Seguidores e seguidoras

domingo, 5 de abril de 2026

Corzo y... lobo ibérico!!

      Estoy dedicando la Semana  Santa a muestrear diferentes localizaciones del valle del Xuvia donde tengo registros de comadreja (propios) o armiño (Clara González,2024). Lugares como Lamas (San Sadurniño), San Xurxo (Moeche) ou As Regas de Casalousada. Claro que ésto no es tan fácil como ir al lago de Valdoviño para anotar la cerceta carretona en vuestra colección particular (¿la "tenéis" todos ya o le falta alguien?).

 La búsqueda de mustélidos es complicada, aunque hoy encontraba un excremento con buena pinta para armiño. Pero que muy buena.

Excremento de mustélido (Mustela erminea/nivalis)

 Dice el refrán que "a quien madruga Dios le ayuda". El sábado, antes de la salida del sol, sorprendía un precioso macho de corzo comiendo tranquilamente en su típico hábitat de prados alternando con frondosas.

Corzo común (Capreolus capreolus) macho
OM-1 + Zuiko 300 mm f:4  ISO:12800   V:1/400  F:4

  Yo estaba parapetado detrás de un seto pero logré meter el objetivo entre las ramas y el tronco de un sauce para coger al corzo en foco, más o menos. 

Corzo común (Capreolus capreolus) macho
OM-1 + Zuiko 300 mm f:4  ISO:6400   V:1/500  F:4

 Estos días se escuchan por todo el valle sus ladridos de celo, muy diferentes a la famosa berrea del ciervo (especie mucho más escasa en tierras gallegas).

Corzo común (Capreolus capreolus) macho
OM-1 + Zuiko 300 mm f:4  ISO:6400   V:1/400  F:4,5

     Si ayer fotografiaba este corzo hoy observaba a su mayor depredador natural: el lobo ibérico.

Lobo ibérico (Canis lupus signatus)
OM-1 + Zuiko 300 mm f:4  ISO:6400   V:1/320  F:4

    En un lugar que no concretaré (por motivos de seguridad) aparecía un lobo corriendo por un prado hacia las ocho de la mañana. Una escena preciosa que no me dio tiempo a documentar. Sólo pude fotografiarlo cuando salió a la carretera.

Lobo ibérico (Canis lupus signatus)
OM-1 + Zuiko 300 mm f:4  ISO:6400   V:1/400  F:4

     Y aquí cometí un pequeño error, comprensible por otra parte. Con el ansia por verlo bien salí yo también a la carretera, abandonando la protección que me ofrecía otro seto vivo (formación vegetal tradicional todavía común en el paisaje agrícola gallego). También con algo de camuflaje y casi aguantando la respiración le tomé las fotos de este post. Pero el lobo me detectó fácilmente y salió por patas. Fue una pena porque venía caminando tranquilamente hacia mi posición. Posiblemente si me hubiese quedado oculto detrás de los sauces el lobo habría pasado a pocos metros de mí. En fin, los nervios lógicos del momento cuando un naturalista ve al gran depredador apical de nuestro país.

Lobo ibérico (Canis lupus signatus)
OM-1 + Zuiko 300 mm f:4  ISO:6400   V:1/400  F:4

 A diferencia de los dos ejemplares jóvenes observados en 2025 (clica) este no parecía tener ya síntomas de sarna. Si alguien puede indicarme sexo y edad aproximada estaría agradecido.

Lobo ibérico (Canis lupus signatus)
OM-1 + Zuiko 300 mm f:4  ISO:6400   V:1/320  F:4

    Se trata de mi cuarta o quinta observación directa de lobo en Galiza. En todas ellas he sentido lo mismo: un subidón de adrenalina y una sensación de armonía con la naturaleza. En ningún momento miedo a un posible ataque. Los únicos cánidos que me han generado miedo (incluso terror, un grupo de seis mastines que me rodearon) han sido los perros. Cuando leo artículos de ciertos "periodistas" sobre el peligro del lobo para el hombre... te dan ganas de reír, o de correrlos a hostias directamente.

"La luna del lobo" (toma recortada)
OM-1 + Zuiko 300mm  f:4  ISO:200  V:1/400  F:4

6 comentarios:

  1. Boas Xabier,
    Que pasada de comezo de temporada estás tendo. Pese a túa humildade, a primeira foto do corzo é moi bonita. Noraboa pola observación do lobo!!
    Un saludo,
    Alén Espiña

    ResponderEliminar
    Respostas
    1. Grazas, Alén.

      Comeza ben a primavera, certamente. Mas lembra que boa parte deste "bo comezo" provén da experiencia de anos anteriores, que me permitiron descubrir importantes poboacións de zigópteros no Basteiro ou coñecer o percorrido de mustélidos como a a martaraña.

      O de ter lobo coma especie común en Ferrol (porque é así), é algo que a miña mente aínda non deu asimilado. Xa resulta habitual atopar excrementos ou pegadas. E supoño que será cada vez mais común tamén ter observacións de exemplares en activo. Se no lo contan hai corenta anos... flipamos. Desde logo é toda unha experiencia.

      Unha aperta, rapás.

      Eliminar
  2. Que pasada... e que ben os retratache! Parabéns! Damián

    ResponderEliminar
    Respostas
    1. As moitas horas de espera, pasando frío, aburrido e sen ver nada non se reflicten no blogue.

      Eliminar
  3. Zé dos Péssegos8 de abril de 2026, 00:09

    Eu, e mais vizinhos, vim o lobo por Meirás. Beleza!!

    ResponderEliminar

Para comentar es necesario identificarse con nombre y apellidos