruido muchos de sus hábitats y han destrozado su paisaje para siempre.


  No hay lugar al que mires en que no aparezcan molinos, resultando casi imposible tomar una foto de paisaje sin incluirlos en la composición. 



Paisajes de A Faladoira (Mañón)

     El abandono del cultivo tradicional ha traído un crecimiento evidente de la superficie forestal. La inmensa mayoría de esta superficie "forestal" está ocupada por eucalipto, pero la buena noticia es que también está creciendo la superficie forestal "buena", con árboles caducifolios autóctonos, como abedul, roble carballo o alisos. Al menos es mi percepción de las comarcas que visito habitualmente. 

Ladera con cobertura forestal autóctona en Grañas do Sor, Mañón (A Coruña)


   En la aldea de Grañas do Sor (Mañón) se hace notar la abundancia de arces (Acer pseudoplatanus), que en gallego denominamos con el evocador nombre de pradairo.

Arces (Acer pseudoplatanus) en Mañón (A Coruña)

  Un cuco joven posó en la carretera. Esta especie se ha extinguido como reproductora en la costa y se agradece cualquier observación, aunque sea un ejemplar de fuera en migración como parece el caso (al día siguiente vería dos ejemplares más en el embalse de Valdoviño).

Cuco europeo (Cuculus canorus)

  Después bajé hasta el río Sor para refugiarme del "calor" (24 ºC de máxima es calor por aquí).

Río Sor en Mañón

  Diferentes odonatos típicos de río volaban por la orilla. Identifiqué Calopteryx virgo y Pyrrhosoma nymphula. También pasaron volando dos anisópteros grandes, probablemente Boyeria irene.

Doncella roja (Pyrrhosoma nymphula)

   Esta trucha de la foto estuvo a punto de capturar una hembra de Pyrrhosoma que estaba ovopositando en el agua. El insecto fue más rápido.

Trucha común (Salmo trutta fario)

     Bajo una piedra junto al río encontraba este Carábido, identificado gracias al comentario del maestro Pedro Galán.

Carábido (Carabus lineatus lateralis)

  El día estaba propicio para la observación de mariposas y a eso me dediqué.

Loba (Maniola jurtina). Familia Satyridae

    Por fin pude tomar fotos decentes a dos ninfálidos que se me resistían: la ninfa del bosque y la espectacular nacarada, una de nuestras mariposas más grandes.  Parece que ambas tienen preferencia por las flores de la zarza.

Ninfa del bosque (Limenitis camilla) Fam. Nymphalidae

Ninfa del bosque (Limenitis camilla)

Nacarada (Argynnis paphia) sobre zarza. Fam Nymphalidae
 
   Termino con otra víctima de la carretera. Una desafortunada culebra de collar ibérica encontrada cerca de Grañas de Sor.

Culebra de collar (Natrix astreptophora)

  Os espero en el próximo post.

domingo, 3 de xullo de 2022

De volta por Moeche

    Outra fin de semana por Moeche, un lugar tranquilo ideal para camiñar e relaxarse. Por desgraza os mellores espazos naturais ferroláns son os humidais litorais, completamente invadidos pola peste canina, así que mellor non ir, por pura saúde mental.

O meu roteiro habitual en Casalousada, Moeche

  A "operación mustela" continúa en marcha, mais a delonciña (Mustela nivalis) segue sen aparecer este ano. Porén isto de madrugar adoita compensar ao naturalista con observacións de mamíferos. 

Corzo (Capreolus capreolus) femia
  
 O sábado aparecía un raposo marcando o seu territorio ás 7,30 h. Pouco despois atopei o tobo que seguramente era a súa madrigueira. De redor unha morea de rastros indicaban iso con claridade. Por suposto os dados foron subidos á plataforma Observado.

Raposo ou golpe (Vulpes vulpes) marcando o terreo

   O tempo nuboso e ventoleiro destes días non axudou na observación ornitolóxica. A salientar a confirmación de que aínda temos rulas en Moeche! A mala nova é que semella unha tempada catastrófica para o picanzo vermello (Lanius collurio). Nas visitas de sábado e domingo só detectei un exemplar na área onde debera haber 3-4 parellas polo menos. 

Rula común (Streptopelia turtur). Foto a través do parabrisas do carro

   Así que mellor poñemos fotos de vacas, o animal máis importante deste planeta. Sen pedir nada a cambio ofrécenos leite para beber e para que podamos elaborar iogurte ou queixo, que aportan proteína de grande calidade a millóns de persoas por todo o mundo sen necesidade da morte dun animal. Aínda que éstas da foto teñen un destino bastante máis triste (son unha raza "de carne").

Vacas de gandeiría extensiva

Un pucho mediano

Un pucho cativo

  Na Galiza litoral a vaca cobra unha importancia moito maior, por seren a última defensa diante da eucaliptización, a maior traxedia medioambiental na historia do noso país. A seguinte imaxe reflicte á perfeizón o que quero dicer: ou vacas... ou apocalipse.

Vacas pastando en campo rodeado por eucaliptos (Moeche)

    Movendo un pouco o encuadre da cámara cara calquer monte cercano do mesmo val de Moeche temos isto: o inferno!!

El horror

    Non fai falla ler as entrevistas (magníficas) que se están a publicar de Antonio Turiel para saber que imos camiño do colapso. Por ese motivo sinto un pouco de remordimento cada vez que saio ao campo no meu carro para "ver bichos", unha actividade de lecer que quizá non poda realizar no futuro. Neste sentido é bon saber que o novo carro (que estreei este finde) emite unha cantidade de emisións moito menor que o anterior, un motivo que prioricei á hora da compra. Aínda así son plenamente consciente que nun futuro máis próximo do que pensamos quizá non podamos usar os nosos veículos para actividades de lecer. 

O meu novo observatorio ornitolóxico

 En fin, aproveitemos mentras dura. Veñen tempos moi escuros.