Seguidores e seguidoras

sábado, 5 de novembro de 2016

Máis fotos coa Sony RX10 III

 NOTA: Lembrade abrir as fotos co botón dereito. Vense moito mellor!

 Hoxe tocaba probar esceas con forte contraste, básicamente con brancos intensos, que é a asignatura pendente das bridge con sensor pequeno. Lóxicamente  agora a cousa cambiou moito grazas ao tamaño do sensor (catro veces maior) pero neste apartado aínda hai diferenza cos sensores das reflex, capaces de absorber moita máis luz e, polo tanto, máis información.


   Ademáis aínda estou aprendendo o software de Sony para procesar as imaxes RAW. Por certo, o programa (Image Data Converter) é bastante cativo. Moito máis básico e limitado que o DPP de Canon ou o RFC de Fuji. O bon é que os arquivos JPEG da RX10 son tan bós que se poden editar co Photosop ou co propio DPP, agás o tema da altas luces.


 Carrán cristado (Sterna sandvicensis)
Tomas en JPEG e editadas co DPP (recurte e nitidez)


    A este Gaivotón dispareille en RAW. O software permite baixar un pouco as zonas sobreexpostas, que nas gaivotas sempre son importantes cando fai sol.

 Gaivotón (Larus marinus)
Imaxe RAW editada co software de Sony (Image Data Converter)

   O cambio máis importante que estou a notar con respeito as bridge pequena é algo tan esperado como o maior grao de detalle e, consecuentemente, a maior posibilidade de recurte, prácticamente coma unha reflex de gama baixa ou media.

 Corvo mariño cristado (Phalacrocorax aristotelis)

   Quería probar unha paisaxe complicada, con unha gama tonal extrema para unha bridge. Desafortunadamente disparei en JPEG, así que tiven que recorrer ao Elements para baixar esas altas luces dun ceo completamente queimado. Non quedou tan ben como se fose un RAW pero xa dá unha idea da diferencia abismal do coñecido até agora.
  Ademáis a RX10 dispón dun abano de apertura moito máis amplo (ata F:16) e unha sensibilidade de ata ISO 64, parámetros que axudan moito nas tomas panorámicas.

Praia de Maniños
ISO 64   V: 1/15   F: 1/16  (cámara apoiada e con autodisparo)

 Ben, e  mañá vén o Inverno. Coa neve e o frío de seguro que chegarán unha morea de novidades ornitolóxicas. Atentos todos.

venres, 4 de novembro de 2016

Segunda prueba con la Sony. Revisada y ampliada.

  Tengo facilidad para expresarme pero la verdad es que no soy capaz de expresar lo vivido hoy con la Sony RX10 III. Por un momento sentí que llevase mi antigua Canon 60D con el Tamron 70-300 y la SX60 en un mismo cuerpo. Sí, eso es lo más aproximado a las sensaciones que me dá la Sony.

    Paco Girón me está dando la tabarra siempre con lo del ultrazoom digital para identificación de anillas, así que esta mañana, bajo un cielo gris con lluvia intermitente, hice una primera prueba en la playa de San valentín, bajo unas condiciones de luz similares a las que tiene él cuando va a la playa. Además voy a usar el lenguaje de Paco que se lía mucho con lo de las focales. Así pues hablaré también de "aumentos", aunque estos "aumentos" son mejores que las bridge pequeñas.

 Sony RX10 III  zoom óptico 25x
 (600 mm focal)

 Sony RX10  III  Zoom digital inteligente  25 x 2 = 50x  
(1200 mm focal, igual que la Canon SX50)

 Canon RX 10 III   Zoom digital burro  25 x 5,3 = 132x 
 (3180 mm focal)

   Una cosa importante: el zoom digital (que como en todas las bridge no funciona con el RAW) varía según la calidad JPEG que escogamos. Si, por ejemplo, escogemos calidad mínima (S) el digital se dispara hasta un valor de 8 x sobre el óptico. O sea, que tendríamos peor calidad pero una salvajada de 200x o lo que es lo mismo, una focal de 4800 mm. En la imagen anterior el digital está en 5,3 x porque era una foto en calidad media (M). La siguiente toma puse calidad S y el digital pasó a casi 8x.

 Sony RX10  III  Zoom digital máximo 25 x 7,5 = 187 x
(4500 mm focal)

  Bueno, estas pruebas son para un uso muy específico como es la identificación de anillas en aves marcadas y tomadas a gran distancia. En mi opinión y a la espera de conocerla mejor creo que se obtiene la misma resolución que en la serie SX, o incluso más.

    También hice pruebas para mí. Del enfoque de seguimiento o de aves en vuelo ya hablaremos pero os adelanto que es, como mínimo, tan bueno como la Fuji HS 50, la única bridge que tiene enfoque por detección de fase y contraste. Y eso es mucho decir.  Por no hablar del enfoque manual, que funciona prácticamente como una reflex, aunque no tiene puntos de enfoque sino "áreas de enfoque". Como digo por momentos te olvidas que tienes una compacta. 

 Y la calidad.... punto y aparte.  Va una foto tomada bajo la lluvia a un bando de zampullines a unos 200 metros (imagen recortada).

 Zampullines cuelinegros (Podiceps nigricollis)

  Y una Bisbita a corta distancia. Primero foto original:



  Ya hora la foto recortada. Mirad qué calidad (ojo a los bordes de la reja). Uno, que ha hecho muchísimas fotos con cámaras bridge, se queda sin palabras en estos momentos.

Bisbita común (Anthus pratensis)
Sony RX10  III  (focal 600 mm)  ISO 400    V: 1/200    F:4 

No sé que decir. Esto no puede ser cierto....

xoves, 3 de novembro de 2016

Sony RX10 Mark III 24-600, primeras fotos!

  Mi viejo sueño de una cámara bridge con un sensor más grande y con una focal máxima suficiente como para fotografiar aves se ha hecho realidad. Esta tarde aprovechaba media hora para la primera toma de contacto con mi nueva Sony RX10 III.
   Lógicamente debo aprender muchas cosas, pues tanto la marca como los controles son nuevos para mí (tuve Olympus, Fuji, Canon y Nikon) y hasta que no imprima el manual voy a ir un poco a ciegas, aunque los parámetros principales ya me los conozco. Han pasado muchas bridge por mis manos y algo siempre te suena.


  Hoy me he dedicado simplemente a controlar velocidad, sensibilidad o diafragma. Por supuesto en JPEG, que ya bastante lío tengo. Ya habrá tiempo para descargar el software y empezar con el RAW.

  Esta nueva superbridge (la mejor de la historia hasta que alguien demuestre lo contrario) posee un rango focal equivalente a 24-600 mm, o sea, que viene a ser como una reflex DSLR de gama baja con un teleobjetivo de 400 mm ( y con un gran angular,... y con un macro,...). Pero la Sony, como todas las bridge, dispone de zoom digital, que duplica esa focal hasta 1200 mm si queremos buena resolución o 2400 si hay que leer anillas (hola Paco). Hay que tener en cuenta que el sensor de pulgada es cuatro veces mayor que el de las bridge convencionales, así que si tiramos del digital "inteligente" hasta esos 600 x 2 vamos a tener algo parecido a una Canon SX50 pero quizá incluso con mejor calidad de imagen. Lo iremos viendo poco a poco. Por ahora van estas fotos de muestra.

Focal 600 mm (óptico) ISO 400    V: 1/1000    F:5

Focal 1200 mm (digital) ISO 400    V: 1/000    F: 4,5

   Insisto en que estoy disparando un poco a lo loco y sólo JPEG. Pero ya he notado tres cosas:
- Las fotos aguantan mucho mejor la resolución completa que una bridge convencional (algo lógico)
- El enfoque digital va muy, pero que muy bien. A primera vista las tomas con digital (a 2x ojo) en la Sony recuerdan a las de una bridge de sensor pequeño con zoom óptico.
- Como tiene mayor nivel de detalle soportan mucho mejor la edición con software que los JPEG de las bridge pequeñas (que yo solo edito en RAW)

Focal 600 mm (óptico)   ISO: 200   V: 1/500    F:4

Focal 1200 mm (digital)   ISO  200   V: 1/500   F: 4

  En los próximos días toca estudiar el manual y hacer todo tipo de pruebas. Sólo sabremos realmente de lo que es capaz este bicho cuando tenga la misma soltura y conocimiento que tengo con las otras. Poco más os puedo decir por ahora (fijaos que hoy no sabía ni mover el diafragma hasta que me di cuenta que lo tenía en uno de los anillos del barrilete!)

Como se dice vulgarmente, estoy como un niño con zapatos nuevos!