Seguidores e seguidoras

domingo, 25 de xaneiro de 2026

Zampullines cuellinegros y cormoranes moñudos

   ZAMPULLINES CUELLINEGROS

 En Galiza seguimos de temporal en temporal. Ora de frío, ora de lluvia, ora de viento, ora marítimo, ora et labora... Y yo sigo en modo sedentario, acudiendo a mis lugares favoritos alejado todo lo que puedo del dichoso coleccionismo de rarezas, al que cada día encuentro menos sentido.

  Paso las horas en mi muelle favorito, aunque no haya nada visible. Es ponerse a ler algo en el móvil y aparecer las aves cuando menos te lo esperas. Ayer el grupo de zampullines cuellinegros me cogió cagando, que se dice vulgarmente. A toda prisa pillé la cámara para hacer un disparo rápido. 

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200   V:1/200   F:4,5

   Por cierto, este equipo es muy bueno, es pro, tiene mucha calidad y todo lo que queráis... pero también tiene varios defectos asociados a la óptica. No hay zoom, con lo cual muchas veces no puedes tomar la foto que quieres (con todo el grupo reunido o con un fondo, por ejemplo). Por otra parte el sensor de una micro 4/3" sumado a un f:4 tiene muchísima menos profundidad de campo que una bridge 1/2,3". Así que tienes que pensar mejor donde pones el foco. En un grupo como el de la primera foto saldrían todos enfocados con una P1000 o una Canon SX. También es cierto que no saldría una foto decente a ISO 3200...

"Los veintitrés de Maniños"

    Se alejaron un rato pero tuvieron a bien acercarse de nuevo. De todas formas cada vez me fijo más en el fondo, y el mar de la ría queda muy bien cuando llueve fuerte.

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200   V:1/160   F:5
  
   Varios ejemplares han comenzado la muda hacia el plumaje nupcial, que tendrán casi completo a principios de marzo. Es una pena que estos últimos inviernos no les hayan acompañado los zampullines cuellirrojos (Podiceps auritus), especie a la que también he podido fotografiar con plumaje de primavera, en 2018 (pincha).

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:6400   V:1/500   F:5

    Las fotos con lluvia tienen su fotogenia pero la falta de luz es el precio a pagar. Menos mal que la OM-1 permite trabajar con ISO´s altísimos...


   Tengo que aprender a enfocar con ésto. Cuando emergió el grupo cerca de la rampa quizá debí haber escogido un diafragma más cerrado. Aunque claro, entonces tendría que subir el ISO varios pasos, y no estaba la cosa para abusar. Tampoco podía bajar la velocidad en este caso porque los zampullines están en constante movimiento.

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:6400   V:1/500   F:5

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:6400   V:1/250   F:5

  Bueno, toca seguir aprendiendo a manejar este cacharro. También a editar los RAW tomados con el f:4, que es un mundo aparte.

Zampullines cuellinegros (Podiceps nigricollis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:6400   V:1/500   F:5

 CORMORANES MOÑUDOS

  Todos los días al amanecer varias decenas de cormoranes moñudos entran en la ría desde sus colonias en las islas e islotes del exterior (donde ya podría haber nidos ocupados, pues los tengo visto en febrero). Uno de los grupos llega siempre al muelle de Maniños si no hay pescadores de caña. 

Cormoranes moñudos (Gulosus aristotelis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200   V:1/200   F:5

     Fotografiar a los cormoranes resulta mucho más sencillo a priori porque casi no se mueven. Sin embargo no consigo lograr unos contornos limpios, bien definidos y sin esas malditas líneas fantasma, o como demonios le llamen los fotógrafos. Ayer me acerqué un poco más a mi objetivo.

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200   V:1/160   F:4,5

    Aunque uno de los cormoranes debía aburrirse de mi presencia y soltó este "bostezo":

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:3200   V:1/160   F:4,5

   Por algunas observaciones que hice tengo la teoría de que los cormoranes distinguen los colores. A mi coche parecen reconocerlo y permiten que me acerque muchísimo, aunque la intrusión de gaviotas en la composición es constante.

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:1600   V:1/100   F:4,5

  Uno de mis cormoranes se puso a huevo, con una luz estupenda, pero las patiamarillas hacían todo lo posible por sabotear las fotos. No tengo pruebas pero tampoco dudas de que lo hacían a propósito.

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:1600   V:1/100   F:4,5

   Lentamente moví un poco el coche y finalmente logré la composición que buscaba.

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:1600   V:1/100   F:4,5

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:1600   V:1/80   F:4,5

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:1600   V:1/80   F:5

    No pude bajar de ISO 1600 pero tampoco está mal ese rango en la OM-1.

Cormorán moñudo (Gulosus aristotelis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:1600   V:1/80   F:4,5

 La lluvia aumentaba de intensidad y decidí abortar misión tras tomar una última foto de mis cormoranes. Un gavión atlántico juvenil decidió incorporarse a la foto después de haber robado un huevo de raya a una patiamarilla. Es lo que tienen los espontáneos.

Cormoranes moñudos (Gulosus aristotelis)
OM-1 + Zuiko 300 mm  f:4   ISO:6400   V:1/160   F:5

2 comentarios:

  1. Que fotos máis guapas! É abraiante o brillo que lle sacas ao teu equipo fotográfico! Apertas meu! Damián

    ResponderEliminar
    Respostas
    1. Grazas. A verdade é que a este equipo un fotógrafo podería sacarlle moito máis brillo, mas lembra que eu son un naturalista (a moita honra!) que fai tontadas no ámbito da fotografía.

      Eliminar

Para comentar es necesario identificarse con nombre y apellidos