Seguidores e seguidoras

Amosando publicacións ordenadas por relevancia para a consulta Philomachus pugnax. Ordenar por data Amosar todas as mensaxes
Amosando publicacións ordenadas por relevancia para a consulta Philomachus pugnax. Ordenar por data Amosar todas as mensaxes

venres, 29 de maio de 2020

Censo de limícolas migrantes en la laguna de Valdoviño

  Aunque este año no hemos podido asistir a la migración de primavera Valdoviño nos ha guardado como regalo una pequeña muestra del paso para estos días de finales de mes, fechas en las que no suele quedar casi nada.

 Limícolas en el intermareal de la laguna

 Correlimos en el canal de desagüe

 Correlimos tridáctilos alimentándose

   Gracias a los vientos de NE de estos días un número muy interesante de aves descansaban ayer en la laguna y esta mañana seguían allí. Vamos con el resultado del censo hecho sólo con binoculares (no llevé el telescopio pues no contaba que hubiese tantas "limis" a estas alturas):

  • 2 Chorlitos grises (Pluvialis squatarola)
  • 134 Chorlitejos grandes (Charadrius hiaticula)
  • 11 Archibebes comunes (Tringa totanus)
  • 45 Correlimos comunes (Calidris alba)
  • 360 Correlimos tridáctilos (Calidris alba)
  • 3 Combatientes (Philomachus pugnax)
  • 2 Vuelvepiedras (Arenaria interpres)

A mayores, otras cosas interesantes como:

  • 4 Espátulas (Platalea leucorodia)
  • 1 Cerceta común (Anas crecca). Especulo con la posibilidad de su reproducción ahora o futura en el vecino embalse de As Forcadas
  • 2 Fochas (Fulica atra) nadando muy juntitas. A ver si hay suerte y se animan en cuanto el lago se cierre al mar en Junio.

 Intermareal central

Correlimos tridáctilos (Calidris alba)

    A destacar la presencia de un macho y dos hembras de combatiente, una especie regular pero bastante escasa en cuanto a cifras. El primero con su espectacular plumaje nupcial, muy variable en color. Hace siete años tuvimos otro con "melena" blanca (pincha).

 Combatiente (Philomachus pugnax) macho en plumaje nupcial

  Las hembras son aves discretas y con una forma peculiar, diferente a los andarríos o archibebes.

 Combatiente (Philomachus pugnax) hembra
Nikon P1000 focal 2600   ISO:180    V:1/320   F:7,1

  El macho se acercó a la hembra con ganas de marcha pero la cosa no llegó a mayores.

 Macho pavoneándose delante de la hembra

   Hay una cosa que ahora sufro más con la P1000: el efecto de reverberación por la refracción de la luz sobre el agua con luz intensa. Su focal es tan enorme que nos permite enfocar objetos muy lejanos pero cuando ese objeto es un ave alimentándose en el intermareal de una laguna o una ría, todo ese aire húmedo que hay entre la cámara y el ave se convierte en una barrera física que dificulta muchísimo la nitidez. Como bien saben los fotógrafos... cuanto más cerca, mejor.

 Combatiente (Philomachus pugnax)

  Aunque a base de mucha práctica ya voy conociendo mejor la P1000, que no es fácil. Viene a ser como pilotar un Fórmula 1 (hay que saber llevarla con suavidad). Desde luego me queda mucho por aprender para poder sacarle el mejor rendimiento.

 Combatientes (Philomachus pugnax)
Nikon P1000 focal 2600 mm   ISO:160    V:1/400    F:7,1

Combatiente (Philomachus pugnax) Distancia: unos 60-70 m
Nikon P1000 focal 2600  ISO:125    V:1/400   F:7,1

  Los correlimos muestran ahora su plumaje nupcial, aunque el del tridáctilo es bastante sosote (resulta bastante más espectacular el manto blanco puro de invierno, la verdad).

 Correlimos tridáctilo. Distancia: 15-20 m
Nikon P1000 focal 2600   ISO:180   V:1/500   F:7,1

 Correlimos alimentándose

Correlimos tridáctilo (Calidris alba). Distancia:15-20 m
Nikon P1000 focal 3000 mm   ISO:220   V:1/400   F:8

  En las rocas del canal de desagüe las aves suelen estar más confiadas y con distancias cortas es mucho mejor la Sony RX10 y su sensor grande, que es otro nivel de calidad, muy superior.

 Correlimos tridáctilo (Calidris alba). Distancia: 4-5 m
Sony RX10 III focal 600 mm  ISO:160   V:1/400   F:4

  Con la Sony es otra historia y sus fotos prácticamente no se distinguen de las hechas con un equipo reflex modesto. Es una pena que su alto precio haya echado para atrás a muchos compradores. No saben lo que se pierden.

Correlimos tridáctilos (Calidris alba)
Sony RX10 III focal 600 mm   ISO:125   V:1/400   F:4

 Y con esta bonita foto (bokeh incluido) nos despedimos por hoy.

venres, 7 de xuño de 2013

Calidris ferruginea & Philomachus pugnax

  Pues el paso prenupcial de "limis" no ha finalizado todavía. Si ya en otros años se daban picos migratorios menores hasta principios de Junio, era previsible que después de esta Primavera tan anómala, hubiese más entrada de aves.  Parece que el paso prenupcial y el postnupcial prácticamente se van a solapar este año (a principios de Julio ya están "bajando" Archibebes, Gordos, Andarríos y otras especies)

 Esta mañana, la laguna de Valdoviño mostraba un nivel muy bajo; lo habitual en Primavera. Esta circunstancia perjudica mucho el asentamiento de acuáticas nidificantes, pero favorece sobremanera la sedimentación de aves migratorias tales como ardeidos o limícolas.
 Hoy pude censar lo siguiente:
- Zampullines chicos (Tachybaptus ruficollis). Escucho cantos territoriales en la "Charca das espadanas", un encharcamiento artificial situado en la barra dunar donde la especie ha criado históricamente.
- 6 Espátulas (Platalea leucorodia) de diferentes edades descansando y alimentándose por la orilla Oeste.

Espátulas (Platalea leucorodia)

- Muchas anátidas típicas. A destacar los primeros pollos de Friso (Anas strepera). Una pareja vigilaba un número indeterminado de pollitos ocultos entre el cinturón de carrizal del Oeste. Parece que está siendo un buen año para el Azulón (Anas platyrhynchos). No los censé, pero los numerosos grupos de jóvenes y machos en muda ya empiezan a "hacer bulto".
- Una pareja de Porrones moñudos (Aythya fuligula). En los ochenta creo que hubo un intento de cría en Doniños. Si aguantan un mes, hasta que el lago se cierre, puede haber novedades. Por ahora pienso que la laguna no reúne condiciones para un hipotético episodio de cría, al estar tan baja.
- 7 Fochas (Fulica atra). Tampoco está la cosa para ellas, por ahora.
- 28 Chorlitejos grandes (Charadrius hiaticula)

Chorlitejos grandes (Charadrius hiaticula)

- 1 Correlimos zarapitín (Calidris feruginea). Una de las estrellitas de la jornada



Correlimos zarapitín (Calidris ferruginea)

- 101 Correlimos tridáctilos (Calidris alba). No miré la playa (ya sabéis por qué no voy), donde seguro que habría muchos más.

 Correlimos tridáctilo (Calidris alba) plumaje nupcial

- 26 Correlimos comunes (Calidris alpina)
- 2 Agujas colipintas (Limosa lapponica)
- 1 Archibebe común (Tringa totanus)
- 1 Combatiente (Philomachus pugnax) macho en plumaje nupcial alimentándose en la orilla Oeste.



Combatiente (Philomachus pugnax) macho nupcial


Combatiente (Philomachus pugnax) y Archibebe común (Tringa totanus)

- Dos hembras de Escribano palustre (Emberiza schoeniclus lusitanica) en la "Charca das espadanas", donde también nidificó hace años esta especie tan amenazada. A ver....

 Bueno hasta otra.


sábado, 6 de outubro de 2018

Combatente (P. pugnax) e outras novidades

   Onte achegueime de novo até o encoro das Forcadas, en Valdoviño. Desta volta estiven a prospectar a ribeira de Loiravella.


   Aquí as pradeiras submerxidas fican ao descoberto en canto baixan as augas conformando un hábitat frecuentado por varias especies escasas como o Mazarico rabinegro (Limosa limosa). Mesmo foi avistado hai anos o raro Bilurico patimarelo (Tringa melanoleuca)


   Onte as "pradeiras" de Loiravella estaban ocupadas por 1 Píllara dourada (Pluvialis apricaria), 1 Píllara real (Charadrius hiaticula), 7-8 Becacinas (Gallinago gallinago), 2 Biluricos das rochas (Actitis hypoleucos) e 1 Combatente (Philomachus pugnax), bastante raro de ver aquí aínda que seguramente é máis habitual do que pensamos. Pola contra non detectei nengún Bilurico alinegro (Tringa ochropus) por primeira vez desde hai dous meses.

Combatente (Philomachus pugnax)

   O malo desta zona tan aberta é que non podes achegarte moito ás aves porque está moi exposto. Pero con boa luz e unha cámara bridge tampouco fai falta.


 Becacina ou Narcexa común (Gallinago gallinago)
Canon SX60 focal 247 (equiv. 1365 mm)  ISO: 200  V: 1/400  F: 6,5

    Precisamente o pasado mércores observara unha Píllara dourada en migración activa sobre o asteleiro no que traballo.

Píllara dourada (Pluvialis apricaria)

 Píllara real (Charadrius hiaticula)

   Hai días que viña a observar a presenza dun Ibis sagrado no encoro, probablemente o exemplar do Val avistado en Xuño. Ao principio pensaba que sería un "fake" (bicho criado fuxido dunha colección). Logo de comprobar varias veces a súa timidez cara min considero que se trata dun individuo salvaxe nacido na poboación naturalizada da Bretaña.

 Ibis sagrado (Threskiornis aethiopicus)

Paisaxe das Forcadas

 E fin, que este tranquilo encoro segue a ofrecer momentos relaxados, lonxe dos mascotizados humidais litorais. Sempre nos quedará a lembranza do que foron antes da Peste.

venres, 26 de setembro de 2014

Ría de Ortigueira, 26 - Septiembre

  En vista de las fechas en que estamos y el gran interés ornitológico que tienen por aquí, he decidido que valía la pena quedarse en casa y aplazar la visita a Villafáfila. Tiempo habrá para deleitarse con las grullas y demás familia.

  Estos próximos tres días voy a dar caña por la zona de Ferrol y seré más escueto de lo habitual. Así que habrá menos literatura y más datos, que es de lo que se trata en estos días de paso.

 Canal central de la ría con bajamar en San Claudio

    Cuando llegué a la ría de Ortigueira esta mañana, la marea estaba ya un poco baja, así que los censos que pude realizar fueron bastante chapuceros; pero siempre está bien dar números, aunque sean poco precisos (los censadores patológicos agradecemos muchísimo estos datos cuando miramos otros blogs). Además, los vientos de noreste, dominantes esta semana, "limpian" de limícolas los humedales gallegos. Así que no esperéis cifras espectaculares.

  Vayamos al grano. Pongo lo más destacado de lo visto hoy en Ortigueira:

- 5 Espátulas (Platalea leucorodia)
- 36 Garcetas comunes (Egretta garzetta) en el reposadero de O Cavalar (el corral marisquero central). No me dió tiempo a cubrir otros sitios
- Decenas de Silbones (Anas penelope) y unas 20 Cercetas (Anas crecca). Pocas "anátidas de invierno", a estas alturas de Septiembre, quizá...
- 155+ Ostreros (Haematopus ostralegus)
- 1 Avefría (Vanellus vanellus). Mostraba un pico deforme, curvado hacia abajo
- 44+ Chorlitejos grandes (Charadrius hiaticula)

 Avefría (Vanellus vanellus) con aparente deformidad en el pico

 Ostreros (Haematopus ostralegus)

- 408+ Zarapitos reales (Numenius arquata). No pude censar los reposaderos secundarios (San Claudio, Feás y  Mera)
- 26++ Zarapitos trinadores (Numenius phaeopus). Ni caso a esta cifra. Es por poneros un número (a estas alturas del año pasan de 100 sí o sí)
- 70 "Mazaricos" sp (Numenius y Limosa spp). Probablemente eran mayoría de N. phaeopus.
- 47+ Agujas colipintas (Limosa lapponica)
- 2 Agujas colinegras (Limosa limosa)
- 43 Archibebes comunes (Trinta totanus). Censo bastante preciso
- 40+ Archibebes claros (Trina nebularia). Este es muy conservador
- + Andarríos chicos (Actitis hypoleucos)
- 1 Combatiente (Philomachus pugnax) en San Claudio.

 Combatiente (Philomachus pugnax)

- Muy pocos Correlimos comunes (Calidris alpina), con un máximo de 20 ejemplares en la ensenada de Cuíña.
- 32+ Correlimos gordos (Calidris canutus)
- 2 Agachadizas comunes (Galllinago gallinago) en prados de San Claudio
- 26 Gaviotas cabecinegras (Larus melanocephalus)
- Charranes patinegros (Sterna sandvicensis). Unha docena, pongamos.
- Un Charrán "comic", que es como se denominan coloquialmente a los charranes dudosos que pertenenecen a las especies común o ártico.

 Charrán "comic" (Sterna hirundo/paradisaea)

  En el transecto al molino de mareas de Cuíña afotaba esta Lagartija serrana, o cantábrica, como se denomina ahora. Nuestro lacértido más glamuroso, por tratarse de poblaciones al mismísimo nivel del mar, como ya os he comentado.

Lagartija cantábrica (Iberolacerta monticola), hembra

     Y justo mientras intentaba observar otro ejemplar apareció volando por el tronco del eucalipto lo que me pareció una Avispa asiática (Vespula velutina). En la zona se han encontrado ya varios nidos de este himenóptero invasor y me han informado de que ya es común en Cedeira (Antón Carro, comunicación persoal). Siento acabar con esta mala noticia!

domingo, 15 de marzo de 2015

Bichos de Março

    Esta fim de semana a lagoa de Valdovinho mantinha-se vazia e esperava ver novidades. A entrada dumha vaga de frio com ventos moderados de NE quiçá nom ajudóu muito e apenas havia cousas que salientar.

  Na manhá do sábado, por certo, juntavamo-nos aló umha tropa de caralho: dous fotógrafos: Alejandro Martínez e Juan sp, tres naturalistas do grupo Hábitat: Daniel Monteagudo, Carla Seage e Javier Fernández Lodeiro e mais o veterano fotógrafo e agora documentalista de Natureza  José Roberto Fernández  (recomendo-vos que visitedes a sua galeria em Vimeo).

  
     O mais destacado em quanto a aves:

- Mergulhons pequenos (Tachybaptus ruficollis): várias dúcias
- 5 Colhereiros (Platalea leucorodia)
-8 Garçotas (Egretta garzetta)
- 84 Cercetas comuns (Anas crecca)
- 5 Patos colher (Anas clypeata)
- 1 Pato cristado (Aythya fuligula)
- 3 Patos cristados americáns (Aythya collaris)
- 5 Galinholas negras (Fulica atra)
- 1 Combatente (Philomachus pugnax)
- 3 Biluricos das rochas (Actitis hypoleucos)
- 1 Gaivota de cabeça negra (Larus melanocephalus)
- 1 Pica-peixe (Alcedo atthis)
- 2 Picas alpinas (Anthus spinoletta)

Colhereiros (Platalea leucorodia) e Garçotas (Egretta garzetta)

 Combatente (Philomachus pugnax)

 Pica alpina (Anthus spinoletta) mudando a plumagem nupcial

   O baixo nível hídrico que a lagoa adoita ter na Primavera resulta ideal desde o ponto de vista da observaçom ornitológica mas nom o é tanto desde o ponto de vista ecológico. A xunqueira/canaval amosa arestora amplas áreas de lama seca onde devera haver pequenas láminas de auga. Éste é um factor que repercute moi negativamente na capazidade de acolhida de aves deste humidal que, por esse motivo, dispom de umha povoaçom de aquáticas reprodutoras moi cativa, moi inferior à que poderia ter polas suas características se contasse com um maior nível de auga nesta estaçom.


"Claros da marisma" completamente secos

      Mentras afotava paisagens da lagoa aparecérom, cómo nom! as duas espécies mais características do "espaço protegido": Homo subnormalis e Canis horribilis.


       Nos prados enchoupados de Taraça a vida está começando a rexurdir após o frio e chuvioso inverno.




    Precissamente em umha gávia a carom da pista atopava umha concentraçom de uns 750 cucharóns de Sapo comum (Bufo bufo)



      O outro dia identificara-os como larvas de Sapo raxado (Discoglossus galganoi), vistos desde o carro, mas hoje paréi ali e comprovei que eram realmente de bufo, logo de mirar o desenho caudal e a situaçom do espiráculo, na parte esquerda do corpo.


    O extremo redondeado da cola e o nascimento da crista caudal, à altura quasse do final do corpo, som característicos para identificar os cucharoês de Bufo bufo (ou B.calamita, moi semelhante e tamém presente na Frouxeira aínda que ocupa um nicho ecológico moi diferente).

 Cucharom de Sapo comum (Bufo bufo)

   O desenho das membranas caudais é moi importante para diferenciar estas larvas das de Sapo raxado que, miradas com lupa naturalista (ou con fotografia macro), amossam um desenho "em rede", ausente en Bufo, espécie na que a membrana simplemente aparece moi pigmentada, como vedes na seguinte imagem. A situaçom do espiráculo é o detalhe diagnóstico nestes cassos, pero isso já resulta mais complicado de ver.

 Detalhe da membrana caudal

   A minha equipa habitual agora é, digamos, "armamento ligeiro". A tampa dum simple tarro de conserva pode servir como "estudo fotográfico", e um pequeno trueiro de aquário para colher exemplares. E será máis cómodo de desinfectar tamém, que já sabemos o problema tan grave que estamos a ter nas povoaçoes de anfíbios por culpa do contágio de novas enfermidades e virus.


     O Pintafontes ou tritom comum (Lissotriton boscai) é desde logo o urodelo aquático mais abondosso na Galiza toda. A sua capazidade para vivir em pontos de auga mínimos e regatos estacionais fam que estea presente em todo o país. Penso que L.helveticus e T. marmoratus som um  pouco mais esigentes na selecçom de hábitat (se procede que me corrigam os herpetólogos).


   A tampa resulta algo moi útil para um naturalista. Nom pesa, nom avulta, mas é tremendamente práctica para fotografar pequenos vertebrados ou invertebrados aquáticos.


Pintafontes comum (Lissotriton boscai), macho

 
  E con este simpático Tritom deixo-vos até a próxima.
  A Primavera vém aí....