Seguidores e seguidoras

martes, 10 de febreiro de 2026

Hoy tocaba la "bridge"

  El domingo me despisté y no publiqué alguna foto de Manolo Rei con su nueva cámara. Nada más y nada menos que una Canon SX50! En mi opinión un objeto de coleccionista y además en aparente buen estado. En este enlace de flickr ha publicado sus primeras imágenes con mi querida y añorada SX50. Aunque tardará un tiempo en hacerse a ella siendo como es un fotógrafo clásico.

  Supongo que tuve un ataque de nostalgia y esta tarde me acercaba al muelle con la única cámara bridge que me queda: la Sony RX10 III. Allí me recibieron los colegas habituales.

En la rampa de Maniños (Fene)

  Cuando no hay gaviotas o garcetas los cormoranes son bastante confiados, especialmente los moñudos. En 2023 encontré un juvenil tan sumamente manso que me dejó hacerle una foto desde menos de dos metros. Esta imagen insólita fue realizada con un objetivo corto. Sin lugar a dudas una de las aves más confiadas que me he encontrado en mi vida. Asombroso.

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis)
OM-1 + Panasonic 14-42 mm (equiv 28-84 mm) f:5,6   ISO:250   V:1/320  F:5,6

  Normalmente no se dejan tanto pero ahora que nos conocemos bien sé cómo llegar a ellos sin asustarlos, muy despacito y sin las luces puestas. Muchas veces llueve o hace viento, así que el coche se convierte en un observatorio móvil ideal. Pero hay que tener mucho cuidado en la rampa. No quiero que ningún despistado caiga al mar por mi culpa!

Distancia a la que permiten acercarse los cormoranes si se hacen las cosas bien.

    Una vez en el sitio, pues toca acribillarlos, en el buen sentido de la palabra.

Cormorán grande (Phalacrocorax carbo) joven y moñudo (Gulosus aristotelis) adulto

 Empiezo a estar obsesionado con dos cosas:
  • Los contornos fantasma del negro contra el fondo cuando hay mucho contraste
  • La textura del plumaje, tanto con las altas luces (espátulas, garcetas,..) como con las sombras (cormoranes)
 Recorté una toma similar a la anterior hasta un 40% aproximadamente

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis). Toma con 40% de ampliación
Sony RX10 III f:4   focal 600 mm      ISO:200   V:1/500  F:4

La siguiente tiene un recorte parecido.

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis). Toma con 40% de ampliación
Sony RX10 III f:4   focal 600 mm      ISO:200   V:1/100  F:5

  La Sony RX10 III permite disparos a plena focal con velocidades inferiores a 1/100 sin problema. Siempre que los bichos estén quietos o no haya tanto viento como soplaba hoy, claro. Aún así algunas tomas "lentas" quedaron muy bien.

Cormorán grande  (Phalacrocorax carbo) joven
Sony RX10 III f:4   focal 600 mm   ISO:100   V:1/160  F:5

Cormorán grande  (Phalacrocorax carbo) joven
Sony RX10 III f:4   focal 500 mm   ISO:100   V:1/80  F:5

Cormorán grande  (Phalacrocorax carbo) joven
Sony RX10 III f:4   focal 500 mm   ISO:100   V:1/60  F:5

   Aunque sigo muy frustado con los dichosos bordes fantasma con alto contraste (quizá le estoy pidiendo algo imposible a un sensor pequeñito de una pulgada...).

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis)
Sony RX10 III f:4   focal 500 mm      ISO:200   V:1/100  F:4

  Una "especie" que nunca había visto antes es ésta. En Ferrol hay mucha afición al surf y al wind-surf, pero jamás había visto un chisme como éstos. La tabla iba siempre elevada sobre el agua con un especie de quilla estrecha bajo la cual quizá había algo más. Y en vez de vela llevaba una especie de cometa en forma casi de corazón. Curioso.

Un paisano sobre un... nosequé

   Estaba despistado elucubrando sobre el OVNI y no me di cuenta que un grupo de adolescentes bajaban por la rampa de Maniños, hasta que asustaron a los cormoranes. Tampoco me importó. Había tomado las fotos que quería y además eran simplemente un grupo de chicos autóctonos que hacían cosas propias de adolescentes, como las hicimos otros. 

domingo, 8 de febreiro de 2026

8/02/2026 Catro mobellas (Gavia spp) e veña augha!

  Veño de facer unha camiñada polo barrio na que puiden ver o sol, asomando tímidamente entre o ceo anubado. Pola mañá a cousa era ben diferente:

Choiva sobre a cidade de Ferrol
OM-1 + Panasonic 100-300 mm f:5,6 (a 150 mm)  ISO:400   V:1/500   F:6,3

Ollando á bocana da ría
OM-1 + Panasonic 100-300 mm f:5,6 (a 100 mm)  ISO:400   V:1/400   F:6,3

Choiva sobre o estaleiro de Navantia
OM-1 + Panasonic 100-300 mm f:5,6 (a 100 mm)  ISO:400   V:1/320   F:6,3

    Xa entendín o tema dos diferentes tipos de ISO´s. Polo visto a Olympus OM-1 ten un "ISO nativo" de 200 a 25600. Pode baixar a ISO 100 e subir a ISO 102400 pero xa son extensións dixitais. Até 25600 penso que resulta perfectamente utilizable.

  Hoxe quedaba con Manolo Rei, un fotógrafo da vella escola que provén da fotografía artística, e me dicía que non gosta que as imaxes queden excesivamente limpas de grao coa I.A. Revelei este RAW con redución de ruido ao 30%, deixando un pouco de chicha.

Gaivota patimarela (Larus michahellis)
OM-1 + Zuiko 300 f.4  ISO:25600   V:1/100   F:4

    Nesta toma deixei que a I.A. limpase o 50% do ruido. Penso que aínda se ve natural.

Gaivota patimarela (Larus michahellis)
OM-1 + Zuiko 300 f.4  ISO:25600   V:1/125   F:4

    Cando levaba media hora na rampa de Maniños o ornitólogo que aínda vive no meu corpo decidíu volver a tomar posesión del e colleu os binoculares do maleteiro. Xusto cando se xuntaron catro mobellas frente á vila do Seixo. Unha mágoa que non tivese o telescopio.

Mobellas (Gavia immer/arctica)

    Falamos dunha distancia de aproximadamente dous quilómetros. Únicamente puiden tomar unhas fotos testemuñais que, logo de ampliar, confirman o número de mobellas. Alomentos dúas eran grandes (Gavia immer). Podían selo todas ou haber unha ou dúas árticas (Gavia arctica). Fun axiña ao Seixo mas non as puiden localizar. Había xa uns anos que non vía tantas mobellas na ría.

Mobellas (Gavia immer/arctica)

  Rematamos cos mergullóns de pescozo negro. Hoxe o grupo maior estaba polo Seixo e en Maniños só observei dous exemplares. Sigo a pelexarme coa sua fotografía, nada doada.

Mergullóns de pescozo negro (Podiceps nigricollis)
Olympus OM-1 + Zuiko 300 + MC1,4x  f:5,6  ISO:1600   V:1/500   F:6,3

  Quizá ún dos problemas sexa que son aves moi inquedas, ademáis de estar sempre nadando e mergullando. Estou esperando que volten os días de sol para probar con velocidades de obturación máis rápidas. De todas formas con 1/400 ou 1/500 seg penso que debería abondar.

Mergullóns de pescozo negro (Podiceps nigricollis)
Olympus OM-1 + Zuiko 300 + MC1,4x  f:5,6  ISO:1600   V:1/400   F:6,3
 
   E veña augha!, que dicimos pola zona. Por certo, cando voltaba do paseo un rapás duns vinte anos que viña en patinete eléctrico preguntoume por unha rúa. O extraordinario foi que, sen coñecerme de nada, faloume en galego. Non lembro a última vez que algo así acontecera. Porque o noso idioma está morto entre os menores de 60 anos na nosa cidade. 

   Ferrol sempre foi a cidade galega onde menos galego se falou, supoño que por ser base naval importante con moita poboación de fóra. Pero agora mesmo resulta case imposíbel escoitalo polas rúas. Non minto se digo que resulta máis doado escoitar árabe ou español latino que galego, aínda que algúns viven unha realidade paralela e non o ven. O deste rapaz de hoxe emocionoume tanto que por uns segundos quedei parado sen saber como reaccionar. Déronme ganas de darlle un abrazo.

sábado, 7 de febreiro de 2026

Más fotos de los zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)

 Estos días es noticia Grazalema por sus lluvias torrenciales. Esta sierra andaluza es considerada a menudo como el lugar con más precipitaciones de España; lo cual no es cierto. Varias estaciones gallegas recogen una media bastante superior, como Fontecada, O Barbanza, Muralla o Fornelos de Montes, todas con medias entre 2500 y 3000 mm si no recuerdo mal. Pero lo más importante es cómo se reparte la lluvia a lo largo del año. Porque en la costa norte peninsular el número de días de lluvia es muy superior a Grazalema. En años como éste el invierno puede resultar casi insoportablemente largo.

Datos de AEMET

 Esta mañana tuvimos una breve tregua que me permitió fotografiar a los zampullines cuellinegros con mala luz pero al menos sin lluvia. Algo es algo!

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 + MC1,4x  f:5,6   ISO:3200   V:1/320   F:7,1

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 + MC1,4x  f:5,6   ISO:3200   V:1/320   F:7,1

  Sigo sin obtener esas fotos "redondas" que estoy deseando desde que tengo el nuevo pepino. También es cierto que las condiciones no están siendo las mejores. La mayoría de ellas han sido hechas con lluvia o con el cielo encapotado al amanecer, y aun así están quedando bastante bien; como por otra parte se espera de un objetivo profesional, evidentemente. En esta entrada he recortado un poco todas las fotos y además las he subido con borde corto de 800 píxeles. Ya habrá tiempo para subirlas a formato completo, que algún día volverá a salir el sol, coño!

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 + MC1,4x  f:5,6   ISO:3200   V:1/500   F:6,3

  Como véis, alguno de los ejemplares muestra muy avanzada la muda al plumaje nupcial. Si esta primavera os acercáis por Villafáfila (Zamora) o La Nava (Palencia) podréis verlos con la muda completa y criando. Al menos lo hacían hace unos años. Este año ambos humedales deben tener bastante agua así que supongo que lo volverán a hacer.

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 + MC1,4x  f:5,6   ISO:3200   V:1/640   F:6,3

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 + MC1,4x  f:5,6   ISO:1600   V:1/320   F:6,3

Zampullín cuellinegro (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 f:4   ISO:1600   V:1/320   F:6,3

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 + MC1,4x  f:5,6   ISO:3200   V:1/500   F:7,1

 Bueno, mientras publico este post la lluvia persistente ha vuelto a Ferrol. Me he enterado que alguna gente extranjera que estaba residiendo aquí se ha marchado, cansada de tanta lluvia. Recuerdo que en el insoportable invierno 1999/2000 (el más lluvioso de la historia) fueron muchos los gallegos que escaparon y se instalaron en las Islas Canarias para trabajar en la construcción, en pleno boom aquellos años.  Este invierno no es igual pero se le empieza a parecer bastante. 

xoves, 5 de febreiro de 2026

Mobella ártica (Gavia arctica) en Ferrol

    A mobella grande (Gavia immer) é un invernante regular na ría de Ferrol, con 40 avistamentos propios subidos a eBird (aquí) e unha poboación invernante na ría de 2-8 individuos..

     A mobella ártica (Gavia arctica) resulta bastante menos común (aquí), mas tamén visita a nosa ría de maneira relativamente frecuente. Desta especie só teño 5 citas na ría, incluíndo a de hoxe, cando volvía observala desde o peirao de Maniños.

Mobella ártica (Gavia arctica)

  Logo dunha primeira observación lonxana perdina de vista e apareceu unha mobella grande, o cual me levou a pensar que podía ter sido unha confusión. A verdade é que ollando as fotos que tomara antes semellaba que a primeira era unha ártica claramente (posúen un jizz completamente diferente).

Mobella grande (Gavia immer)

    En calquer caso estaba a máis de cincocentos metros, así que esperei a ver se se achegaba algo para sacarlle algunha foto decente, cousa complicada porque a luz era realmente mala,... para variar. Tiña o teleconvertidor MC1,4x acoplado mas era demasiada distancia (recurtei algunhas tomas).


Mobella grande (Gavia immer). Distancia: uns 200-250 m
OM-1 + Zuiko 300 mm + MC1,4x  (focal 840 mm equiv.)   f:5,6   ISO:1600   V:1/400   F:5,6

  Nun momento dado a mobella grande acercouse ao que semellaba un mergullón de pescozo negro... demasiado grande. Tan grande como que era a mobella ártica que vira antes!

Mobella ártica (Gavia arctica)

 Pola penaxe apardada e a meixela clara parece que se trata dun primeiro inverno. Os adultos de mobella son moito máis cincentos e cos rasgos diagnósticos propios máis evidentes.

Mobella ártica (Gavia arctica). Distancia: uns 200 m
OM-1 + Zuiko 300 mm + MC1,4x  (focal 840 mm equiv.)   f:5,6   ISO:800   V:1/320   F:5,6

   A mobella grande aproximouse máis e puiden tomar varias fotos coas dúas especies xuntas, algo nada doado por teren montado o teleconvertidor nunha focal longa fixa (para estas cousas non hai coma un tele zoom).

Mobella grande (Gavia immer) e ártica (Gavia arctica). Distancia: uns 150-200 m
OM-1 + Zuiko 300 mm + MC1,4x  (focal 840 mm equiv.)   f:5,6   ISO:1600   V:1/500   F:6,3


Mobella grande (Gavia immer) e ártica (Gavia arctica). Distancia: uns 150-200 m
OM-1 + Zuiko 300 mm + MC1,4x  (focal 840 mm equiv.)   f:5,6   ISO:1600   V:1/400   F:6,3

    Pois hoxe tocou unha pequena alegría no meu querido peirao de Maniños. Esperemos que a mobella ártica fique tempo dabondo para poder tirarlle unhas fotos decentes con boa luz. Algo que será difícil neste inverno de chuvia interminábel.

mércores, 4 de febreiro de 2026

R.F.A. Esfinge colibrí (Macroglossum stellatarum)

    Una de las mariposas más bonitas y singulares de Galiza es la esfinge colibrí (Macroglossum stellatarum). No me gusta mucho esa diferencia que habitualmente leo entre mariposas (Rhopalocera, o mariposas diurnas) y polillas (Heterocera, o mariposas nocturnas). En gallego bolboretas e avelaíñas. Para mi son todos lepidópteros, o sea, mariposas.

  La esfinge colibrí es un insecto realmente peculiar. Es nocturna pero vuela de día, es un insecto pero vuela como un colibrí, mientras se alimenta en las flores. De hecho no es raro que en primavera me venga algún compañero de trabajo contámndome que ha visto un colibrí en no sé donde. Aunque ahora con la tecnología de los móviles en seguida los bajo de la burra.  

Esfinge colibrí (Macroglossum stelletarum)
Nikon P1000  (focal 430mm equiv )   ISO:200   V:1/1000   F:6,3

    Sólo tengo dos RAW, de un ejemplar observado en Cariño en 2020. Con la Nikon P1000, además, que es un cañón para aves lejanas, pero que en macro va muy justa. Hice lo que pude para ganar algo de bokeh desenfocando, pero fueron unas tomas rápidas que bastante bien quedaron para cómo y con qué fueron hechas.

Esfinge colibrí (Macroglossum stelletarum)
Nikon P1000  (focal 430mm equiv )   ISO:200   V:1/1000   F:6,3

     Las otras dos fotos que tengo son procedentes de JPG, uno de ellos tomado con el teléfono móvil. Quedó muy desenfocada pero no todos los días se tiene ua esfinge colibrí posada en el dedo.

Esfinge colibrí (Macroglossum stelletarum)

 La última del post fue tomada en Viveiro hace tres años.

Esfinge colibrí (Macroglossum stelletarum)
Panasonic G7 + Pana 100-300 mm  f:5,6   ISO:400    V:1000   F:7,1

 Curiosamente ambas fueron hechas en compañía de María de los Ángeles, cuyo recuerdo me perfora el corazón especialmente en días como hoy, el día de la lucha contra el cáncer. Vaya un abrazo sentido a todas las personas que han sufrido la pérdida de su ser más querido por esa maldita enfermedad; la pesadilla sanitaria del siglo XXI. 

luns, 2 de febreiro de 2026

Probando o límite da Sony RX10 III co novo hardware

   Desque cambiei o equipamento informático tiña moitas ganas de probar a edición dixital da Sony con parámetros extremos. Refírome a tomas con ISO´s moi altos e con velocidades de obturación moi lentas para esas focais.

  A RX10 III posúe un rango que vai de ISO 64 a ISO 12800. Comezamos. Unha toma coa máxima sensibilidade posible, tal como sae en cru (RAW, in english). O arquivo sen comprensión, vaia.

Garza branca pequena (Egretta garzetta). RAW sen editar
Sony RX10 III focal 220 mm (600 mm equiv.)  ISO:12800  V:1/100   F:4

  E agora logo de editar o arquivo cos axustes básicos: exposición, contraste, viñeteo, nitidez, balanzo de brancos e redución do ruido coa I.A. Falamos dun disparo co ISO máximo dunha cámara bridge con sensor de unha polgada. Penso que está máis que ben, por non dicir excelente.

Toma anterior editada con Lightroom

  No asunto da redución do grao coa intelixencia artificial, tento non pasarme. Prefiro que fique un chisco de ruido a que a I.A. críe unha imaxe diferente da que eu tomei. Desde logo o Lightroom non é tan perigoso como a Skynet de Terminator, mas cómpre ter coidado coa liberdade que lle damos. Falo desde a curta experiencia que teño no tema do revelado dixital.

 Logo disparei con ISO 6400 e ISO 3200. Axudando co Lightroom xa quedan bastante mellor de nitidez, lóxicamente. Tería que repasar nos libros de fotografía os complicados conceitos de "ruido de luminancia" e "ruido de crominancia", mas penso que éste último ruido está moi presente a ISO 12800 e non tanto a ISO 6400 ou ISO 3200.

Garza branca pequena (Egretta garzetta)
Sony RX10 III focal 220 mm (600 mm equiv.)  ISO:6400  V:1/80   F:4

Garza branca pequena (Egretta garzetta)
Sony RX10 III focal 220 mm (600 mm equiv.)  ISO:3200  V:1/50   F:4

    O estabilizador da XR10 III é quizá o mellor que nunca probei nunha bridge despois do que ten a Nikon P1000 (unha auténtica barbaridade). Coa máxima focal, equivalente a uns 600 mm, disparei cunha velocidade de só 1/30 segundo simplemente apoiando un pouco a cámara sobre o marco da ventaniña do coche. Apréciase unha lixeira trepidación na zona do ollo da garza branca, probablemente debida a que estaba algo inqueda ollando para min e se moveu un pouco. Na anterior imaxe, tomada cunha velocidade tamén moi baixa de 1/50 seg, quedou clavada.

Garza branca pequena (Egretta garzetta)
Sony RX10 III focal 220 mm (600 mm equiv.)  ISO:3200  V:1/30   F:4

  Era unha mañá moi escura e para fotografar este bilurico fixen "trampa". Aproveitei a luz dos faros do carro que alumeaban algo a zona onde estaba. Digamos que foi un disparo con flash. Houbo que empregar igualmente unha velocidade de obturación moi baixa de 1/40 seg.

Bilurico das rochas (Actitis hypoleucos)
Sony RX10 III focal 220 mm (600 mm equiv.)  ISO:1600  V:1/40   F:4
  
  Na rampa de Maniños ocorren cousas, que diría o famoso humorista Mariano Rajoy. Por exemplo que saias do veículo para fotografar un mascato e atopes unha garza branca grande ollando para ti.

Garza branca grande (Ardea alba)

    Non sabía cómo reaccionar, unha vez aberta a porta do coche. Tiña medo de facer calquer movimento e que a garza fuxira, mas aguantou un anaco. Dabondo para poder sacarlle algunha foto.

Garza branca grande (Egretta garzetta)
Sony RX10 III focal 200 mm (550 mm equiv.)  ISO:800  V:1/100   F:4,5

  Ben, supoño que os lectores e lectoras máis antigas botarán de menos aquelas entradas que trataban sobre censos de acuáticas, paisaxes de Ourense ou observacións de anfibios, répteis ou insectos. Xa volverán. Vivimos tempos de sedentarismo e "comunismo". E tamén cómpre rendabilizar os investimentos en equipamento informático e fotográfico, carallo (foi moita pasta do noso Señor).

domingo, 1 de febreiro de 2026

Cansados de tanta lluvia!

    Este invierno está siendo bastante duro, con una sucesión interminable de temporales de lluvia y viento básicamente. Los coruñeses estamos cansados de tanta lluvia y para que eso ocurra tiene que haber llovido mucho (especifico "coruñeses" porque el sur de Lugo y la provincia de Ourense tienen un clima bastante más seco y mediterráneo). Aunque a la prensa siempre le gusta un poco de sensacionalismo, que da alas a los negacionistas del cambio climático.

   Pongo los datos recogidos en la estación que Meteogalicia tiene en A Cabana (Ferrol) desde septiembre, que es cuando empieza el otoño astronómico, aunque la temporada de lluvia potente suele comenzar en octubre. Entre paréntesis van los valores medios históricos.


Podemos clasificar septiembre como un mes algo frío y muy húmedo; octubre como un mes cálido y seco; noviembre un mes casi normal en cuanto a temperatura media pero muy húmedo, al igual que enero. Diciembre además de muy húmedo también fue un mes bastante frío.

   La cosa ornitológica ha sido bastante aburrida este fin de semana. Ayer tocó guiar una salida del Grupo Naturalista Hábitat en la laguna de Valdoviño; con la mala suerte de que estaba cerrada y llena. Uno de esos cierres que se pueden dar en invierno aunque son infrecuentes y breves. En esas condiciones es como visitar una ría con pleamar. Nada que ver con el espectáculo de vida que se disfruta cuando está abierta y vacía. Además hacía mucho viento, lo cual dificulta más la observación en la lámina de agua. Me dio mucha rabia, la verdad.

Laguna de Valdoviño
Sony RX10 III focal 104 mm equiv.   ISO:200   V:1/160   F:4,5


Islote de "A Lapela"

Acuáticas descansando en la orilla norte

   Cuando estábamos en el lago iba a pedir a la gente que escuchase el impresionante rugido del mar que provenía de la playa. El "fragor" del mar que por etimología acabaría dando lugar al término "Frouseira" (con -s- y no con -x-). Así lo ha explicado el colega Rafa Fernández Loureiro en su blog Ao noroeste do noroeste. Por eso ahora utilizo el topónimo Frouseira y no el oficial de "Frouxeira".

 Como digo "iba a pedirlo" pero apareció una nutria y se me fue el santo al cielo.

Mar de Valdoviño con temporal
Sony RX10 III focal 125 mm equiv.   ISO:100   V:1/400   F:5

 Esta mañana me daba una vuelta rápida por la ría. A destacar la presencia de cuatro espátulas en la ensenada de O Seixo. Pienso que en el caso de la espátula la puesta en funcionamiento de la red de saneamiento ha podido tener mucho que ver para que haya aumentado tanto. Desde luego sería impensable verlas en la ensenada de A Gándara hace diez años, cuando aquello era una cloaca.

Espátulas comunes (Platalea leucorodia) en la ensenada de O Seixo (Mugardos)

  Por cierto, durante unos días he estado sin notificaciones ni habilitación de comentarios (cosas que ocurren de vez en cuando en blogger). Pero ya vuelve a funcionar. Durante este tiempo se han publicado varios comentarios anónimos que vi ayer; casi todos en gallego reintegracionista, por cierto. Ahora no los voy a borrar, pero en adelante volveré a aplicar la indicación que podéis leer cuando se quiere comentar: "Para comentar es necesario identificarse con nombre y apellidos".  De primero de educación.