Semella que nestes momentos os armiños mostran moita actividade diurna, pois están na época de parto e apareamento. Segundo algunhas publicacións (1) primeiro paren e logo prodúcense as cópulas, debido á "implantación diferida" que ten esta especie. Busquei información ao respeito en google académico, como sempre recomenda o mestre Souza, pero non atopei. Tampouco lle adiquei moito tempo pero seguro que hai algo.
Onte mandábame Damián o vídeo dun armiño con crías grabado en Llanes (Asturias). Por iso esta mañá voltaba aos "Campos do armiño", na contorna da área recreativa de Lamas (San Sadurniño).
Lugar exacto onde foi observado o armiño
Xa contaba cun resultado negativo (isto non é tan doado como ir coleccionar a foto dos famosos bufos das neves a Asturias). Durante as mostraxes estiven sobretodo a recoller testemuña fotográfica do hábitat onde tivo lugar esta extraordinaria observación de armiño feita por Clara González.
Son campos tradicionais con parcelas de sega e outras de pastoreo con gando vacún. As sebes (de salgueiros ou loureiros) son e serán parte da paisaxe galega tradicional alí onde ALTRI e a súa maquinaria destrutora do medio ambiente o permita. En Lamas hai prados con menos manexo humán, algúns enchoupados con abondancia de Iris pseudacorus ou Sparganium erectum; outros mais enxoitos con moitas umbelíferas e gramíneas. Tamén había moitas orquídeas (Dactylorhiza elata, seguramente).
Prado hiperhúmido con abondoso Sparganium erectum
A priori, un entorno onde haberá abondancia de micrótidos, especialmente rata de auga (Arvicola sapidus), unha das presas favoritas do armiño, xunto á trilladeira nival (Chionomys nivalis), nas zonas de montaña.
Camiño da mostraxe
Campo con abondancia de umbelíferas
Prado recén segado intercalado entre ripisilva fluvial e souto
Na zona tamén hai abondoso bosque galería ou ripisilva no cauce todo do río Xuvia. Nel abondan árbores e mato coma o freixo (Fraxinus escelsiur), ameneiro (Alnus glutnosa), pradairo (Acer pseudoplatanus) ou abeleira (Colyrus avellana).
Ripisilva fluvial no Xuvia
Completando a paisaxe, pequenas manchas de fraga, que é como chamamos na Galiza ao bosque de folla caduca mixto. Ademáis dalgunhas das especies mencionadas nestas manchas aparecen carballo (
Quercus robur), bidueiro (
Betula pendula) ou castiñeiro (
Castanea sativa), sempre con exemplares de pequeno ou mediano porte.
Transecto realizado entre unha pequena fraga
Xustamente na mancha de fraga aparecía unha femia de corzo que viña caminando paseniñamente e se dispuña cruzar a estrada cando me veu.
Corzo (Capreolus capreolus) femia
Eu fiquei completamente inmóbil por ver o que facía a corza.
Que terminou atravesando o asfalto con paso lento.
Na outra beira parou un pouco ata desaparecer entre a fraga. Por desgraza estaba nunha moi escura (con luz intensa ao fondo) e só puiden tirar imaxes testemuñais.
Corzo (Capreolus capreolus) femia
Om-1 + Ziko 100-400 mm ISO:12.800 V:1/200 F:6,3
Durante as dúas horas de mostraxe (7,00 - 9,00 h) observei bastantes paseriformes de carácter eurosiberiano: picafollas ibéricos (Phylloscopus ibericus), picafollas europeo (Phylloscopus collybita), carriza eurasiática (Troglodytes troglodytes), paporrubio (Erithacus rubecula), merlo negro (Turdus merula), cardeal europeo (Pyrrhula pyrrhula), pimpín común (Fringilla coelebs), etc
Nun dos prados recén segados levantaba un tordo visgueiro, un dos nosos paxaros máis difícies de fotografar. Disparei desde case 200 m e xa marchou voando.
Tordo visgueiro (Turdus viscivorus)
OM-1 + Zuiko 100-400 mm ISO:6400 V:1/400 F:6,3
Recurtando a foto co Lightroom e axudándome coa I.A. para o tema do ruido a foto queda bastante mellor, como vedes. Cando dou charlas sobre fotografía
bridge sempre lembro o importante que é dispór dun bon programa de edición dixital para mellorar as fotos, porque os naturalistas disparamos habitualmente en condicións extremas.
Tordo visgueiro (Turdus viscivorus)
Imaxe recurtada e editada con Lightroom
Termino cun tordo músico, entretido mentras descascaba un caracol. Aproveito para felicitar aos que traballaron na nova listaxe de nomes vulgares en galego porque deron no cravo. Non coñezo paxaro que, ademáis de ter un canto fermoso de por si, sexa capaz de imitar tan ben o de outras aves. Porque en Valdoviño teño escoitado tordos tocando "melodías"de Thalasseus sandvicensis ou Tringa totanus con tal perfeizón que eu me volvía tolo tentando localizar esas acuáticas.
Tordo músico (Turdus philomelos)
Tordo músico (Turdus philomelos) papando caracol
E así rematamos hoxe.
(1) Mamíferos de España Francisco Purroy & Juan Varela (2005)