Seguidores e seguidoras

sábado, 21 de febreiro de 2026

Ha terminado el Diluvio! 3 Colimbos grandes y 1 ártico

  Durante estos últimos meses he publicado numerosas fotografías de la ría, casi siempre con lluvia y mostrando un cielo gris cubierto de nubes. Hoy ha terminado el Diluvio. Como en el famoso episodio bíblico, las gentes de Ferrol disfrutan una alegría muy necesaria tras este larguísimo período de lluvias sin fin. No se sabe lo que es llover de verdad hasta que no se pasa un invierno aquí (hasta flipan unos compañeros vascos que han venido de Sestao a Navantia-Ferrol).

Cielo de Ferrol parcialmente despejado
OM-1 + Panasonic 14-42 mm f:5,6  ISO:400   V:1/400   F:7,1

  No me pude resistir y tomé unas fotos rápidas a pulso para registrar esta "efeméride".



  Seguramente va a ser un fin de semana lleno de cambios.


  Mientras, en la ría continuan presentes los cuatro colimbos. Hoy por fin pude determinar la identificación de todos ellos: finalmente son tres grandes y un ártico.

Colimbo grande (Gavia immer)
OM-1 + Zuiko 300 f:4  ISO:3200   V:1/200   F:7,1

  Al principio dudaba con uno de los colimbos, que acompañaba al ártico (era mucha distancia y ya casi nunca llevo el telescopio). Finalmente "el segundo ártico" resultó ser otro grande.

Colimbo ártico (Gavia arctica) y grande (Gavia immer). Toma muy recortada 
OM-1 + Zuiko 300 mm  + MC1,4x f:5,6  ISO:3200   V:1/320   F:5,6

Colimbo grande (Gavia immer)
OM-1 + Zuiko 300 mm  + MC1,4x f:5,6  ISO:400   V:1/320   F:7,1

Colimbos grandes (Gavia immer). Toma muy recortada
OM-1 + Zuiko 300 mm  + MC1,4x f:5,6  ISO:1600   V:1/800   F:5,6

 Incluso en esta toma lejana se pueden apreciar esos rasgos tan característicos del ártico, como son "el panel" blanco en la zona de popa (trabajo en un astillero), cabeza más redonda, pico más fino que en el grande o la mayor definición en el contraste negro/blanco de cuello y cabeza.

Colimbo ártico (Gavia arctica). Toma muy recortada desde más de 1Km
OM-1 + Zuiko 300 mm  + MC1,4x f:5,6  ISO:1600   V:1/320   F:5,6

 A todo esto mi idea hoy era lograr fotos buenas de los zampullines cuellinegros, pero estaban muy lejos. No pudo ser. A ver si aguantan unos días más, que igual con este buen tiempo ya se marchan (aunque pueden quedar hasta mediados de marzo).

xoves, 19 de febreiro de 2026

Achégase a primavera. Esgonzo ibérico (Chalcides bedriagai)

 Esta vindeira fin de semana a xente vai volverse tola na Galiza. Logo de moitas semanas sufrindo a chuvia, o vento e o frío semella que teremos varias xornadas seguidas de sol e sen vento. 

    Nos tempos actuais iso quer dicir que nas terrazas dos bares non haberá sitio e que as praias estarán cheas de xente, maiormente paseando cans ceibes. Antes case ninguén acodía ás praias en febreiro, por moi bon tempo que fixese. O mascotismo xerou un incremento exponencial das visitas humanas a praias e sistemas dunares fóra da tempada de verán; estean protexidos ou non, tanto ten. A tranquilidade das praias galegas durante o inverno é algo que boto moito de menos.

  No século XX a cousa era ben diferente. Daquela estes primeiros días "primaverais" eran simplemente un adiantado anuncio da primavera. Flores temperás coma prímulas ou herba centella, as primeiras bolboretas, moitos anfibios comezando o período máis intenso da súa actividade, as primeiras lagartixas e lagartos activos.... Entre eses réptiles está o esgonzo ibérico, ún dos lacértidos máis escasos do noso país, pola súa distribuición tan limitada ás comarcas máis térmicas e secas.

Esgonzo ibérico (Chalcides bedriagai)
Sony RX10 III (focal 214 mm equiv.)    ISO:125   V1/1000   F:5,6

 En 2020 e grazas ás indicacións de Martiño Cabana (unha aperta!) puiden fotografar este exemplar no sistema dunar de Lariño (Carnota). Aquél é ún dos poucos lugares da provincia coruñesa onde podemos observar a especie. O húmido e pouco solleiro verán que temos no norte da provincia ao norte do Golfo Ártabro impede que poidan vivir aquí especies tan mediterránicas. 

Esgonzo ibérico (Chalcides bedriagai)
Sony RX10 III (focal 390 mm equiv.)    ISO:100   V1/500   F:7,1

   Foi un auténtico luxo poder fotografar aquel fermoso esgonzo ibérico. Haberá que voltar algún día co equipamento actual.

Esgonzo ibérico (Chalcides bedriagai)
Sony RX10 III (focal 144 mm equiv.)    ISO:100   V1/500   F:7,1

martes, 17 de febreiro de 2026

Preocupación por el río Basteiro y observaciones en la ría

   Ayer la prensa informaba de que los ríos y arroyos que vierten a la ría estaban desbordados, como pasa en muchos inviernos especialmente lluviosos. Entre ellos el "Regato do Basteiro" que tantas buenas observaciones me dio el año pasado. Este lunes estaba así (cuando voy  en primavera suelo aparcar el coche junto a ese lavadero).

Foto: José Pardo (La Voz de Galicia)
 
  Las fotos son de José Pardo, fotoperiodista ferrolano que trabaja para La Voz de Galicia. Y que fue al instituto conmigo, por cierto (espero que no me denuncie por publicar sus fotos).

Foto: José Pardo (La Voz de Galicia)

 Fijáos como estaba en verano. Al fondo está mi coche, junto al lavadero.

Rego do Basteiro en verano

   Esta crecida ha llegado poco después de que el ayuntamiento haya limpiado el río, hace unos meses. La verdad es que sobraban algunas plantas invasoras que estaban ocupando ya la mitad del cauce, pero había otra flora acuática autóctona muy interesante. En cualquier caso la limpieza parece que no ha servido para nada y las casas de la zona se han vuelto a inundar. Mira tú que cosas...

Rego do Basteiro "sin limpiar"

  Esta madrugada me acerqué allí y comprobé que las augas habían vuelto a su cauce. Casi de noche tomé unas fotos rápidas a pulso que salieron casi negras.


  Aclarando con Lightroom se puede ver perfectamente que el arroyo ha bajado muchísimo.

Rego do Basteiro "limpio"

Rego do Basteiro (Neda)

    El desbordamiento es un proceso natural en muchas cuencas. Me preocupa más la limpieza, mejor dicho, el desbroce salvaje que han realizado en otoño. Con toda probabilidad este año no vamos a tener tantas libélulas ni ranas como el año pasado, aunque supongo que con el tiempo volverán (ya se han hecho limpiezas de este tipo antes). De todas formas empiezo a pensar que estas actuaciones repetidas por parte del concello pueden ser la causa de la desaparición de la gallineta (Gallinula cholopus) como especie reproductora en el Basteiro. 

 En Maniños observaba lejísimos uno de los colimbos que tenemos este año.

Colimbo grande (Gavia immer). Foto testimonial.

   El oleaje que levantó un remolcador pareció molestarle y salió volando, para mi disgusto.


     Después de dar una vuelta hasta el astillero de Navantia-Ferrol volvió a Maniños.

Colimbo grande en vuelo

    A este andarríos chico pude fotografiarle bastante más cerca, tanto como dos metros.

Andarríos chico (Actitis hypoleucos)
OM-1 + Zuiko 300 f:4   ISO:6400   V:1/100   F:4

  Esta mañana tuve tres oportunidades para fotografiar al martín pescador, la joyita más hermosa de la ría. Pero lograrlo es muy difícil. Tienes que verlo tú a él primero y además tener la cámara preparada. Si te detecta él antes o necesitas modificar los parámetros adios muy buenas.

    Aunque lejano, logré la primera toma con el nuevo equipo PRO (está recortada). Por desgracia en el máximo del rango de ISO nativo, así que apliqué la reducción de ruido con la I.A. del Lightroom. Pero estuve practicando un rato con la reducción de ruido manual que tiene el programa, con un sinfín de opciones: luminancia, crominancia, contraste, detalle, etc. Después de muchas pruebas conseguí un resultado bastante parecido a la I.A. 

Martín pescador (Alcedo atthis). Reducción de ruido con inteligencia artificial
OM-1 + Zuiko 300 f:4   ISO:25600   V:1/125  F:4

Martín pescador (Alcedo atthis). Reducción de ruido con inteligencia natural
OM-1 + Zuiko 300 f:4   ISO:25600   V:1/125  F:4

    Considero probable que el martín pescador vuelva a ser un reproductor común en la ría de Ferrol a corto o medio plazo. Como lo fue hasta que algunos de sus estuarios se convirtieron en cloacas, durante la segunda mitad del siglo XX. Conozco citas de cría aisladas relativamente recientes, pero desde que ha entrado en funcionamiento la red de saneamiento de aguas residuales la especie dispone de un hábitat mucho más apropiado en algunos pequeños esteiros donde crió históricamente (por comentarios personales de Pedro Cruzado o mi padre, Santiago Prieto Yáñez).

luns, 16 de febreiro de 2026

Restaurando fotos antigas (R.F.A.): barbantesa (Mantis religiosa)

 Antes de nada aclarar que eliminei o post anterior porque non me daba conta que eBird é unha web privada, non pública (para subir listaxes cómpre rexistrarse!). Así que borrei o pantallazo, non vaia ser. Pero segue a darme risa o comentario famoso, polo espontáneo e inesperado.

 Probando o apilado de enfoque coa mandarina viñéronme unhas ganas terríbeis de que chegue a primavera.  Como seguimos inmersos nunha sucesión interminábel de borrascas, apeteceume reeditar unhas fotos de barbantesa, ún dos artrópodos máis imponentes de Europa. Case todas son dun exemplar atopado no encoro das Forcadas nun ventoso 1/11/2022.

Barbantesa (Mantis religiosa). Fam. Mantidae
Panasonic G7 + Zuiko 100-400 f:6,3 (a 275 mm focal)   ISO:200   V:1/400   F:7,1

  Tamén doutro, fotografado en outubro de 2007 (hai case vinte anos!), coa Olympus SPZ510, unha cámara de 7,1 megapíxeles que comprara para documentar citas do atlas de hérpetos da SGHN, que estábamos actualizando daquela. Ía moi ben en macro, mas eu de fotografía sabía apretar o botón de disparo e pouco máis. Arreglei como puiden este JPEG de 1 Mb.

Barbantesa (Mantis religiosa)
Olympus SPZ510 (focal 38-380 mm equiv)   ISO:200   V:1/400   F:7,1

     Tamén proceden dun JPEG a primeira e a terceira foto deste post. Das seguintes xa gardoRAW.

Barbantesa (Mantis religiosa)
Panasonic G7 + Zuiko 100-400 mm f:6,3   ISO:200   V:1/250   F:8

Barbantesa (Mantis religiosa)
Panasonic G7 + Zuiko 100-400 mm f:6,3   ISO:200   V:1/320   F:6,3

  Xa tiña o teleconvertidor MC1,4x, que acoplei para ver o insecto máis en detalle.

Barbantesa (Mantis religiosa)
Panasonic G7 + Zuiko 100-400 mm + MC1,4x  f:9   ISO:320   V:1/200   F:9

Barbantesa (Mantis religiosa)
Panasonic G7 + Zuiko 100-400 mm + MC1,4x  f:9   ISO:200   V:1/125   F:10

  Nestas dúas últimas tomas sería interesante dispoñer do apilado de enfoque, mas non debe ser doado. Entre que a maioría dos insectos se moven moito e que na costa ferrolá sempre fai vento sería complicado que o resultado final saíse ben. Haberá que probar con bichos estáticos; por exemplo, unha libeliña pousada, ou un lacértido tomando o sol.

domingo, 15 de febreiro de 2026

Pruebas técnicas y los cuellinegros cada día más bonitos.

  Esta mañana he hecho algunas pruebas con lo que se denomina "fotografía computacional".  Una con el apilado de enfoque,  que dejé con la configuración que trae de serie: apilado con 8 disparos y una diferencia entre ellos de 5 sobre una escala de 10 (aún no sé muy bien qué es esto último).

Disparo normal
OM-1 + Zuiko 300  f:4   ISO:400   V:1/6 seg   F:5,6

Imagen con apilado de enfoque
OM-1 + Zuiko 300  f:4   ISO:400   V:1/6 seg   F:5,6

 Utilicé exactamente los mismos parámetros de disparo y revelado. La diferencia es notable tanto en profundidad de campo como en saturación, aunque el enfoque y contraste en la parte más cercana de la mandarina parece mejor en el disparo normal. Seguramente por no conocer todavía esta herramienta. Lo que no sabía es que además aumenta el tamaño del sujeto. Qué ganas de probar el macro en el campo! La mala noticia es que en los dos modos de fotografía computacional no se puede utilizar el autodisparo. Casi me da un jamacuco. Habrá que comprar un disparador remoto o instalar la aplicación de turno para disparar con el móvil, algo que no me gusta nada (ya lo tuve en alguna cámara).

 También he probado la fotografía de alta resolución, que ofrece dos imagénes (RAW y JPEG) de hasta 80 megas y unos 8160 x 6120 píxeles, algo que tampoco es que pueda aprovechar mucho en el ordenador con monitor de 1920 x1080 pp. 

OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:1600   V:1/20   F:4,5

   Aún estaba amaneciendo y con el saquito de lentejas como único apoyo le di al botón con una velocidad de 1/20 seg, cerrando los ojos casi como quien acaba de echar un petardo gordo y no quiere ver la explosión. La imagen quedó bastante nítida, sobre todo teniendo en cuenta que la grúa pórtico de Navantia estaba realizando una maniobra (no me fijé en el momento) y además soplaba viento fuerte en el muelle de O Seixo, que influye mucho a esas velocidades. Después cogí un "trocito" de la foto que he subido a escala real, con 1080 píxeles de lado.


Recorte a tamaño natural

 Supongo que en esas condiciones no se puede pedir mucho más (a ISO 1600, ojo). Bastante me parece que se lea el nombre de mi empresa disparando como lo hice. Hice otra prueba con la factoría del otro lado de la ría, en la que trabajo, y a una velocidad de obturación más lenta todavía.

Colonia de vencejos pálidos (Apus pallidus), esperando a que vuelvan de África
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:800   V:1/10 seg  F:4

Recorte de 1080 píxeles a tamaño real

  En fin, es posible que para ciertas cosas todo esto me sea útil, especialmente el apilado de enfoque. Y ahora, para no aburrir al público naturalista (que empieza a abandonar la sala), vamos con mis zampullines cuellinegros, cada día más bonitos con el avance de la muda a plumaje nupcial. 

   Hoy el grupo estaba formado por 20-22 zampullines, aunque a primera hora de una mañana invernal poco puedes hacer con ISO 6400.

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:6400   V:1/200   F:4

  Subí a ISO 12800 pero seguían saliendo muy oscuras.

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:12800   V:1/320   F:4,5

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:12800   V:1/320   F:4

   Acabé poniendo ISO 25600, el máximo ISO nativo de la cámara. Así también podía jugar un poco más con la velocidad (cuanto más rápida mejor, obviamente).

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:25600   V:1/500   F:4,5

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:25600   V:1/500   F:4,5

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4    ISO:25600   V:1/500   F:4,5

 Como veis, algunos ejemplares ya tienen el plumaje de primavera casi completo. En unos días, o como mucho en unas semanas, abandonarán la ría de Ferrol para retornar a sus lugares de origen. Aprovechad ahora para observarlos.

sábado, 14 de febreiro de 2026

OIympus OM-1, probando la alta resolución (fracaso total)

   Hay dos funciones de la OM-1 que aún no conozco. Por un lado el apilado de enfoque, la toma de varias imágenes con el foco a diferente distancia para componer una sola con mayor profundidad de campo. Hasta ahora no tenía ningún objetivo compatible con esa función pero el Zuiko 300 f:4 lo es. Si algún día termina este interminable Diluvio Universal que estamos viviendo en Galiza podremos hacer pruebas de macro con insectos, flores o hérpetos.

  La otra función que prácticamente no había usado es la fotografía de alta resolución. O sea, una imagen mucho mayor, de 50 megas sin trípode o incluso 80 Mb con él. Antes tenía un monitor mucho más cutre y las imágenes que subía a blogger estaban mucho más recortadas, así que tampoco tenía mucho sentido. Ahora igual sí. Pero no escogí bien el día ni los sujetos para hacer la prueba.

Espátulas comunes (Platalea leucorodia). "Intento" a alta resolución
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:1600   V:1/200   F:5

  Esta mañana en Valdoviño hacía un fuerte viento del norte y además en seguida me cogió el frío. Entre una cosa y otra la toma de alta resolución quedó en toma de alta trepidación. La copia que hizo en RAW sí quedó bien enfocada porque se hace a la velocidad que escoges.

Copia RAW de la misma toma

  A todo esto la laguna vuelve a estar cerrada (hace unos días el alcalde de Valdoviño me comentaba que estaba abierta de nuevo tras ese breve cierre de la barra dunar en enero). Y cuando está llena pues las aves están en el quinto pino.

Anátidas en el sector NW del lago
     Casi todas.

Pareja de ánades frisos (Mareca strepera)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200   V:1/200   F:4

Espátulas comunes (Platalea leucorodia) aguantando el temporal
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:1600   V:1/200   F:5

  Imagino que mas o menos seguirán las mismas anátidas que enero, aunque los azulones residentes ya estarán "buscando piso". Como es habitual en febrero el número de fochas ha bajado mucho, con 25 ejemplares contabilizados esta mañana (en la foto falta uno de ellos, que no pude encuadrar por culpa de la maldita/bendita focal fija).

Fochas comunes (Fulica atra)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:1600   V:1/320   F:5

Espátula común (Platalea leucorodia)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:1600   V:1/320   F:5

    Bueno, que el famoso apilado de enfoque queda para otra ocasión. Qué ganas de probar eso!