Seguidores e seguidoras

sábado, 13 de agosto de 2016

Canon SX60 vs Fuji HS50 Comparativa zoom digital

    Me pide Paco Girón que publique una comparativa especial sobre el zoom digital de mis dos cámaras, pero disparando en modo automático y sin editar nada. Yo no trabajo así pero hay muchos colegas ornitólogos que usan la cámara de manera muy básica, sólo para leer anillas y no necesitan que las fotos sean buenas. Así que en esta comparativa he intentado hacer fotos como los que ellos hacen, en JPEG, y sin más edición que un poco de recorte para poder subirlas al blog sin que pesen demasiado (podéis abrir las fotos para verlas más grandes).

 Ya he comentado que eso de 42x, 50x y 65x son aumentos ficticios y muy engañosos, dependiendo de la focal mínima que tenga cada cámara (gran angular). Pero Paco me pide que lo explique así, pues es más sencillo de entender para muchos usuarios.

  Empecé probando con unas Patiamarillas situadas a unos 200 m. En estas condiciones el zoom óptico sirve para identificar especie y poco más (sobre todo si usamos JPEG sin editar)

 Fotos con máximo zoom óptico: Izda: Fuji HS50 (42x) Dcha: Canon SX60 (65x)

   Con el óptico a tope la diferencia no es demasiada, pues en realidad los aumentos de diferencia son bastantes menos de esos 23 que dicen las marcas. Pero si subimos el digital a tope la cosa cambia. En caso de una lectura, sería casi imposible leer la anilla con la Fuji, que se queda muy corta.

 Zoom digital a tope. Izda: Fuji HS50 (84x)  Dcha: Canon SX60  (260x)

    Un reidora situada a media distancia permite apreciar un poco la calidad de ambas cámaras (las Fuji HS tienden a subexponer), aunque este tipo de usuarios lo que necesitan es "potencia bruta", para el uso que les dan.

 Zoom óptico a tope. Izda Fuji HS50 (42x)  Dcha Canon SX60 (65x)

   Y metiendo el digital a lo bestia vuelve a aflorar la enorme diferencia de "cavallos" (fotos un poco más recortadas que las anteriores). Insisto en abrir las fotos a tamaño completo.

Zoom digital a tope  Izda: Fuji HS50 (84x)  Dcha Canon SX60 (260x)

  Otro uso habitual del zoom digital es la fotografía de libélulas, a la que muchos nos hemos apuntado últimamente. Una Ceriagrion y una Calopteryx sirvieron de modelos. Realicé los disparos en modo manual por culpa de la luz, pero en igualdad de condiciones (ISO 200 y V: 1/320). Aquí la Fuji tiene una pequeña ventaja con su mayor rango de apertura (desde F:2,8 a F: 11) y puedes disparar conmenos luz, pero la definición y detalle de las Canon es referencia dentro del sector, como llevo diciendo desde hace años. Aunque como he dicho, son tomas JPEG sin editar ni nada, tal como hace Paco. Lo que interesa en este caso es ver simplemente el rendimiento del zoom.

 Zoom digital Izda: Fuji HS50 (84x)  Dcha: Canon SX60 (130x)

 En este caso no subí de los 130x  con la canon. El motivo es que más allá es necesario trípode (que nosotros no usamos en macro) y pierde mucha calidad, algo innecesario en las fotos de libélulas, en los que se obtiene el mejor resultado sin pasar de ese umbral.

Zoon digital  Izda: Fuji HS50 (84x)  Dcha: Canon SX60 (130x)

  En fin, esto es una comparativa muy específica sobre una prestación en concreto. Si la prueba fuese para aves en vuelo o paisajes los resultados habrían sido diferentes. Pero cuando se prueba el zoom y la nitidez en ultra-distancia, la serie Canon SX nunca ha tenido más rival que la Nikon P900, que es más limitada en otros aspectos.

 Espero que os haya gustado la prueba. Paco, me debes una docena de birras.

luns, 8 de agosto de 2016

Laguna de Doniños, el mejor punto para libélulas de la comarca

 He dedicado dos jornadas a la laguna ferrolana de Doniños, probablemente el lugar con mayor diversidad de libélulas de la comarca. Hoy acompañado por mi amigo Paco Girón.

 Lago de Doniños, panorámica de la orilla Oeste y sistema dunar

    Estuve a punto de "abortar misión" al ver la peste nada más llegar. Pero uno ha aprendido  a convivir con la avispa asiática, con el jabalí, con el eucalipto y con los mascoteros. No nos queda otra! Este sí es un grave problema medioambiental que tenemos y no que un cazador mate un corzo o una cabra montés!, pero seguimos en la inopia.

 Sujeto infectado por la peste Nº 1
(sus perros levantaron un bando de unas 1000 gaviotas que descansaban en la playa)

 Sujeto infectado Nº 2
(perros de raza potencialmente peligrosa sin correa ni bozal en un espacio público)

  Centré mis visitas en las charcas de inundación del sistema dunar.


    Al contrario que en los cañaverales de A Frouxeira, aquí resulta muy cómodo y seguro caminar con botas altas, pues el suelo es firme y no existe el peligro de hundirte.


 Charcas de inundación en el sistema dunar

  La sorpresa saltaba ayer, cuando pude observar casi una docena de Aeshna affinis, especie no citada hasta ahora en esta cuadrícula.

 Aeshna affinis, macho en vuelo

  Hoy volvía para intentar afotarla mejor pero sólo me encontré este ejemplar que, en principio, parece otra especie: Aeshna mixta, que aquí llamamos "Libeliña de Outono".


Aeshna mixta?

  Llevo tiempo buscando ejemplares de Ischnura graelsii, pero todos los que he podido fotografiar son elegans, con su característica espina en el pronoto.



 Ischnura elegans, diferentes individuos

 Otras especies comunes aparecieron durante las prospecciones.

 Lestes barbarus

 Lestes barbarus macho, detalle apéndices anales

  Tuve la suerte de ver una nueva especie para mí: Sympetrum meridionale (grazas Martiño).

 Sympetrum meridionale

 Sympetrum sanguineum, macho maduro

Sympetrum striolatum

  Paco no tenía citada la Crocothemis en Doniños. No sé si Martiño, Anxos o Adolfo la habrán citado.

Crocothemis erythraea, hembra

  Hacía muchos años que no me internaba en el propio lago. Los accesos que existían hace treinta años han desaparecido debido al abandono y el crecimiento incontrolado de matorral y juncal. Hoy en día es muy complicado acceder a la laguna, aunque la vista del inmenso campo de nenúfares justifica el esfuerzo, os lo aseguro.

 Lago de Doniños desde dentro

  Esta planta de hojas flotantes ha desaparecido en muchos lugares pero conserva en Doniños una de las comunidades máis importantes de todo el noreste peninsular.

Nenúfar blanco (Nymphaea alba)

    Y allí las Erythromma viridulum tienen un hábitat perfecto.


   Como nos informaba Paco, es tan abundante aquí que hasta resulta fácil de observar en los caminos que la bordean. En los pequeños sauces de la orilla se agrupaban por docenas, algo insólito para este naturalista, acostumbrado a verlas exclusivamente sobre la lámina de agua de Forcadas.


  Sin duda son un modelo especialmente fotogénico. No quiero imaginar las fotos que les podrían sacar Fran Nieto o Anabel Viñas.

Erythromma viridulum

  Me despido con un coleóptero de la familia de los carábidos. Si la cita es nueva te paso las UTM, Pablo (e cóntanos qué especie é).

Carábido (Carabus lineatus lateralis)

  Vivan las libélulas, viva el macro!!

venres, 5 de agosto de 2016

Encoro das Forcadas, nova prospección odonotalóxica

 Estou a aproveitar os últimos días feriados de que dispoño para traballar no Atlas de libeliñas de Galiza. Esta mañá no encoro de As Forcadas, Valdoviño.


  Alí hai unha poboación abondosa dun zigóptero moi curioso como é a Donceliña de ollos vermellos, que ten a manía de vivir en augas abertas sen aproximarse á beira, sobre todo os machos. É, digamos, unha especie "peláxica", para que entendan os colegas ornitólogos. Aínda que Paco Girón me comentaba hoxe que en Doniños andan por "terra firme".


    Para observala o mellor é internarse con botas de caña alta polas pradeiras submerxidas, movéndose con coidado entre as masas de vexetación flotante onde soen pousar os machos de Erythromma (as femias achéganse aos xuncos da ribeira).

 Pradeiras acuáticas na enseada da Rañoa

  A observación da especie é relativamente doada, pero a súa fotografía resulta moi complicada, para min polo menos. Por unha banda estás coa auga por riba do xeonllo, pisando onde podes e como podes. Se non tes coidado acabas tocando coa cámara na auga, se non te mollas ti. E disparando a pulso (como fago habitualmente) non podes apoiarte en nada nen buscar pontos de apoio, polo que os movimentos da mao obrigan a escoller velocidades moi altas e, consecuentemente, a variar todos os demáis parámetros. Por todo iso estas fotos son realmente meritorias desde o meu ponto de vista. Moito máis que outras que quedaron técnicamente mellor, pero nunhas condicións de traballo moitísimo máis cómodas.

 Donceliña de ollos vermellos (Erythromma viridulum)

   A vida das libeliñas é un senvivir. Por arriba hai ataques aéreos de todo tipo, desde Papuxas (Sylvia atricapilla) a Falcóns pequenos (Falco subbuteo). Por abaixo, a auga é máis perigosa aínda. Durante a sesión fotográfica puiden contemplar varios ataques errados por parte das abondosas Rás verdes.

Rá verde (Pelophylax perezi)

  Todas as Ischnura que identifiquei eran elegans, que é claramente dominante nas Forcadas, aínda que tamén hai graellsii. A espiña que ten no pronoto a elegans é diagnóstica.

 Donceliña litoral (Ischnura elegans), detalle da espiña no pronoto

  Hoxe apareceron varias novidades na cuadrícula, como por exemplo o chamativo Gaiteiro bicolor.

Gaiteiro bicolor (Calopteryx xanthosoma)

  Ou o Gaiteiriño verdescente, que supón tamén a primeira identificación propia no pantano.

 Gaiteiriño verdescente (Lestes virens)

  O Lavacú escaralata xa fora citado hais uns días por Paco. Hoxe puiden afotalo ben.

Lavacú escarlata (Crocothemis arythraea)

  Por suposto non hai visita estival que non ofreza a posibilidade de desfrutar das Estrozas metamórficas que nesta época do ano abondan nas beiras do encoro máis axeitadas.


 Estroza (Hyla arborea), exemplares metamórficos

  O Miñato abelleiro semella estar a reproducirse desde hai anos, mas nunca fun quen de confirmalo (cando andas mirando para o chan pois perdes de ver "o de arriba")

 Miñato abelleiro (Pernis apivorus)

 E hoxe ademáis unha pequena sorpresa: un grupiño de 3+ Folosas das xunqueiras, das que só puiden lograr unha imaxe testemuñal.

Folosa das xunqueiras (Acrocephalus schoenobaenus)

  Grazas por seguirme.