Seguidores e seguidoras

luns, 4 de agosto de 2025

04/08/2025 Control ornitológico en A Porta Nova (Ferrol)

 No había publicado las fotos de mi último paseo por la plaza de A Porta Nova, junto a mi casa. 

Chopos (Populus nigra) tras el parque infantil

  Es una pena que casi todos los árboles sean exóticos, pero aun así ofrecen cobijo y alimento a la población de aves local. En los cedros suelen aparecer algunos páridos y reyezuelos sencillos, fáciles de detectar, dificilísimos de fotografiar.
 

Sauces llorones, castaños de Indias y otras spp
Sony RX10 III focal 34 mm    ISO:200    V:1/160   F:5

Cedros (Cedrus libani?)

Paloma doméstica (Columba livia)
Sony RX10 III focal 600 mm    ISO:100    V:1/400   F:5

  Los gorriones comunes son los jefes de la plaza. Sobre todo "controlan" el tráfico de migas y restos de pinchos en las terrazas (hay que hablar en ferrolano). 

Gorriones comunes (Passer domesticus)
Sony RX10 focal 340 mm equiv    ISO:500   V:1/320   F:5

Gorriones comunes (Passer domesticus) adulto con pollos recién volados
Sony RX10 focal 600 mm equiv    ISO:800   V:1/400   F:4,55


   En estos días de agosto resulta habitual ver gorriones jóvenes pidiendo de comer en jardineras, mesas de terrazas o incluso en la calzada. A veces parece que puedes cogerlos con la mano de lo cerca que están (sólo lo parece, que ya son muy espabilados).

Pollo de gorrión común pidiendo el bocadillo de nocilla

  Un grupito de volantones tomaba el que parecía su primer baño de tierra seca, una costumbre que tienen muchas aves para eliminar parásitos e insectos molestos. 

Gorriones jóvenes tomando baño de tierra seca

  Pero estos jóvenes carecían de la coordinación y estabilidad de los adultos. La verdad es que resultaba muy gracioso ver como intentaban no caerse cada vez que se frotaban. 

Gorriones domésticos juveniles tomando un baño de tierra
Sony RX10 III focal 600 mm    ISO:640    V:1/400   F:4,5

    También se ven muchos pollos volados de colirrojo tizón, que para mí representa el pájaro urbano por excelencia. Mucho más que el gorrión, si comparamos los hábitats de extrema actividad industrial en los que puede llegar a ser abundante. En el astillero de Navantia, donde cada taller tiene su pareja de colirrojos, he visto nidos en lugares que no creeríais. 
   El más extraordinario, en el interior del hangar de helicópteros de una fragata a flote pero aún en fase de construcción. Al cabo de unos días comenzaron las primeras "pruebas de mar": salidas al mar para comprobar sistemas en las que el buque salía a 50 millas y volvía por la tarde a puerto. Durante aquella semana toda la familia de colirrojos estuvo navegando con nosotros. Yo no daba crédito. Pena de no tener cámara entonces.

Colirrojo tizón (Phoenicurus ochruros)
OM-1 + Panasonic 100-300  f:5,6    ISO:16000     V:1/800    F:5,6

  He comprobado la reproducción de pájaros forestales como herrerillo común, carbonero garrapinos, reyezuelo listado, chochín o mirlo común. También he localizado carboneros comunes, pero quizá vengan de otra zona. El problema de agosto es que ya ha empezado la migración; tanto la migración de verdad como el simple nomadeo de grupos que vagabundean por áreas próximas.

Herrerilo común (Cyanistes caeruleus) juvenil
Sony RX10 III focal 600 mm   ISO:320   V:1/500   F:4,5

Carbonero garrapinos (Periparus ater). Volantón muy joven, recién salido del nido

Mirlo común (Turdus merula) joven
Sony RX10 III focal 600 mm   ISO:1250   V:1/160   F:4

   Anteayer observaba un nuevo intento de predación de gaviota patiamarilla sobre paloma doméstica. En esta ocasión sin éxito. Pero cerca de allí encontraba este cadáver a medio comer.

Paloma doméstica (Columba livia). Posible nuevo caso de predación por Larus mihalellis

  Probablemente fue capturada por una gaviota, pero al estar en un cruce con alta densidad de peatones la gente acabaría asustándola de malas maneras y allí quedó el cadáver.

NOTA FINAL: Aunque me gustaría que la gente comentase, el número de visitas parece seguir en aumento. De aquellas modestas mil visitas en el primer mes completo de Bichos hemos pasado a las quince mil este pasado julio. Y eso sin tener enlaces en Facebook, Twiter, foros diversos o grupos de whassap. Gracias.

domingo, 3 de agosto de 2025

03/08/2025 Novidades coas miñas martarañas (Martes martes)

   Nova visita  hoxe aos campos de Moeche, para desconectar do vivido onte. Unha tarde complicada (con policía local incluída), por culpa dun veciño con esquizofrenia empeñado en facer a vida máis complicada aos que xa estamos pasando por momentos difíciles. Historias de Ferrol....

  Sempre nos quedará Moeche. Teño ganas de fotografar ben ao macho de xabalí que fai todos os días a mesma rota. Non será doado porque a esas horas aínda está mencendo. Hoxe collino case ben (cun valor de ISO altísimo, claro):

Porco bravo (Sus scrofa). Redución de ruido con I.A. (60%)
OM-1 + Panasonic 100-300  f:5,6    ISO:65.535   V:1/400   F:5

     A martaraña, sen embargo, mudou o seu percorrido habitual durante a mañá, aparecendo no camiño do leste. Alí tiña atopado excrementos e pegadas da especie, mas non tivera nunca unha observación directa, que tocou hoxe.

Martaraña (Martes martes) no camiño do leste

Mararaña "ao galope"

     No camiño achaba unha caca fresca e diferente ás habituais. De cor case negra e composta case exclusivamente por restos de amoras, o froito da silva (Rubus ulmifolius).
  Unha das características dos excrementos de marataraña é que non cheiran especialmente mal. Nada que ver coa caca dun gato ou dun can, vaia. Podedes collelas cun paliño e achegalas ao narís sen medo ningún. Mesmo poden ulir un pouco a froitos secos coma noces ou avelás. No caso da caca desta foto non ulía absolutamente a nada. Era case coma coller unhas amoras machacadas. É evidente que a martaraña europea gosta moito da froita coma complemento na dieta.

Excremento de marta (Martes martes) con abondoso contido de amoras

   O percorrido que fixo a marataraña de hoxe é o 3, indicado en vermello no seguinte mapa. Debemos abandonar a imaxe que tiñamos da martaraña coma un carnívoro exclusivo de grandes masas florestais. Se vos fixades na ortofoto de sig-pac, a cobertura arbórea é mínima neste territorio. E dispoño de numerosas obsrvacións para confirmar, sen xénero de dúbidas, que é un territorio ocupado por martarañas reprodutoras, como ben sabedes. 

Diferentes itinerarios de Martes martes en As Regas de Casalousada (Moeche)

  Xa falamos que o 1 (azul) xa non o fai desde que estercaron o prado. O tramo 4 (verde claro) é o que mantén con maior frecuencia. O ponto de unión entre o 1, 2 e 4 (círculo branco sobre o Rego de San Xurxo) supón un importante lugar de marcaxe territorial.

  Porén, a noticia da mañá foi o avistamento, moi breve, dunha donicela (Mustela nivalis). Ou delonciña, que dicimos polo norte galego. Por desgraza non me deu tempo a tomarlle foto ningunha. Podo poñer unha imaxe do hábitat onde foi observada atravesando a estradiña.

Lugar da observación da delonciña (Mustela nivalis)

   Por suposto fixen unha visita rápida aos meus picanzos. No territorio 1, onde onte habia tantos, non vin nin o primeiro. Si apareceu este puto gato (cruzado de siamés, polo rabo torto e curto). Non digo nada, que me denuncian as tolas da Igrexa Gatólica.

Gato doméstico. Especie invasora no medio natural

    Rematamos cun buxato xuvenil. Nestes días de verao dame moita pena escoitar os queixumes dos xóvenes voantóns que mian sen descanso para que lles traian comida. Un son moi común nos campos galegos nestas alturas do ano.

Buxato común (Buteo buteo) xuvenil
OM-1 + Panasonic 100-300 f:5,6   ISO:1000    V:1/320   F:5,6

    A todo isto, veredes que estou a empregar o Pana 100-300 en vez do Zuiko 100-400. En camiñadas "terrestres" resulta moitísimo máis cómodo e a diferencia de calidade co 400 non é moita. Estiven a ponto de vender este tele e alégrome moitísimo de non telo feito. Porque custou case tres veces menos que o Zuiko e penso que non merece unha diferenza tan abismal no prezo (en macro vai moito pior, certo, pero ten outras vantaxes).

Veigas do Xuvia desde San Xurxo de Moeche
OM-1 + Panasonic 14-42 mm   ISO:200    V:1/400   F:5,6
  
Espérovos no próximo post. E os 693 visitantes que tivo onte este blogue lembrade que cobro só 10 euros por cada comentario. Farei desconto se o facedes en grupo.

sábado, 2 de agosto de 2025

02/08/2025 Observaciones interesantes en el Xuvia

 Esta mañana volvía a Moeche, con camuflaje incluso para la cámara. Pero hoy Doña Marta no quiso aparecer. Sólo un gato cabrón, que me confundió un poco hasta que lo enfoqué:

Gato doméstico en lugar de marcaje diario de marta europea

  Me pregunto qué tipo de interacción pueden tener los gatos domésticos con nuestros mustélidos, pero seguramente no sea buena. Siempre que lo pienso me acuerdo de la marta hecha polvo que vi en Cospeito el año pasado. Ampliando las fotos me quedé horrorizado al comprobar la gravedad de sus lesiones. Quizá fuese una pelea territorial entre martas, un perro... u otro tipo de accidente, no lo sé. Pero a mí me vienen los gatos a la cabeza. Llamadme maniático.

Marta europea con graves heridas en ojo y sin hocico!

  En cualquier caso un gato doméstico en cualquier espacio natural es una amenaza para la fauna autóctona y punto. Si tienes gato y te gusta la Naturaleza JAMÁS permitas que salga de casa.

 Volviendo a la Tierra, el viaje valió la pena por dos observaciones. La primera, dos chotacabras grises en el lugar de Vilar, Lamas (San Sadurniño). Diría incluso que un volantón y alguno de sus progenitores, por como interactuaron entre ellos.

Chotacabras gris (Caprimulgus europaeus). Toma a través del parabrisas
OM-1 + Panasonic  100-300 f:5,6   ISO:65.535   V:1/250    F:5,6

 La otra novedad fue la observación de un juvenil de alcotán en el bosque galería del Xuvia, desde donde reclamaba de manera insistente (supongo que a sus padres). Por lo que he leído parece un poco temprano para pollos volados, pero es factible.

Alcotán europeo (Falco subbuteo) juvenil. Toma muy recortada
OM-1 + Panasonic  100-300 f:5,6   ISO:3200   V:1/640    F:5,6

   Otro alcotán volaba por la zona, seguramente uno de sus progenitores.

Alcotán europeo (Falco subbuteo) en vuelo. Toma muy recortada

   Dos citas que valen su peso en oro. La mala noticia es la presencia cada vez más numerosa de gatos domésticos en los campos de As Regas, donde campean a diario un mínimo de cuatro ejemplares diferentes (seguramente cinco).

Gato doméstico suelto en espacio natural

    Ya he dicho lo que pensamos los ecologistas al respecto, así que no me repetiré (aquellos que defienden su presencia NO son ecologistas ni aman la Naturaleza, aunque se disfracen de ello).

  A todo esto he pasado el post de ayer tarde sobre la presunta violación grupal a modo borrador. Por lo visto ahora la chica dice que lo inventó todo. Si es cierto, me parece gravísimo por el daño que causa a las auténticas víctimas y al movimiento feminista tradicional (no al Podemita, que esas viven en un mundo paralelo). Alguno cortocircuitará al enterarse que las denuncias falsas existen. Yo mismamente conozco varias en mi entorno social y familiar. 
     Otra posibilidad es que la violación ocurriese realmente pero la chica se retractase por miedo a represalias hacia su persona o su familia. Desde luego en el hospital se detectaron lesiones "compatibles con la violación" (¿acaso mintieron para favorecer la acusación por ser mujer?). E incluso el ayuntamiento de Ferrol se iba a personar como acusación particular. En fin, un suceso raro, raro. Esperemos que el delincuente, ya condenado por otras causas e implicado en un conflicto que causó alarma social el mes pasado, disfrute cuanto antes de su repatriación. Patada en el culo ya!