Seguidores e seguidoras

mércores, 12 de outubro de 2022

Zuiko 100-400 mm, seguimos de pruebas

 Esta mañana me acercaba hasta Valdoviño para sacar algunas fotos con el nuevo juguete. Aunque la luz era escasa ahora que los días son más cortos y el sol tarda mucho en salir en esta esquina del noroeste peninsular donde tenemos el mismo horario que Cataluña aunque nos correspondería el horario de Portugal (cosas de la política centralista española).

Panasonic G7 + Zuiko 1900-400 mm  ISO:400   V:1/800   F:6,3

 Una breve parada en la laguna me permitió tomar algunas fotos de frisos, la anátida más emblemática de A Frouxeira. Me interesa especialmente conocer la estabilización de imagen, que va mucho mejor de lo que pensaba en mis primeras tomas de contacto.

Ánadas frisos (Anas strepera) Imagen recortada
Panasonic G7 + Zuiko 100-400 mm  ISO:1250  V:1/100  F:6,3

Panasonic G7 + Zuiko 100-400 mm  (a 200 mm) ISO: 640  V:1/80  F:6

  La verdad es que no llevé el telescopio y José Ramón apenas tuvo tiempo de mirar porque no le dejé. Mis visitas a la laguna son cada día más breves por el motivo que sabéis y en cuanto veo a los delincuentes mascotistas ya me pica el culo por salir de allí para no envinagrarme.


Ánades frisos (Mareca strepera)
Panasonic G7 + Zuiko 100-400 mm  ISO: 1250  V:1/125  F:6,3

  Pero las sensaciones con el Zuiko son cada vez mejores. Como en cualquier otra "relación" hay que ir conociéndose poco a poco, pero que creo que nos va a dar muchas alegrías tanto al autor como a los lectores y lectoras de este blog.

luns, 10 de outubro de 2022

Ría de Ortigueira, 09/10/2022

  Ya me encuentro bastante mejor de la espalda y tras dos semanas casi sin salir de casa ayer me animaba a visitar la ría de Ortigueira, donde nos reencontramos con Álvaro y Eulogio. 


  A pesar del tiempo, bastante desapacible, pudimos realizar un censo no completo de bastantes especies. Casi todo contabilizado desde el puerto de Ortigueira con bajamar y desde Mera:
  • 1 Cisne vulgar (Cygnus olor)
  • 1 Ánsar común (Anser anser)
  • 3 Cucharas (Spatula clypeata)
  • 21 Silbones europeos (Mareca penelope)
  • 3 Ánades rabudos (Anas acuta)
  • 174+ Ánades azulones (Anas platyrhynchos)
  • 37 Cercetas comunes (Anas crecca)
  • 3 Zampullines chicos (Tachybaptus ruficollis)

Azulones (Anas platyrhynchos) en Mera

Acuáticas descansando en el intermareal

  • 144 Ostreros (Haematopus ostralegus). Insisto que son cifras incompletas 
  • 1 Chorlitejo grande (Charadrius hiaticula)
  • + Zarapitos trinadores (Numenius phaeopus). A estas alturas ya estarán los 100-150 bichos invernantes de todos los años
  • + Zarapitos reales (Numenius arquata). Cientos, como siempre.
  • 88 Agujas colipintas (Limosa lapponica). Había un grupito más que no conté
  • 13 Agujas colinegras (Limosa limosa)
  • 27 Correlimos gordos (Calidris canutus)
  • 5 Correlimos comunes (Calidris alpina). Álvaro vio un grupo de varias decenas.
  • 1 Andarríos chico (Actitis hypoleucos)
  • + Archibebes claros (Tringa nebularia)
  • 59 Archibebes comunes (Tringa totanus)

Archibebes claros (Tringa nebularia) y otras limícolas

Correlimos gordos (Calidris canutus) y agujas (Limosa spp)

  • + Gaviotas típicas (Larus fuscus, michahellis + C. ridibundus)
  • 18+ Gaviotas cabecinegras (Ichthyaetus melanocephalus)
  • 5 Gaviones atlánticos (Larus marinus)
  • 1 Charrancito (Sternula albifrons) joven
  • 3 Charranes patinegros (Thalasseus sandvicensis)
  • 42 Cormoranes grandes (Phalacrocorax carbo)
  • 2 Cormoranes moñudos (Gulosus aristotelis)
  • + Garzas reales (Ardea cinerea)
  • 7 Garcetas grandes (Ardea alba)
  • + Garcetas comunes (Egretta garzetta)
  • 32 Garcillas bueyeras (Bubulcus ibis)
  • 33 Espátulas (Platalea leucorodia)
  • 2 Águilas pescadoras (Pandion haliaetus)
  • 4 Martines pescadores (Alcedo atthis)

Gaviota cabecinegra (Ichthyaetus melanocephalus)

Charrancito (Sternula albifrons) juvenil

Garcetas grandes (Ardea alba)

Grupo de espátulas (Platalea leucorodia)

Martines pescadores (Alcedo atthis)

  Bueno, empieza la invernada de acuáticas. En las próximas semanas irán aumentando el número de silbones, rabudos o cercetas. Ya en noviembre entrarán los bandos de correlimos comunes y los primeros grupos de chorlitos grises. A ver cómo se presenta la cosa este año.

mércores, 5 de outubro de 2022

O mascotismo de terrario, ameaza ecolóxica

   A problemática medioambiental e social provocada pola invasión canina ou gatuna é algo específico do século XXI e das novas tendencias animalistas-peluchistas. Pero no século pasado o mascotismo trouxo tamén terríbeis consecuencias medioambientais cando se puxo de moda manter en terrarios animais exóticos coma tartarugas de Florida, pitóns ou varanos do Nilo.

    Hai pouco entereime que no Parque Nacional dos Everglades (EEUU) teñen un grave problema coa pitón de Birmania (preme) da que se calcula pode haber 150.000 exemplares dentro do parque, que predan sobre a fauna autóctona como mapaches, raposos ou caimáns. Unhas pitóns que apareceron por culpa da solta de alguns irresponsábeis, auténticos terroristas medioambientais.

Pitóns birmanas capturadas nos Everglades

  Paradóxicamente en Europa temos problemas precisamente coa invasión do mapache ou da tartaruga de Florida, que afectan á nosa biodiversidade por predación, transmisión de enfermidades ou competencia ecolóxica. Pero son innumerábeis as especies invasoras procedentes da cría en terrario que acabaron por se reproducir nos ecosistemas doutros países ou doutros continentes como sucede nos casos mencionados .

   Todo cortesía do criminal negocio mascotista. Un negocio que se dedica a importar fauna exótica capturada nos seus hábitats de orixe ou ben a crialos en cautividade para lucrarse coa súa venda sen importarlle o que suceda depois, cando moitos dos seus propietarios se cansen deles e decidan soltalos no medio natural.

Tartarugas de Florida (Trachemys scripta) nun río galego

 Isto foi o que pasou con este dragón barbudo, un saurio da familia das agamas orixinario de Australia, e cuxo propietario pretendía soltar na comarca de Ferrol.

Dragón barbudo (Pogona vitticeps)

   Afortunadamente enterouse José Ramón Castro e ofreceuse para gardalo na súa casa até encontrar mellor destino. Finalmente atopou outra casa para o "dragón", evitando a súa solta no medio natural (onde probablemente morrería en breve, todo sexa dito).

Dragón barbudo (Pogona vitticeps)

   Sempre estiven en contra da tenencia de animais exóticos en terrario.  Se somos tan críticos coa caza, debemos selo igualmente con esta práctica da terrarofilia ou coleccionismo de animais exóticos. Deixemos a fauna no seu sitio de orixe e se queredes ver dragóns de Komodo poñedes a televisión na dúas pola tarde para ver un documental. Colaborar co negocio do mascotismo é colaborar co maltrato animal e xerar potenciais riscos para o medio ambiente en caso de solta ou fuxida. Así de sinxelo.